Capitulū IFo. II
ſimulacris ydolorum: ſed dire increpat ꝙ relictodeo iudeoꝝ. crucifixum hominē deum colat. Reſcribit matri auguſtus. vt iudeoꝝ magiſtros ſecūadducat ⁊ ipſe chriſtianoꝝ doctores proferret. vtſic ex diſputatione mutua appareat fides vera.Duxit igit̉ ſancta helena. cxlj. doctiſſimos iudeorum magiſtros. inter quos erant duodecim qͥ ſapientia ⁊ eloquentia pre ceteris rutilabant. Cumigitur ſilueſter cū clericis ſuis ⁊ predicti iudei addiſputandū corā imperatore inſimul cōueniſſentde cōmuni conſenſu duos iudices gentiles ſapiētiſſimos ⁊ ꝓbatos. nomine craton ⁊ cenophilumſtatuerunt. ad quos ꝑtineret ſententia dicendoꝝtaliqꝫ inter eos ſententia eſt firmatū. vt vno ſtante ⁊ querente alius nō loquat̉. ¶ Incipiens igit̉primus de illis duodecim nomine abiathar ait.Cum iſti tres deos dicant patrē ⁊ filiū ⁊ ſpiritumſanctū: manifeſtū eſt eos cōtra legē agere que dicit. Uidete quia ego ſum ſolus: ⁊ nō ſit alius depreter me. Deniqꝫ ſi dicunt xp̄m deū eſſe quia ml̓ta ſigna fecit. in noſtra etiā lege multi fuere qͥ miracula plurima fecerūt: ⁊ tamē nunqͣꝫ ex hoc diuinitatis nomē ſibi vſurpare auſi ſunt. ſicut iſte hieſus quem iſti adorant. ¶ Ad hoc ſilueſter. Nosvnū deū colimus. ſed nō in tanta ſolitudine eumdicimus vt gaudium filij nō haberet. Ex veſtrisautē libris trinitatē perſonaꝝ vobis denunciarevalemus. Nam patrem dicimus. de quo ꝓphetaait. Ipſe inuocabit me pater meus es tu. Filiumde quo idē. filius meus es tu ⁊cͣ. Spiritūſanctumde quo idē. Spiritu oris eius omnis virtus eoꝝEt hoc etiā qd̓ dixit. faciamus hominē ad imaginem ⁊ ſimilitudinē noſtrā: euidenter ⁊ ꝑſonarumpluralitatē ⁊ diuinitatis vnitatē demonſtrat. Licet aūt ſint tres ꝑſone: vnus tn̄ eſt deus. qd̓ exemplo viſibili aliqͣtenus demonſtrare valemus. Etaccepit purpurā imꝑatoris ⁊ tres ibi plicas fecitdicens. Ecce videtis tres plicas. ⁊ explicans ait.Ecce quia tres plice ſunt vnus pannus: ita tresꝑſone ſunt vnus deus. ¶ De eo autē qd̓ dicit̉. ꝙex miraculis deus credi nō debet. cū plures ſancti miracula fecerint nec tn̄ deos ſe dixerint. ſicutnoſter xp̄s deum per hoc ſe aſſerere voluit. Certedeus ſuꝑbientes cōtra ſe nunqͣꝫ paſſus eſt ſine pena acerrima p̄terire. ſicut patet ī dathan ⁊ abiron.alijſqꝫ qͣꝫpluribus. Quō ergo mentiri potuit ⁊ ſedeū dicere qd̓ non erat: cū eum ſe deū dicentē eſſenulla pena ſecuta fuerit: ſed virtutū efficacia comitabatur. Tunc iudices dixerūt. Conſtat abiathar a ſilueſtro eſſe ſuperatū. Nam ⁊ ratio hmōidocet. quia ſi deus nō eſſet ⁊ ſe deū dixiſſet: cōferre vitā mortuis nō valeret Tunc illo amoto. ſecundus qui ⁊ ionas vocabat̉ ad conflictum accedens ait. Abrahā circūciſionē a deo recipiens iuſtificatus fuit. ⁊ omnes filij abrahe ꝑ circūciſionēiuſtificabant̉. Igit̉ qui non fuerit circūciſus nonerit iuſtificatus. Ad qd̓ ſilueſter. Conſtat abraham ante circūciſionē deo placuiſſe. ⁊ amicuꝫ deiappellatū eſſe. Igitur nō circūciſio ip̄m ſanctificauit: ſed fides ⁊ iuſticia ip̄m deo placere fecit. Nōigit̉ accepit circūciſionē in ſanctificationē ſed indiſtinctionē. Iſto ſuperato. terciꝰ qui ⁊ godo
