lantimla

ſtulta dilectoribus ſuis profuerunt/ Quem inde fructumhabuerunt in illis/ in quibus nunc confunduntur et erubeſcuntO domine deus meus lumen cordis mei/ panis animemee et virtus amaricans mentem meam/ et ſinum cogitacionis mee et non te amabam/ et fornicabar abs te/ et fornicanti michi ſonabat vndiqꝫ euge euge Amicicia enim huiꝰ mūdi fornicacio eſt abs te/ et euge euge dicitur/ vt pudeat ſi nōhomo ita ſit O quid miſerius miſero non miſerante ſeipſūHic ſe anima lamentabiliter reprehendit ꝙ internas dei āmoniciones diu deſpexit et ſe non cicius emendauit dicensSed inter hec omnia tu amantiſſime deus michi ſemꝑ ad-eras vocem tuam frequenter audiui ſed non exaudiui Inſpiracionem tuam ſalutiferam ſenſi ſed nō conſenſi O quociens michi illud ſalutiferum conſilium inſpiraſti/ peccaſti-quieſce deſine erubeſce ad que ego miſera morem ſecutabeati auguſtini verba ſōpnolenta aliquando reſpondi Domine exſpecta me modicum/ ſine me paululum/ modo a va-nitate quieſcam/ modo de malignitate erubeſcā/ omnia va-na et mundana derelinquam/ Sed heu illud modicum nōhabebat modum et paululum in longum ibat Ideo au-guſtinus de verbis predictis ait Ipſa pigricies eſt res/ queml̓tos eternaliter occidit/ et finaliter in peccatis detinet dūſe ad vocem domini non corrigunt peccatores vocem qui-dem occulte inſpiracionis audiunt ſed vitam non corrigūtdicētes Cras cras cras Et ſubito oſtium clauditur rema-net qͣꝫ peccator foris extra archam patrie celeſtis cum vo-ce coruina/ quia pro peccatis gemere noluit cum columbaHec auguſtinus vnde et gregorius Heu ꝙͣ ml̓tos in pccīspeiꝰ ſua felicitas ꝓſtrauit ml̓tos diut̉ na paxinertes reddi-dit eos qͣꝫ mox manꝰ hoſtis gͣuiꝰ ꝑtulit quos lōgo quieſcere