canonis miſſeper diuerſionē ad ꝯtrariū or̄onis: qd̓ fit per pctm̄ mortale ſed ſemꝑdebet in nobis eſſe deſideriū charitatꝭ: ad minus ẜm habitum: quoineriſtente ſꝑ oramus. Sꝫ quantū ad actū orandi: vbi eccl̓ia temꝑanon diſtinguit vſu vel precepto: arbitrio cōmittit̉ vniuſcuiuſqꝫ qn̄oret: ſicut de loco. Licet tꝑa celebrate digeſtiōis videant̉ eſſe magisapta. Ubi vero eccleſia tp̄s determinat: ꝯformanū ſe eſt vſui eccl̓ie☞ De geſtibꝰ ꝟo corꝑis vbi eccleſia quantū ad or̄ones publicasnihil determinat: relinquit̉ quilibet ſuo ſenſui: vt ita corꝑis compoſitionem teneat: ꝓut deuotioni: reuerētie: ⁊ hūilitati magis ẜuire experit̉. Ut tn̄ ſꝑ vitet̉ ſcandalū: phariſeica ypochriſis. ⁊ ſuꝑſtitio deteſtanda: vbi ꝟo eccleſia aut generalis ꝯſuetudo loci aliqͥd determīathuic debet ſe qͥlibet quantū poterit ꝯformare: ſiue in inclinatōibusgenuflexionibꝰ: manuū ad celū eleuationibꝰ. ꝓſtrationibꝰ. capitꝭ nudationibꝰ ⁊ ſimilibꝰ. ☞ De attentione in or̄onibꝰ hn̄da: ſiue adverba: ſiue ad verboꝝ ẜcata: ſiue ad cām ſeu finem orandi. ſcꝫ ad conſecutōem petitoꝝ: certū eſt ꝙ orare ſine attentione actuali ⁊ virtua-li modice eſt meriti: tn̄ dum quis volūtarie orat nō ex debito. ſicutnon orando nō peccat: ſic etiā non peccat nō attēdendo. Sed de orationibꝰ ad qͣs quis obligat̉: vt horas canonicas: pnīam ⁊c̄. Requiritur talis attentio ſaltē ad verba: vt ea integre ꝓferat: ⁊ nō volūtarieex deliberatōe eam ad alia ſe ꝯuertendo excludat: ſed cū ſentit ſe di-ſtractū ꝓ poſſe diſtractōem excludendo ad attentōem verboꝝ que ꝓfert ſe reducat. Non aūt obligat̉ eccleſie precepto: ad attentōem ſenſus verboꝝ ſiue finis or̄onis: immediati: ſiue mediati: vel ad alioseffectus or̄onis: qꝛ preceptū eccleſie de orōne: qꝛ poſitiuum ⁊ humanum eſt nō cadit niſi ſuꝑ vocū ꝓlatōem q̄ ſola ſubiacet eccleſie iudi-cio: ⁊ nō ſuper actus interiores. Licet tn̄ eccleſia precipiens intēdatvt fiant attente: deuote: ⁊ finaliter ꝓpter deū. hoc tn̄ nō precipit. Ue-rūtamen ſi orans voluntarie diſtraheret̉: vel aduertens ſe diſtrahivoluntarie ⁊ ex deliberatōe diſtractōem cōtinuaret: nec ſe reuocarevellet: peccaret agendo ꝯtra mentē eccleſie precipientis: ⁊ ad repeti-tionem teneret̉: qm̄ ſecus eſt preceptū ſeruare preter mentē ſeu nonad mentē precipientis ⁊ ſeruare contra mentē eius. Scd̓m includitꝯtēptū. non primū ideo ſcd̓s peccat: nō primus: de hoc latius lec. 62Lec. 63.☞ Quantū vero ad alios or̄onis fructus ſiue effectus. ſcꝫ mere-ri. impetrare: mentē ſpūal̓r delectare ⁊ reficere: quāto. attentiꝰ oratſiue ad ſenſum ſiue ad finem: tanto magis eos conſequit̉. Nec tn̄ ſꝑreqͥrit̉ attētio actualis: ſed qn̄qꝫ ſufficit ꝟtualis. Ut aūt oratio ſitimpetratoria eius ꝓ qͦ orat̉. qͣttuor ꝯditōes reqͥrunt̉ ẜm doc. ſcꝫ vt fiat pie: ꝑſeuerāter: de his q̄ ꝑtinent ad ſalutē: ⁊ ꝓ ſe. Pie .i. religioſe:puta ex fide ſpe ⁊ charitate. Unde qͥ eſt in mortali pctō non petit pie