neris ſuauia odoramenta Itē auguſtinꝰ O dn̄ē deus ſi tānobilis eſt odor tuus ꝙ dulcis eſt tue dulcedinis ſapor Sitante virtutis eſt modica deguſtacio/ qn̄tum iocūditatis habet felix inebriatio O dn̄e quis michi det vt venias ī cor meum/ et inebries illud vino tuo et amplectetur te deus meusHomo O anima deuota loquar ſalua reuerencia/ ni-mis es auara necnō preſumptuoſa vires tuas ꝑpende/ merita conſidera virtutes diſcerne/ et ſi placet tūc ſufficiat tibimagis in odore vnguētoꝝ diuinorū cū adoleſcentul̓ humiliter currere/ ꝙͣ preſumptuoſe ſupra merita poſtulareAnima quondam diſcipula ⁊ peccatrix iam incipit eſſe magiſtra vnd̓e audacter aitO hō ꝙͣ durus et oneroſus es aliqn̄ michi miſere cōſolatorꝙͣ ꝑcus ſi fas ſit dicere diuine bonitatis es diſpenſator/ au-dacter dico/ tacere nō valeo m̄ odor nō ſufficit/ modicꝰ guſ-tus plene nō reficit ſed afficit eb̓etatē affectꝰ mens appetitet requirit Scio nāqꝫ q̄ dicit bibite amici et inebriami km̄iSi depͥmit indignitas petentis ſpē tn̄ erigit pietas ꝓmittētis O hō quō dubitare valeo quin ꝑatꝰ ſit dare ſua dona/ qꝓ me nō dedignatus ē pati mala mea An ignoras qui mul-tos de dei pietate docuiſti ꝙ a beato auguſtino didiciſti ſicdicente Erubeſce humana pigricia/ plus vult deus dare ꝙaudeat homo poſtulare Idem de vera religioue deus de-dit nobis pignꝰ ſpūs in quo ſenciamus eius dulcedinē/ ⁊ deguſtemus ip̄m vite fonte in quo ſobria ebrietate irrigamurtꝙͣ lignū qd̓ plantatū ē ſecus decurſus aqͣrū CriſoſtomusOmnipotenciam dei nichil clariorē reddit ꝙͣ ꝙ potētes fa-cit eos/ qͥ ſperant in eo/ Nā deo ꝑ ſpem īnixum animū nl̓ lafraus nl̓ia illecebra/ poterit ſtātē deicere/ l̓ dimicātē ſuꝑareIn verbis iſtis miſericordiam dei conſideremus et de bo-nitate eius nunꝙͣ deſperemus