canonis miſſeId eſt ſpiritualium ac celeſtium cariſmatum plenitudineoī bene. Fdictione celeſti. etmente et corpore intellectu ⁊ voluntate.gra repleamur. Per eundemfiat.chriſtū dominū noſtꝝ. Ame.Articula tercia partis quinte principalis canonis. In quap poſt petitam oblatorum acceptōem: petit ſacerdos diuinegratie ⁊ benedictionis participatōem. Et ſatis patet ſententia. Sacerdos aūt hanc orōem dicens: humiliter ſe inclinat: oſculatur altare. ẜm Alexandrum manus cancellat ante pectus aut ſu-per altare: ⁊ tres cruces format. Humiliter ſe inclinat: vt per ſignūſenſibile foris exhibitum: ſignificet interiorem humilitatē: qua ſuꝑplicans debet animo veſtiri: vt ſua oratio eraudiatur ab eo: qui hu-milium non ſpernit affectum. Manus cancellat per modum cru-cis. ad deſignandum ꝙ nō in merito ſuo: ſed xp̄i in cruce nobis oīabona promerentis: exaudiri petit. Oſculatur altare in verbo parti-cipatione: vt ſe fieri participem oſtendat altaris ſacrificio: cum om-nibus alijs: vel vt ſignificet reconciliatōem humani generis cū deopatre in altari crucis factam per filij mortem. Deinde facit ſacer-dos quintam ſignatōnem: faciendo tres cruces. Primam in verbo(corpus) ſuper ſpecies panis. Scd̓am in verbo (⁊ ſanguinē) ſuꝑſpecies vini in calice. Terciam in verbo (omni benedictione) antefaciem ſuā. Per primam cōmemoratur rigidiſſima tenerrimi cor-poris tenſio in cruce: vſqꝫ ad omniū neruoꝝ ⁊ oſſium dinumerationem. De qua tenſione eccleſia quaſi compacientis affectu crucē al-loquens velut rem cognoſcentem canit. Flecte ramos arbor alta: tēſa laxa viſcera ⁊ rigor lenteſcat ille quem dedit natiuitas: vt ſuper-ni membra regis miti tendas ſtipite. Et ꝓpheta. Foderunt manusmeas ⁊ pedes meos: dinumerauerūt oīa oſſa mea. Per ſcd̓am cru-cē effuſio largiſſima ſanguīs figurat̉: q̄ om̄i defluxo hūore: corpꝰ ſaluatoris ſacratiſſimū torruit: ſicut cremiū in frixatorio: ⁊ aruit tā ꝙͣteſta ꝟtus eius. De qͣ effuſiōe in preallegato himno canitur: Clauismite corpus ꝑforat̉: ſanguis vnda ꝓfluit: terra pōtus: aſtra mūdusqͦ lauant̉ ſtumine. De qͦ nō tacuit idem ꝓph̓a cū inqͥt. Sicut aqͣ effu-ſus ſum ⁊ diſperſa ſunt oīa oſſa mea. Factū eſt cor meū tanqͣꝫ cera liqueſcēs in medio vētris mei. Aruit tanqͣꝫ teſtā virtus mea ⁊ linguamea adheſit faucibꝰ meis ⁊c̄. Per tertiā inuit̉ paſſiōis fructꝰ qͥ ē oīs