Hic recolligit multiplices ſuas ingratitudines dicensHeu heu dn̄e deꝰ meus iam ex dignitate ſubſtancie ꝑpēdovilitatem meā Ex p̄cioſitate nature cognoſco deformitatem culpe/ Ex recordacione beneficiorum receptorum/ in-telligo ingratitudinem factorū meorum/ ve m̄ miſere Iamvideo/ iam agnoſco/ ꝙ quicquid a ſūmo datore accepi ad v-ſum vite miſerabiliter inflexi ad vſum prauitatis et culpeTranquillitatem humane pacis conuerti ad vſum vane ſe-curitatis/ Peregrinationem terre/ pro inhabitatione di-lexi patrie Salutem ⁊ pulchritudinem corꝑis/ redegi in ſernitutem miſere voluptatis/ vbertatis habundanciā/ non adneceſſitatem corꝑis ſed in ſuꝑfluitate expendi miſere cupiditatis Tꝑa ſerena ⁊ blādimeta aeris ad amorem m̄ ſeruirecoegi terrene dilectionis/ Timeo heu et valde ꝑtimeſco/ vtſimul me omnia ferire p̄mendo debeant/ q̄ vicijs meis maleſubacta ſeruiebantHic oſtenditur ꝙͣ bonum ⁊ ſalubre ſit fratrem noſtrum admonere et ad viā ſalutis reducereHomoO anima mea aliqualiter iam perpendo ꝙ bona eſt tua cognicio Ex verbis enim tuis ſencio/ ꝙ non fuit fruſtra mea amoniº videtur michi ꝙ lumine dīno ſis aliqualiter illuſtrata/ et tactu veri luminis mota/ Quia ſecundum gregoriuꝫvnuſquiſqꝫ dum tactu veri luminis illuſtratur/ ſibi ipſi oſteditur/ vt inde cognoſcat quid ſit iuſticia dei vnde eruditurquid eſt culpa qua deformatur Unde ſancti viri/ quo alci-us apud deum virtutum dignitate proficiunt/ eo ſubtiliꝰ indignos ſe eſſe comprehendunt/ Quia dum proximi luci fiunt quicquid eos inſeipſos latebit inueniunt Hec gregori.us Igitur anima mea / ſi luce veritatis tacta/ dignitate tuāquam hactenus attendiſti agnoſcis/ culpam qua creatoreꝫtuum offendiſti intelligis