Lec. F.Rema. 6.
Expoſitioac gr̄e. per quā nobis noua ꝓmiſſa eternoꝝ bonoꝝ xp̄s dedit: ⁊ perquā legē moyſi tꝑalia ꝓmittentē terminauit: eamqꝫ vltimā ⁊ in fineduratura ꝯſtituit Miſterium fidei: or mortis xp̄i in ſanguinis cf-fuſiōe cōſumate rep̄ſentatiuꝰ: q̄ mors fuit ſacratiſſimū ſecretu ſub figuris ve. te. latens precognitū a patribꝰ. tanqͣꝫ miſterium genera iaredē pttonis totius humani generis ☞ Qui ꝓ vob̓ ⁊ multꝭ ⁊c̄.exponat̉ vt ſupra. Sed hic dubitat̉ quō hec or̄o prolata: eſt veranon ꝓpter pronomen hic ⁊ verbū eſt. De his em̄ d̓r ſicut ſupra in cō-ſecratione panis: ſed ꝓpter verbū (effundet̉) quod eſt futuri tꝑis. ⁊certum eſt ꝙ in futuro nō effundet̉: qꝛ mors vltra xp̄o nō dn̄abiturAd qd̓ dicendū ꝙ ſi verba accipiuntur materialiter: dubiū non ha-bet locum: cum vt ſic nec vera ſunt nec falſa: cum ſe ip̄a tm̄ verba ſignificent. Si vero ſignificatiue accipiuntur. Dicendū ꝙ verbū effū-detur: referendū eſt ad tp̄s qd̓ in hora inſtitutōis fuit futuꝝ: ⁊ nonad illud qd̓ nunc poſt horam ꝯſecratōnis eſt futuꝝ: ita ꝙ tm̄ valeat(effundet̉) .i. effundendū erat: nunc aūt effuſum eſt: ⁊ ſic eſt or̄o ve-ra. Et ille ſenſus ſatis colligitur ex circūſtantibꝰ conſtructibilibus.quibꝰ ſatis ſignificabat̉ ꝙ verba hec ꝓferuntur a ſacerdote: tanqͣꝫ ꝓ-lata a xp̄o. ⁊ ideo ad idem tempus refecenda ſunt ad que chriſtus ꝓ-ferens retulit. Secus tamen de verbo (eſt) illud impor tat tēpusincludens tempus ꝓlatōis: qꝛ non profert̉ ſolū vt a chriſto ꝓlatumſed ꝓfertur in perſona chriſti: vt ab ipſo inſtitutum: tanqͣꝫ pertinensad formā ꝯſecrationis ⁊ ideo importat tempus ꝯſecratōis. Qd̓ ve-ro ſequitur qui effundetur ⁊c̄. ſolum ꝓferuntur vt dicta a chriſto: ⁊ideo efſundet̉ importat tempus qd̓ tunc erat futuꝝ. Sed queri-pōt que verba preciſe integrant formā conſecratōis ſanguinis: in qͦ-bus preciſe conſiſtit forma. Reſpondet̉ ꝙ verba precedentia (Hiceſt calix) ſil̓r ⁊ ſequentia (peccatoꝝ) nō ſunt de eſſentia forme. Nāprecedentia pertinent ad vſum ſacramenti cucariſtie: ⁊ ſequentia adcollatōem poteſtatis ꝯſecrandi. Sil̓iter ⁊ illa verba: qui effundeturꝓ vobis ⁊c̄. non ſunt de ſubſtantia conſecratōis: qꝛ ꝯſtituunt aliā categoricā ꝓpoſitōeꝫ. Nā (qͥ) ibi nō tenet̉ reſtrictiue ſꝫ relatīe: alioqͥnoratio eſſet falſa. Quia tunc effundetur. importaret futuꝝ tēpus reſpectu tꝑis importati per copulā principale: ſcꝫ eſt: ſicut cū dico Iohannes eſt venturus: venturus īportat tempus futuꝝ reſpectu tē̄-poris importati per copulā (eſt) ⁊ ita effundetur nō erit ꝑs or̄onisq̄ ſignificat̉ p̄ſentia ſanguīs xp̄i. Itē vt dictū eſt iſta ꝓferunt̉ vt pro-lata a chriſto. Priora ꝟo in perſona chriſti: ⁊ ſic non pertinent̉ ad cōſecrationem: qꝛ ẜm Ambro. in verbis chriſti id eſt prolatis in perſo-na chriſti fit conſecratio. Sed de illis verbis: noui ⁊ eterni teſta-menti: an hec ſint de eſſentia forme: ſatis dubiū eſt. Nā ſctūs Tho.