Druckschrift 
2 (1491)
Entstehung
Seite
XCIXv
Einzelbild herunterladen
 

Titulus2

.XII.

non redijt. quia illicitū exercitiū: petri vero de ſelicitum. De abſolutōne in penitentia grego. inomel̓. ⁊. xj. q. iij. Tunc eſt vera abſolutio p̄ſidentis: cum interni ſequitur arbitriū iudicis: qd̓ benequadriduani mortui reſuſcitatio illa ſignauit: qꝛprius dn̄s mortuū viuificauit dicens. Lazare veni foras: ⁊ poſtmodū is qui viuus fuerat egreſſuſa diſcipulis eſt ſolutus. Idem de peni. diſti. j.Si peccatū dauid: ſic ait. Proculdubio dn̄s peccatum ſine vltione nō deſerit. Aut enim ip̄e homoꝑ ſe hoc penitus punit ſcꝫ ꝑ penitentiā ꝑfectā: authoc deus cum homine vindicans ꝑcutit .ſ. ꝑ tribulationes patiēter portatas. Sic enim dauid poſtconfeſſionē ſcꝫ peccati ſui audire meruit: dominꝰtranſtulit peccatū tuū: ⁊ tamen multis poſtea cruciatibus afflictus ac fugiens reatum culpe quā ꝑpetrauit exoluit .ſ. quo ad penā debitā. Idemſuꝑ ezech̓. Et de peni. diſtinc. iiij. Hoc nobis maxime conſiderandū eſt: qꝛ in ꝑpetratōe maloꝝ nulla debet eſſe nobis fiducia bonoꝝ preteritorū. Etillud tractans aggei ꝓph̓e. Congregauerūt mercedes ⁊ miſerūt in ſacculū ꝑtuſum. dicit greg. ibidem de ſacculo ꝑtuſo. Aliude exijt qd̓ aliūde mittitur qꝛ indiſcrete mentes que ex bono acquirunt̉non aſpiciunt quomodo malo oꝑe ꝑdantur.De matri­ .§. XXIIII.monio inquit verenio ſcribens ep̄o. ⁊. xxxv. q. x.Fraternitatis vr̄e ſtudioſe ſagacitati frater amande quas debeo refero grates. qm̄ queſiſti que debuiſti. iocundū me reddidiſti: vnde placide adinquiſita reſpondeo. Sedem apl̓icam conſulere decreuiſti: ſi mulier nuptiali copula extraneo viro iūcta: cognationi eius ꝑtineat ſi eo defuncto cognatio maneat: vel ſi ab altero viro cognatōnis vocabula diſſoluant̉: vel ſi ſuſcepte ſoboles poſſunt legitime ad prioris viri cognatōnis copulā tranſireEſt enim verbū dei validū ⁊ forte. ⁊ durabile ⁊ ꝑſeuerabile ⁊ immutabile. nō momentaneū nō trāſitortum. Ait autem ꝑ ſe veritas ip̄a que deus eſt.et verbū dei eſt. Celum et terra tranſibunt: verbaautem mea nō tranſibunt. Anteqͣꝫ deus appareretinter homines eo inſpirante dixit adam. Ꝙͣobrērelinquet homo pr̄em et mr̄em et adherebit vxoriſue: ⁊ erunt duo in carne vna. Deinde cuꝫ veritasoriret̉ de terra in terrā: ⁊ viſibilis in hūanitate appareret: interrogatꝰ ſi licitū eſſet homini relinquere vxorem: ꝓhibens vetuit niſi forte fornicatio excluderet mari talem copulā .ſ. quo ad thorum: vnde ꝓtulit ſtatim in mediū ip̄am eandem ſententiāquam ante ſecula manens cum patre verbū inſpirauerat ade. ip̄e idem confirmans qd̓ ip̄e primusꝓtulit hō. ſcꝫ Ꝙͣobrem relinquet hō pr̄em ⁊ matrem. ⁊cͣ. Si ergo vna caro fuerit. quomodo pōtaliquis eoꝝ ꝓpinquus vni ꝑtinere niſi ꝑtineat alteri? hoc fieri minime poſſe credenduꝫ eſt. Porrovno defuncto in ſuꝑſtite affinitas nō deletur: necalia cupula cōiugalis ſoluere valet affinitatē prioris copule. Sed neqꝫ alterius coniunctōis ſoboles placet vel poteſt ad affinitatis prioris viri cōſortium tranſire: ꝓ eo ꝙ verbū dn̄i validū eſt ⁊ forte. Et vt ꝓpheta dicit. Uerbū dn̄i ſtabit ineternū

