VITitulus

.XII.

operis perfectione ſolidamus: iam plenū frumentum in ſpica ꝓferimus. Addit exemplū petri quiprimo fuit herba ante paſſionē chriſti: poſtea ſpica poſt reſurrectionē poſtea plenū frumentū poſtpenthecoſten. ¶ Idem ſuper ezechiel̓. Et de pe.di. ij. tractans illud ezech̓. Non reuertebant̉ animalia cum incederent: quia electi quiqꝫ ſic ad bona tendunt vt ad mala ꝑpetranda nō redeant. Etꝑ ſalomonē dicit̉. Iuſtoꝝ ſemita quaſi lux ſplendens ꝓcedit: ⁊ creſcit vſqꝫ ad ꝑfectum diem. in eorum nanqꝫ animo bonū dēſideriū atqꝫ intellectuslucis intime: iam pars diei eſt. Sed quia vſqꝫ adfinem vite in virtute ꝓficiunt. ad ꝑfectū diem tūcveniūt: quando ad regna celeſtia ꝑducti in ea luce quam deſiderant iam minus aliquid nō habebunt. ¶ Idem primo moral̓. Et de peni. diſtin. iij.ait. Incaſſum bonum agitur: ſi ante vite terminūdeſeratur: quia ⁊ fruſtra velociter currit: qui anteqͣꝫ ad metas veniat deficit. ¶ Idem. xxiij. q. j. aiNiſi bella iſta carnalia figurā belloꝝ ſpiritualiuꝫgererent. nunqͣꝫ vt opinor iudaicarū hyſtoriarū libri diſcipulis chriſti (qui venit pacem docere) legendi in eccleſijs ab apoſtolis fuiſſent traditi. Deniqꝫ ſciens apoſtolus iam nō carnalia bella a nobis eſſe ꝑagenda: ſed anime certamina. contra ſpirituales nequicias eſſe deſudāda. velut magiſtermilitie preceptū dat militibus chriſti dicens. Induite vos armaturā dei vt poſſitis ſtare aduerſusinſidias dyaboli.De fide et obeᵐ. §. XX.dientia gregori. in libro moral̓. Et. xxiiij. q. j. ait.Quia ex ſola catholica eccleſia veritas conſpicit̉apud ſe eſſe locum: dn̄s ꝓhibet de quo videat̉ Inpetra moyſes ponitur vt dei faciem contemplet̉.quia niſi quis fedei ſoliditatē tenuerit diuinā preſentiam nō agnoſcit. De qua ſoliditate dn̄s dicitSuper hanc petram edificabo eccl̓iam meā. Sola eſt per quam dn̄s ſacrificiū accipit libenter. ſolaque ꝓ errantibꝰ intercedit fiducialiter. Unde ⁊ deagni hoſtia dn̄s precepit dicens. In vna domo cōmedetis nec efferetis de carnibꝰ eiꝰ foras. In vnananqꝫ domo comedit̉: quia in vna chatolica eccleſia vera redemptoris hoſtia immolat̉. De carnibꝰeius ꝓhibet lex foras efferri quia dari ſanctū canibus vetat. Sola eſt que intra ſe poſitos valida caritatis comꝑage cuſtodit: vnde ⁊ aqua diluuij arcam quidem ad ſublimiora ſuſtulit: omnes auteꝫquos extra arcam inuenit extinxit. ¶ Idem ſcribens antiocheno patriarche ait .j. q. j. Cum paulus dicat. Fundamentū aliud nemo poteſt ponere preter id quod poſitū eſt ieſus chriſtus .i. fideschriſti. conſequenter ꝓbatur quia vbi chriſtus nōeſt fundamentū. nullū boni operis ſupereſt edificium: ¶ De obedientia grego. in vlti. moral̓. lib̓.et. xj. q. iij. ait. Quid ergo mirum ſi pecccator homo ſe in huius vite breuitate ſubijcit: quando hācmediator dei ⁊ hominū tenuit et tenendā precepitcum obedientes remunerat nō reliquit. Sciendūtamen eſt. nunqͣꝫ ꝑ obedientiā malū fieri ſcꝫ debere: aliquando vero debet ꝑ obedientiā bonuꝫ qd̓agitur intermitti. Neqꝫ enim mala in paradiſo ar

bor extitit quam deus homini ne tangeret interdixit. Sed vt melius ꝑ obedientie meritū homo hene conditus creſceret: dignū fuit vt etiam a bonoꝓhiberet̉: quatenus tanto id quod ageret veriusvirtus eſſet: quanto a bono ceſſans auctori ſuo ſeſubditū ⁊ humilem exhiberet. ¶ Idem in eodē. ⁊viij. q. j. Sciendū ſummoꝑe eſt: ꝙ obediētia ſi deſuo aliquid nō habuerit minima eſt: ⁊ aliquandoſi de ſuo aliquid habet nulla eſt. Nam cum huiusmundi ſucceſſus precipit̉: cuꝫ locus ſuꝑior impatur. is qͥ ad ꝑcipienda hec obedit. obedientie ſibivirtutem euacuat: ſi ad hec ex ꝓprio anhelat. Neqꝫ enim ſe ſub obedientia dirigit: qui ad ꝑcipienda huiꝰ vite ꝓſpera libidini ꝓprie ambitionis ſeruit. Rurſus cum mundi deſpectus precipit̉: cumprobra adipiſci ⁊ contumelie iubent̉. niſi ex ſemetip̄o animꝰ appetat obedientie ſibi meritū diminuitqui ad ea que in hac vita deſpecta ſūt inuitus nolenſqꝫ deſcendit. Et pauloſuꝑius ait. Obediētiarecte victimis preponit̉ quia ꝑ victimas aliena caro: ꝑ obedientiā vero voluntas ꝓpria mactat̉ quocontra ariolandi pctm̄ inobedientia eſſe monſtratur. ¶ Idem. diſtinc. xij. ait. Preceptis apoſtolicis nō dura ſuperbia reſiſtatur: ſed ꝑ obedientiāque a ſancta romana ⁊ apoſtolica auctoritate iuſſa ſunt ſalutifere impleant̉: ſi eiuſdē ſctē dei eccl̓ie(que caput eū veſtrū) cōmunionē habere deſideratis. Et in fi. Siquis apoſtolice ſedis preceptanon obſeruauerit. precepti honoris eſſe hoſtis nōdubitet̉. ¶ Idem diſtinc. xix. Nulli vas eſt vellevel poſſe tranſgredi apoſtolice ſedis p̄cepta: necnoſtre diſpoſitōnis miniſteriū: quod veſtrā ſequioportet charitatem. Sit ergo ſue ruine dolore ꝓſtratus: quiſquis apoſtolicis preceptis ⁊ decretisvoluerit cōtraire. nec locū deinceps inter ſacerdotes habeat: ſed exors fiat a ſancto miniſterio. Nōde eius iudicio quiſqͣꝫ curam habeat poſtea qͣꝫ dānatus a ſancta ⁊ apoſtolica eccl̓ia ſua inobedientia atqꝫ preſumptione a quoqͣꝫ eſſe nō dubitet̉: ꝙnon ſoluꝫ prelate ſancte eccleſie iuſſionibꝰ pareredebuit. ſed etiaꝫ alijs ne preterirent inſinuare. Evt dicit ibi gloſ. Hec inobedientia intelligit̉ cumquis aſſerit romanā eccl̓iam nō eſſe caput aliarū:et nō poſſe condere canones quod eſt hereticumvnde excōmunicatus talis. Sed aliter trāſgrediendo mandata eccleſie non ꝑ hoc eſt hereticus vlexcōmunicatus de ſe.De ſacramenº. §. XXI.tis. Et primo de baptiſmo inquit Grego. in libr.moral̓. ⁊ de con. diſtinc. iiij. Quod apud nos valet aqua baptiſmatis: hoc egit apud veteres vel ꝓparuulis ſola fides: vel ꝓ maioribꝰ virtus ſacrificij: vel ꝓ his qui de abrahe ſtirpe ꝓdierunt virtuscircūciſionis. ¶ Grego. in omel̓. xxiiij. Et de condi. iiij. Sacerdotes cum ꝑ exorciſmi gr̄am manuꝫcredentibus imponunt: ⁊ habitare malignos ſpiritus in eorum mentes cōtradicunt: quid aliud faciunt: niſi ꝙ demonia eijciunt. ¶ Idem leandroepiſcopo ſcribens ait. de conſe. diſtinc. iiij. De trina immerſione baptiſmatis nihil reſponderi verius poteſt. qͣꝫ quod ip̄e ſenſiſtis quia in vna fide ni