pus verberatur/ latus lancea ꝑforatur/ Et quid plura nōremanſit in eo aliquid liberum/ niſi ſola lingua vt ꝓ peccatoribus exoraret/ et matrem diſcipulo cōmendaret Hec b̓nardus O fidelis anima ſaluator noſter/ nullis aduerſancium hoſtium temptamētis potuit a noſtre ſalutis cura reuo-cari/ Sed quo magis nobis eius oſtenditur dilectionis ēmulatio/ eo grauius nos ſi hanc ſꝑnimus ſequetur dampnatioHic beneficia ſui redemptoris anima cognoſcit vnde et cūmagna deuotione reſpondet dicensO homo iam diu tacui quia que propoſuiſti cum gaudio ꝑiter et luctu deuota mente audiui Gaudens igitur gaudeboin dn̄o/ quia me tantū dilexit / vt vnigenito filio ſuo ꝓpterme non peꝑcit/ O ineſtimabilis dilectio caritatis / vt ancil-lam / ymmo nec nomine ancille dignam redimeres/ filiū tradidiſti O dn̄e iheſu criſte qui ꝓpter me tibi non peꝑciſti-Cor meum tuis vulneribus ita ſaucia/ et mentem meā tuoſanguine ita inebria/ vt quocūqꝫ me vertā ſemꝑ te videamcrucifixum/ et quicquid inſpexero michi appareat tuo ſan-guine rubricatum/ vt ſic totus in te tendens/ nil valeam p̄-ter te inuenire/ nilniſi tua vulnera intueri / hec m̄ ſit conſo-lacio tecū mi domine crucifigi / hec michi ſit intima afflictioaliquid preter te meditariHomo hortatur animam agnoſcere que et quanta criſtuspro ea ſuſtinuit ne de eius beneficijs ingrata ſit dicensO anima ſicut dicit hugo de ſancto victore nl̓la dilectio maior/ nulla caritas ſincerior/ nullus amor fortior/ mortuus eſtpro me innocens/ nichil in me quod amaret inueniens/ Sꝫheu quociens hanc mirā circa nos diuine pietatis dignationem aduerto/ de nimia ingratitudine mea/ non modicumc i