Druckschrift 
Epitoma Expositionis sacri canonis Missae
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

canonis miſſeactū intellectꝰ: vel ecōuerſo: ẜm ſic vel ſic diffiniri. Quia tn̄ peti-rio eſt genꝰ or̄onis d̓r expreſſionē deſiderij. Uidet̉ or̄o magꝭ ꝓpedicat in ſubſtrato actū intellectꝰ: ſcꝫ expreſſionē: in ꝯnotato deſideriū volūtatis. Neutrū tn̄ ſine alio eſt or̄o. Ex ptꝫ ꝓferre v̓ba fi-ne intellectu: aut intellectu apprehēſiōe eoꝝ: ſed ſine deſiderio: eſt orare: ſed inutilit̓ fruſtra verboſitare. Et licet petitio fieri ſoleat ad deū qͣꝫ ad hoīeꝫ: tn̄ ẜm vſum ſctōꝝ illa ſolū q̄fit ad deumtanqͣꝫ ad pͥncipalē per ſe ſufficientē preſtare petita ꝓprie d̓r or̄o. vn̄pōt ſic deſcribi. Or̄o eſt petitio ad deū dirigit̉ mediate vel īmediate. Petitio ponit̉ gn̄e: eſt locutio inclinatiua alteriꝰ ad preſtan bonū deſideratū: vel remouēdū malū nolitū. Et ſic petitio includit tria ſcꝫ locutōem ſiue expreſſionē deſiderij alicuiꝰ alteri vt preſtet decedētiā eiꝰ qd̓ deſiderat̉: ip̄m deſideriū. Et accipit̉ hic locutioſiue expreſſio gn̄al̓r: vt extēdat ſe ad locutōem mentalē: vocalē: fit ſigna ext̓iora. Eſt aūt locutio mētalis cogitatio alicuiꝰ vl̓ aliquoꝝ: vt ea alteri innoteſcāt cogitamꝰ/ vt deus cogitatio-nes nr̄as videat: loqͥmur deo angelꝰ aliqͣ cogitās vt aliꝰ angelꝰ videat. loquitur angelo cui vult innoteſcere ſuā cogitatōem: conſequens deſideriū aut rem cogitatā. Et etiā ptꝫ petit illicitaa deo orat: ſꝫ blaſphemat. Et ideo alij expreſſiꝰ diffiniūt or̄oemEſt petitio decētium a deo mediate vel immediate. Dicitur a deoquia petitio facta ad alium non eſt ꝓprie oratio. Dicitur mediate velimmediate: quia petitio que fit ad ſanctos tanqͣꝫ ad interceſſores immediate: fit etiam ad deū mediate dum quod petitur non a ſanctistanqͣꝫ ab auctoribus pͥncipalibus: ſed a deo obtineri per ſanctos de-ſideratur: per hoc oratio dici meretur. Ex illo patet ad quem fieripoſſit oratio: quia ad ſolū deum tanqͣꝫ ad principalem: poteſtatemconcedendi petita habentē. Ad fanctos aut tanqͣꝫ ad mediatores. Secundo ſequitur oratio eſt actus rōnis ſiue intellectus:quia eſt locutio quedā que ad intellectū pertinet: tamē ſine actuvoluntatis qui eſt deſideriū. Tercio ſequitur oratio pertinetad virtutē latrie. Nam orans ꝓteſtatur orando deū eſſe ſummumomniū principiū in ſua poteſtate plena habentē omnia que petit: etper hoc deū adorat: ip̄m tanqͣꝫ deū colit quod eſt latrie adorare.Huiꝰ tot ſunt ſpēs quot animi affectꝰ ac indulgētie humane in adquirēdis bonis malis remouēdis. Patet etiā peti pn̄t: qꝛ oīaque licite deſiderant̉. Quoꝝ aliqͣ ſunt ſimpl̓r bona: quibꝰ ſcꝫ nemomali vti pōt: formal̓r ſaltē: vt ſunt gloria ꝟtutes: gr̄a: pctōꝝ remiſ-ſio ⁊c̄. hec ſimpl̓r peti pn̄t. Aliqͣ ſunt qͥbꝰ bn̄ male vti poſſumusſunt bona naturalia aīe corꝑis: atqꝫ ext̓iora: hec non licet petereſimpl̓r abſolute ſed ſub ꝯditiōe ſaltē implicita: inqͣntū ꝓſunt ad ſaH iij