lias vocabatur. accedēs ait. Quomodo chriſtusveſter poteſt eſſe deus. cū aſſeratis ipſum eſſe natum. temptatū. traditū. nudatū. felle potatum: ligatum. ſepultum. cum hec omnia in deo eſſe nonpoſſint. ergo ⁊cͣ. ¶ Ad hoc ſilueſter de veſtris libris hec omnia ꝓbamus de xp̄o p̄dicta fuiſſe. Nāde eiꝰ natiuitate dixit Yſaias. Ecce virgo ꝯcipiet⁊ pariet filiū et vocabit̉ nomen eius emanuel ⁊cͣ.De eius tēptatione dixit zacharias. Uidi chriſtūſacerdotem magnū ſtantē coram angelo ⁊ ſathanſtabat a dextris eius ⁊cͣ. De traditione eius. pͣs.Qui edebat panes meos magnificauit aduerſuꝫme ſupplantationē. De eius nudatione idē. Diuiſerunt ſibi veſtimenta mea. De eius fellea potatione idem. Dederunt in eſcam meā fel ⁊cͣ. De eiꝰligatione eſdras: vinxiſtis me nō ſicut patrē quiliberaui vos de terra egypti clamātes ante tribunal iudicis. De eius crucifixione idem. Humiliaſtis me ſuſpendētes me. in ligno tradidiſtis me.De eius ſepultura hieremias. In ſepultura eiusreuiuiſcunt mortui. Cum ergo godolias quid reſpondere nō haberet: data ſententia remotus eſtQuartus dictus annas accedens ait. Ea quede alijs dicta ſunt. ſilueſter iſte de ſuo xp̄o p̄dictafuiſſe affirmat: vnde ſupereſt vt ꝓbet hec de ſuoxp̄o dicta fuiſſe. ¶ Ad qd̓ ſilueſter. Dabis ergoalium quē virgo concepit: qui felle cibatus. ſpinis coronatꝰ. crucifixus mortuus. ⁊ ſepultus ſitqui ſurrexit: ⁊ ad celos aſcendit. Tunc conſtantinus ait. Si aliū non dederit ſciat ſe ſuperatū. Ꝙcuꝫ hoc agere nō poſſet hic amouet̉. ¶ Et quintꝰquidam occhi ꝓducitur. qui ait. Si ex ſemine dauid xp̄s natus eſt ⁊ naſcendo dei filius factus eſtquia ſanctificatus natus eſt: baptizari nō debuitvt iterū ſanctificaret̉. Ad qd̓ ſilueſter. ſicut circumciſio in xp̄i circūciſione finē accepit: ſic noſterbaptiſmus in xp̄i baptiſmate initiū ſanctificationis habuit. Non ergo baptizatus eſt vt ſanctificaretur: ſed vt ſanctificaret. Ꝙ cū ita taceret ait cōſtantinus. Non taceret occhi ſi haberet contrariaque ꝓferret. ¶ Tunc ſextus qui ⁊ cuſi ait. Uellemus vt ſilueſter iſte cauſas ꝟginalis huius partus nobis exponeret. ¶ Ad qd̓ ſilueſter. terra dequa adā formatus eſt incorrupta erat ⁊ virgo. qꝛnec ſe ad bibendū humanū ſanguinē aperuerat:nec maledictionē ſpinaꝝ acceperat: nec hominismortui ſepulturā habebat: nec ſerpenti data fuerat ad edendū. Oportuit igit̉ ex Maria virginenouū adam fieri. vt ſicut ſerpens natum ex virgine vicerat: econuerſo a nato ex virgine vinceret̉.⁊ qui ade victor extitit in paradiſo: ipſe tēptor factus eſt dei in deſerto. vt qui adā vicerat manducantem: vinceret̉ a deo ieiunante. Hoc ſuperato ſeptimus qui beniamin ait. Quomodo filiusdei xp̄s veſter eſſe poteſt: qui a dyabolo temptari potuit vt modo in fame panē ex lapidibus facere vrgeretur: modo in templi celſitudine leuaretur: modo ad orandū ipſum dyabolum adduceretur. ¶ Ad quod ſilueſter. Si dyabolus ideo vicit. quia ab adā manducante eſt auditus: conſtateum ideo ſuperatū: quia eſt a xp̄o ieiunante contemptus. Nos nō inquantū deus ſed inquantuꝫa 2