Et alius ꝓpheta. Quoniā ipſe dixit et facta ſi⁊c̄. Statuit ea. ⁊cͣ. Nam poſt verbū atqꝫ preceptōeffecit duo carnem vnam .i. maſculū ⁊ feminaꝫ.innumeraꝫ multitudinē vtriuſqꝫ ſexus nō deſtititvnum facere ſecum: ſicut ꝑ ſe veritas dicit. Nō ꝑhis rogo tm̄: ſed ꝓ his qͥ credituri ſunt ꝑ v̓bū eoꝝin me vt vnum ſint ſicut tu pater in me ⁊ ego in tevt ⁊ ip̄i in nobis vnum ſint. Si quis ergo ſacrilego ⁊ tememerario auſu in defuncto querit ꝓpintatem extīguere: vel ſub altero ante affinitatis vocabula diſſipare: vel ſuſceptas ſoboles alteriꝰ copule ꝓpinquitati prioris credit legitime copularihic negat dei verbū validū ⁊ forte et durabile. Etqui tam facile tamuelociter querit diſſoluere: hicnō credit quia verbū dei manet ineternū. Conſpi.ce terram ex quattuor locis magna intercapedinea ſe diſtantibꝰ confecta et conglutinata: finge cuiuſcunqꝫ figure vel immenſitatis corpus voluerisnunquid erit humanū ingeniū ꝙ ipſas quattuorpartes abinuicem valeat ſegregare: vt in vnaquaqꝫ parte poſſit agnoſci. Hāc ſimilitudinē de quattuor elementis vnde homo creatꝰ eſt colligere potes ſi eorum vnamquāqꝫ ſpēm quam in multis diuiſionibus partita eſt: ꝑ diſcretas inter ſe aſſignaueris partes. Fit idem in metallis hoc idem in liquoribus ꝓbatur in coloribꝰ pictor ꝓſequitur: arte colores admiſcendo. hec ille Idem. xxxv. q.viij. ait. De his qͥ mortua vxore fecūdas contrahere nuptias volunt. iuſte honeſte. et rationabiliterꝓſpeximus ab earum conſanguineis eiſqꝫ ad qͣtum gradū gͣcnealogie abſtineri: hoc nos ẜm īdulgentiam eſſe matris eccleſie. mitius prelibauim Idem grego. xxxv. q. iij. §. Sed idem humilmus grego. felici meſſine ciuitatis ep̄o ait. Quodſcripſi auguſtino gentis angloꝝ epiſcopo: ip̄i etiam genti angloꝝ que nuper ad fidem venerat: nea bono qd̓ acceperat metuendo auſteriora recederet. ſpecialiter ⁊ non generaliter me hoc egiſſe cognoſcas: vnde et mihi omnis romana ciuitas teſtis exiſtit. Nec ea intentione hec eis ſcripſi mandata: vt poſtqͣꝫ firma radice fuerint in fida ſolidati ſi infra ꝓpriam conſanguinitatē inuenti fuerintnon ſeparent̉ aut infra affinitatis lineam .i. vſqꝫad ſeptimā generationē iungant̉ ſed quod adhucillis neophitis exiſtentibꝰ eis primū illicita cōſentire: ⁊ eos verbis ⁊ exemplis inſtruere oportet. Iuxta apoſtolū. Lac vobis potum dedi non eſcam.Hec ille. Et quod dicit grego. illicitū conſentireintelligit̉ qͣꝫtum ad aliquod legi cōmuni ꝓhibitūSed illis non fuit illicitū quia cum eis in hoc diſpenſatū. Et quod dicit de gradu ſeptimo: eſt ẜmantiqua iura: ſed ꝑ gregoriū nonum diminuti ſuthuiuſmodi gradus cōſanguinitatis ⁊ affinitatiset determinati ſunt ꝑ eccl̓iam tm̄ quattuor gradconſanguinitatis ⁊ affinitatis. extra de conſang.et affinita. capi. finali. Idem. xxxiij. q. iiij. Uircum ꝓpria ait. Siquis ſua coniuge non cupiditate voluptatis raptus ſed ſolummodo procreandorum liberorum gratia vtitur ſcilicet matrimoniali actu. iſte profecto ſiue de ingreſſu eccleſie ſiue de ſumendo dominici corporis et ſanguinimyſterio: ſuo eſt iudicio relinquendus quiaa no-