Titulus.XII.

lapunica in quibus multa grana ſub vno exteriꝰcortice vniuntur. ſignat vnitatem fideliū. Hec inſerebantur intexta cum tintinabulis adinnuenduꝫꝙ inp̄dicatōe debet ſacerdos querere vnitatē auditorum et charitatem in eis nutrire: nō materiaꝫſcandaloꝝ ſeminare. Ac etiam ⁊ nimietate ſeu ꝓlixitate nimia p̄dicator debet cauere. quod ſignat̉ꝑ habentem fluxum ſeminis qui immundus in lege habebat̉: nec ex huiuſmodi loquacitate frucſequitur in audiēte ſed faſtidiū: ſicut nec etiam exſemine effluxo ꝑ infirmitatē illā patientē.Gregorius .§. AXVI.in omelia ⁊. xxiij. q. iiij. Hec vita que inter celum ⁊infernum ſita eſt: ſicut in medio ſubſiſtit: ita vtrarumqꝫ partium ciues cōmuniter recipit: quos tamen ſancta eccleſia. ⁊ indiſcrete. id eſt indiſtincteſuſcipit: ⁊ poſtmodū ī egreſſiōe diſcernit. Si igit̉boni eſtis qͣꝫdiu in hac vita ſubſiſtitis equanimiter tolerate malos. Nam quiſquis malos nō tolerat: ip̄e ſibi per intollerantia teſtis eſt quia bonusnon eſt. Abel eſſe renuit quem cayn malicia nō exercet. Ferruꝫ quippe noſtrementis ad acumen nōpoteſt ꝑuenire virtutis: niſi eum eraſerit lima aliene prauitatis. ¶ Idem de p̄latis qui habent malos ſubditos in libro dyalogoꝝ. ij. queſitꝰ a petrodyacono. vtrum debeat eos diſerere. ait. ⁊. vij. q.j. Ibi adunati equanimiter portandi ſunt malivbi inueniunt̉ aliqui qͥ adiuuent̉ de bonis. Namvbi omnino fructus de bonis nō eſt fit aliquandode malis labor ſuꝑuacuus maxime ſi e vicino cauſe ſuppetant. ꝙ fructū deo valeant offerre meliorēSępe enim agitur in animo perfectoꝝ quod ſilentio pretereundū non eſt: quia cum laborē ſuū ſinefructu eſſe conſiderant: in loco alio ad laborē cumfructu migrant. ¶ Idem greg. in. iiij. dyalogoꝝ.Et de pe. di. j. Uoluiſſent iniqͥ ſine fine viue̓ ſi potuiſſent vt potuiſſent ſine fine peccare. On̄dunt hͦquia ſemper in peccato viuere cupiunt: qui nunꝙͣpeccare deſinūt dum viuūt. Ad magnā gͦ iuſticiaꝫꝑtinet iudicantis. vt nūqͣꝫ careant ſupplicio: qui īhac vita dum viuerent nunqͣꝫ voluerūt carere peccato. Idem diſtinc. xxv. ait. Qualis hinc quiſqꝫegreditur: talis in iudicio preſentat̉. Sed tamende quibuſdam culpis eſſe ante iudiciū purgatōisignis credendus eſt ꝓ eo quod veritas dicit. Quiautem in ſpiritūſanctū blaſphemauerit: nō remittetur ei in hoc ſeculo neqꝫ in futuro. In qua ſentētia datur intelligi quaſdam culpas in hoc ſeculo.quaſdam in futuro poſſe remitti. Quod enim devno negat̉: conſequens intellectus patet quia dealijs concedit̉. Sed de paruis minimiſqꝫ peccatꝭhoc credenduꝫ eſt: ſicut eſt aſſiduus ocius ſermo.riſus immoderatus: peccatuꝫ cure rei familiarisque vix ſine peccato agitur: etiam ab his qui culpam qualiter euitare debeant ſciunt. Que adhucpoſt mortem grauant ſi adhuc in vita poſſitis minime fuerint relaxata. ¶ Idem. xiij. q. ij. Et ī dyalogo ait. Cum grauia peccata nō deprimunt: tūcꝓdeſt mortuis ſi in eccleſia ſepeliant̉: quia eorumꝓximi quotiens ad loca ſacra veniunt ſuoꝝqꝫ ſepulturā aſpiciūt recordant̉ ⁊ ꝓ eis p̄ces dn̄o fūdūt

Nam quos peccata grauia deprimunt: ad maiorrem cumulum damnationis potius qͣꝫ ad abſolutionem eoꝝ corpora in eccleſijs ponunt̉. IIdemq. e. Anime defunctoꝝ. iiij. modis ſoluuntur: auioblationibꝰ ſacerdotū: aut precibus ſanctorū: autcarorum elemoſynis: aut ieiunio cognatoꝝ Curatio vero funeris conditio ſepulture. pomꝑa exequiarum: magis ſunt viuorum ſolatia qͣꝫ ſubſidismortuoꝝ. Idem. Ultima voluntas teſtatoris modis omnibus ſeruetur. Idem. xvj. q. j. Carolitasno epiſcopo ſcribens ait. Admonere te volumusne pie defunctoruꝫ voluntates tua quod abſit remiſſione caſſent̉. glo. Secus ſi iniuſte eſſent volūtates. ¶ Idem. vij. q. j. Aduerſitas que bonis votis obijcitur. ꝓbatio virtutis eſt: nō iudiciū reprobatōis. Quis enim neſciat qͣꝫproſperū fuit ꝙ beatus. Paulus apoſtolus p̄dicaturꝰ ad ytaliam veniebat: ⁊ tamen veniens naufragiū ꝑtulit: ſed nauis cordis maris fluctibus integra ſtetit. ¶ Idemin epiſtola ad candidū. vij. q. j. Cum corporalisꝑcuſſio imminet: vtrum ꝓ purgatione an ꝓvindicta ꝓueniat dei iudiciū a nobis ignorat̉. Et ideonō debet a nobis flagellatis addi afflictio ne nosculpe qd̓ abſit offenſa reſpiciat.Ꝙ prelatūᵐ. §. XXVII.ram quantum eſt ex ſe quilibet nō debet querereſed fu gere: ſed ex obedientia ſuſcipere. greg. ex regiſtro. viij. q. j. ait. In ſcripturis veſtris vos magnopere requiem queſiſſe narratis: ſed ꝑ hoc adpaſtoralis ſollicitudinē vos cōgrue veniſſe oſtenditis: quia ſicut locus regiminis deſiderantibuseſt negandus: ita fugientibꝰ offerendus. Et ſicutſcriptum eſt. Nec ſibi quiſqͣꝫ ſumat honorem ſedqui vocatur a domīo tanqͣꝫ aaron. Et paſtori ſancte eccleſie dicitur. Symon Iohannis diligis meplus his paſce oues meas. Ex quibus verbis colligitur: quia ſi is qui valet omnipotentis dei ouespaſcere renuit: oſtendit ſe ſummum paſtorem minime amare. Si enim vnigenitꝰ patris ꝓ explenda vtilitate omniū de ſecreto patris ad publicuꝫnoſtrū egreſſus eſt: nos quid dicturi ſumus: ſi ſecretum noſtrū preponimꝰ vtilitati ꝓximoꝝ. Quies vtiqꝫ nobis ex corde appetenda eſt: et tamen ꝓmultorum lucro aliquando poſtponenda. Namſicut toto deſiderio debemus occupationē fugereita ſi deſit qui predicet occupationis onus libenti neceſſe eſt humero ſubire. Quod ex duorum ꝓphetarū opere docemur: quorum vnus p̄dicationis officiū vitare conatus eſt: alter accepit ⁊ appetijt. Nam mittenti ſe dn̄o hieremias reſpondit dicens. A. a. a. domine deus. ecce neſcio loqui: quiapuer ego ſum. Et cum omnipotens dn̄s ad predicandum ſibi ꝑſonā quereret dicens. Quem mittam. yſaias ſe obtulit dicens. Ecce ego dn̄e mitteme. Ecce ab vtriſqꝫ exterius diuerſa vox prodijt:ſed non a diuerſo fonte dilectionis emanauit.Duo quippe ſunt precepta charitatis: amor. ſcilicet dei ⁊ proximi. Per actiuam igitur vitam prodeſſe proximis cupiens yſaias officium predicationis appetijt: per contemplationē vero condutoris amori hieremias ſedulo inhere̓ deſiderans ns