I4Elū ꝓpināt illi ſūmi ſpiritꝰ ſeraphinordinis/ qui adeo viciniilli eterno patri ſūt ꝙ inter hunc et ipōs nulli alij ſpūs interſunt ꝗ ip̄m immediaciꝰ contemplantur ⁊ ſuis bonis eternisꝑfectius ꝑfruūtur? Quale putas hij ꝓpināt gaudiū de nature ſue nobilitate/ qͣle de cōtemplacionis claritate/ qͣle de di-lectionis ſinceritate Hij ergo ſeraphin iſtud cōuiuiū ordi-nāt ardore diuine caritatis cherubin ſplendore eterne cla-ritatis/ throni equitate diuine maieſtatis Hoc eciā cōuiui-um ornant et glorificāt dn̄ationes de domiandi ſuper aliosexcellencia/ principatus de p̄cipiendi inferioribus magnificencia/ ptātes de auctoritate malignos ſpūs cohercendi hͦeciā conuiuium honorificant virtutes de ptāte miracula faciendi/ archāgeli de dignitate ſuperiora nunciandi/ angelide agilitate miōra diuine ſciencie ſecreta reuelādi Ecce vi-des qualiter ſinguli mentes beatoꝝ celeſtibus gaudijs pa-cunt de hijs que ab illa ſuꝑceleſti aula ſpecialius in munerereceperunt Nec mirandū ꝙ hec predicta et multa alia nob̓adhuc occulciora illi ſpiritus in noſtrū gaudium nobis ꝓpināt qui tā fideliter tā dulciter tāqꝫ amicabiliter in hac lacri-maꝝ valle nos cuſtodiūt et nos ad illā eterne dulcedinis beatitudinisqꝫ requiē ꝑducere totis virihus cōcupiſcūt Un̄bernardꝰ O ſi quis agnoſceret quēadmodū p̄ueniunt principes cōiuncti pſallentibꝰ in medio iuuēculaꝝ tympaniſtri-arū videret vtiqꝫ qua cura quo ve tripudio interſunt cantātibus aſſunt orantibus inſunt meditantibus/ ſuperſunt ꝙeſcentibꝰ/ ꝓſunt ꝓcurantibꝰ O aīa ieiuna et famelica/ ſi velvnā micā que cadit de mēſa dn̄oꝝ in hoc cōuiuio aꝑto mentis ore ſūpſiſſes puto ꝙ hāc ꝑegrinacionē extūc īpaciēter tolerares puto ſi vnā gutta de vino potꝰ eiꝰ deguſtaſſes huiꝰſcl̓i dulcedinē faſtidires vn̄ ⁊ gregoriꝰ Si cor ſel̓ ī celeſtibꝰꝑ deguſtacionē figit̉/ mox ꝙͣ abiecta ſint cernitur que priusalta videbātur O anima mea dilcā de cōuiuio patriarchaꝝꝓphetaꝝ apl̓oꝝ martirū cōfeſſoꝝ et v̓ginum qui per alios
Noc AMk10 2 4V