Lec .2.
Expoſitiohabui memoriā. Debet etiā fieri memoria ꝑſonaꝝ in gtō caſu ꝓptercontextū ſequentiū in canone. ſcꝫ Et oīm circūſtantiū ⁊c̄. qꝛ ꝯiuctioreqͥrit ſil̓es caſus. ☞ De ordine vero eoꝝ in memoria habēdavt ſic iuuet̉ memoria celebrantis nō eundē modū ſeruant oēs: ſꝫ int̓alios ille videtur magis ꝯgruꝰ: vt pͥmo loco ſacerdos mēoret̉ illoꝝꝓ quibꝰ pro illa vice celebrare ſpēalit̓ diſponit. Qui variari poſſuntqꝛ nūc pro illo nūc pro alio: maxime dū nō eſt obligatꝰ certis: qꝛ cūex obligatōe c̨elebrat: tenet̉ eos quibꝰ ſe obligauit in pͥmo gradu omnibꝰ p̄ferre: ⁊ poſt alios in ſequētibꝰ gradibꝰ ſubiūgere. Dū vero nonex obligatōe: ſiue fundatōis: ſiue cure impoſite: ſiue ſpōte pro certisaſſumpte celebrat: ſed pro ſua volūtate pro certis celebrare diſponitilloꝝ memoriā vt dictū eſt in pͥmo gradu ſtatuat. ſuo tn̄ loco .i. viuorū in prima memoria. defunctoꝝ in ſcd̓a. Deinde parentū ⁊ cogna-toꝝ: carnaliū ⁊ ſpūaliū. Tertio cure ſue ſubiectoꝝ: tanqͣꝫ ſpūaliumfilioꝝ. Quarto confratrū ſuoꝝ mēbroