Titulus.IX.
homo temptatū eum eſſe fatemur. Ideo autē tripliciter eſt tēptatus. vt a nobis omnes tēptationes excluderet. ⁊ formam vincendi daret. Sepenāqꝫ ī hoīe victoriā abſtinētie ſeqͥt̉ tēptatō hūanegl̓ie: ⁊ tēpttiōeꝫ hūane gl̓ie appetitꝰ dominij ⁊ excellētia comitat̉. iō a xp̄o de his vīcit̉: vt vīcēdinobis forma donet̉ Iſto ſuꝑato ⁊ octauus qui⁊ acel ait. Conſtat ꝙ deus ſumme perfectus eſt ⁊nullius indiget. quid ergo opus ei fuit vt naſceretur in chriſto? Quomodo iterū chriſtū verbū appellas. ſed ⁊ hoc conſtat. quia deus anteqͣꝫ haberet filiū pater dici nō potuit. ergo ſi pater chriſtipoſtea dictus eſt. mutabilis factus eſt. ¶ Ad hocſilueſter. Filius ante tēpora ex patre eſt genitus:vt faceret que non erant. ⁊ in tēpore eſt natus: vtreficeret que perierant. Que etſi ſolo verbo reficere poterat: ſed per paſſionē niſi homo fieret redimere nō valebat: quia in ſua deitate ad patiendum aptus nō erat. nec homo erat imꝑfectionisſed ꝑfectionis. ſi in ſua nō erat deitate paſſibilis.Porro filius verbū dei eſt. hoc ex eo patet: quiappheta ait. Eructauit cor meū verbum bonum.Deus quoqꝫ ſemꝑ pater fuit: quia eius filius extitit. filius em̄ eſt verbuꝫ eius. ſapientia eius. ꝟtuseius. In patre ſemper fuit verbum: iuxta illudĘructauit cor meū verbū bonū. Semper ſapientia: iuxta illud. Ego ex ore altiſſimi prodij primogenita ante omnē creaturā. Semꝑ virtus: iuxtaillud. Ante omnes colles ego parturiebar. necdūfontes aquarū eruperant ⁊cͣ. Cū ergo pater nūqͣꝫfuerit ſine verbo. ſapientia. ⁊ virtute: quomodēputas hoc nomē ſibi ex tēpore adueniſſe? ¶ Hocigit̉ amoto. nonus qui iubal dixit. Conſtat ꝙ deꝰcōiugia nō damnat nec eis maledixit. quare ergode cōiugio natum eſſe negatis hunc quē colitisniſi vt obfuſcare cōiugia ſtudeatis. Rurſus quōtemptatur qui potens eſt: patitur qui virtus eſt:morit̉ qui vita eſt? Deniqꝫ ad hoc cogeris vt duos filios eſſe dicas. vnū quē pater genuit: aliumquē virgo generauit. Rurſus quō fieri poteſt vtpatiatur homo: qui aſſumptus eſt ſine leſione. eia qͦ aſſumptus eſt. Ad hec ſilueſter. Nos xp̄mnō ideo natū ex virgine dicimus vt coniugia cōdemnemus: ſed cauſas virginei partus rationabiliter acceptamus. Nec hac aſſertione offuſcantur cōiugia ſed ornant̉: quoniā hec virgo q̄ xp̄mpeperit de coniugio nata eſt. Temptat̉ autē xp̄svt omnes teptationes dyaboli vinceret. patiturvt vniuerſas paſſiones ſubijceret. morit̉ vt mortis imperiū ſubiugaret. Dei quoqꝫ filius vnus ēqui ſicut eſt vere dei filius inuiſibilis. ita viſibiliseſt xp̄s. Eſt ergo inuiſibilis hoc qd̓ deus eſt: ⁊ eſtviſibile hoc qd̓ homo eſt. Pati vero poſſe hominem aſſumptū ſine paſſione eius qui aſſumpſit:exemplo docere poteſt. Nam vt p̄ſentis purpureregis vtamur exemplo lana fuit. ⁊ huic lane ſanguis accedens colorē purpureū prebuit. Cū ergoteneret̉ digitis ⁊ torqueret̉ in filo: quid torquebatur? Hoc qd̓ regie dignitatis color eſt: an hoc qd̓lana extitit anteqͣꝫ purpura fieret? Lane ergo aſſimilatur homo. colori purpuree deus. qui ſimul inyaſſione fuit duꝫ pateret̉ in cruce: ſed paſſioni in
nullo ſubiacuit. ¶ Decimus qui et thara dixit.Non mihi placet exemplum iſtud. quia ſimul color torquet̉ cum lana. Cui cū omnes contradicerent ſilueſter dixit. Accipe ergo aliud exemplumArbor habens in ſe ſolis ſplendorē cum inciditurper ictum quē ſuſcipit. ſplendor ab inciſione immunis exiſtit. Sic homine patiēte diuinitas nulli paſſioni ſubiacuit. ¶ Undecimus qui ⁊ ſileonait. Si de xp̄o tuo ꝓphete iſta vaticinati ſunt: tante irriſionis ⁊ paſſionis ⁊ mortis cauſas ſcire vellemus. At ſilueſter. Eſuriuit xp̄s vt nos reficeret. ſitiuit ariditati noſtre: vt talia pocula miniſtraret. tēptatus eſt: vt nos a tēptationibus liberaret. tentus eſt: vt nos a demonū captura dimitteret. irriſus eſt: vt nos ab irriſione demonū liberaret. Ligatus eſt: vt nos nodo exolueret. expoliatus eſt: vt nuditatē prime p̄uaricationis indulgentia tegeret. ſpineam coronā accepit: vt floresparadiſi perditos redonaret. in ligno ſuſpendit̉:vt cōcupiſcentiā in ligno genitā damnaret. felle⁊ aceto potatur: vt hominē ad terrā fluentē lac etmel introduceret: ⁊ fontes nobis mellifluos aperiret. mortalitatē ſuſcepit: vt ſuā immortalitateꝫnobis donaret. ſepultus eſt: vt ſanctoꝝ ſepulturābenediceret. ſurrexit: vt mortuis vitam redderet̉.aſcendit in celum: vt celi ianuā aperiret. ſedet addexterā dei: vt p̄ces credentiū exaudiret. Hec ſilueſtro ꝓſequente. vniuerſi tam imperator qͣꝫ iudices ⁊ iudei in laudem ſilueſtri vnanimiter ꝓruperunt. ¶ Tunc indignatꝰ duodecimus qui ⁊ zambei indignatōne magna dixit. Miror vos ſapientiſſimos iudices verboruꝫ ambagibus credere: ⁊dei omnipotentiā extimare humana ratione concludi. Sed iam ceſſent verba ⁊ veniamus ad facta. Stultiſſimi nāqꝫ ſunt qui crucifixum colunt.Cunqꝫ ego nomen dei omnipotentis ſciam. cuiꝰvirtutē nō ſufferunt ſaxa. nec audire valet quelibet creatura. ⁊ vt me verum dicere comprobetis:thaurus ad me ferociſſimus adducatur. ⁊ dum ineius aure nomen illud inſonuerit: thaurus illicomorietur. Ad quē ſilueſter. Et tu quomodo hocnomen audiens didiciſti? Zambri dixit. Non eſttuū hoc noſſe myſteriū: qui iudeoꝝ inimicus es.Adducitur igit̉ thaurus ferociſſimus. vix a centum hominibꝰ fortiſſimis tractus. At vbi zambriin aure eius verbū protulit: cōtinuo thaurus mugiēs oculoſqꝫ eijciens expirauit. Omnes igit̉ iudei vehementer acclamant. ⁊ ſilueſtro viro dei inſultant. Quibus ſilueſter ait. Non nomen dei ꝓtulit: ſed nomen peſſimi demonis nominauit.Deus em̄ meus hieſus chriſtus. nō ſolum viuentes nō mortificat. ſed etiā mortuos viuificat. Nāoccidere poſſe ſed viuificare nō poſſe eſt leonumſerpentiū ⁊ ferarum. Si ergo vult vt credā ꝙ nomen demonis non fuerit: dicat iterū ⁊ viuificet ꝙoccidit. Nam de eo ſcriptū eſt. Ego occidā ⁊ egoviuere faciā. quod ſi nō poterit: nomen demonisabſqꝫ dubio nominauit. qui occidere viuentē poteſt: mortuū viuificare non poteſt. Cunqꝫ zambriad ſuſcitandū thaurū a iudicibus vrgeret̉ dixit.Suſcitet euꝫ ſilueſter ⁊ nos omnes in eum credimus. Nā ⁊ ſi pennis poſſet volare. illud tamē nō