trem offendere non potui ſine iniuria filij Quid ergo faciāquo fugiam o homo Quis me recōſiliabit filio irritata matre aūt quis michi placabit matrem irato filio HomoO anima non dubites/ ſi ambo ſunt offenſi/ ambo ſunt cle-mentes/ ambo pijſſimi Confugiat ergo reus offenſo filio-ad piam matrem refugiat reus offenſa matre ad benignumfilium/ et dicat deus qui factus es filius femine propter miſericordiam/ femina que facta es mater dei ꝓpter miſericordiam/ aut miſeramini michi impie peccatrici/ aut oſtendi-te magis miſericordem ad quem ego miſera confugere va-leam Hec ancelmusAdhuc anima multum profunde ſcrutatur pccā ſua dicēsO homo ꝙͣ ſanum eſt conſilium tuum/ ꝙͣ conſolatorium eſtmichi miſere verbum tuum/ quia quando peccatum meumrecte aſpicio/ tunc inuenio et agnoſco ꝙ elementa ꝑ peccatamea pollui / celos inquinaui / aſtra celi obfuſcaui/ dampnatos in inferno cruciaui/ ſanctos in celo ꝑturbaui/ angelos mͥad cuſtodiam deputatos irreuerenter ꝑtractaui/ Undeab omnibus hijs auxilium petere pertimeſco/ ⁊ quia iuſtimichi iuſte indignati ſunt/ ad ipſos confugere non p̄ſumoHomo hortatur animam ne de venia deſperet ſed per ſanctorum exempla qui eciam hic peccauerunt ſe in deo confor-tet dicensO anima nimia eſt tua trepidatio/ quāuis placida apud doum ſit tua humiliacio/ An ignoras ꝙ multi de ſanctis peccauerunt/ qui qualiter nobis peccantibus miſereri debeant/in ſuis magnis peccatis didicerunt/ Cogita moyſen pro-phetam eximium de diuina potēcia deſꝑatem Cogita da-uid ſanctiſſimum regem/ contra diuinam legem adulterio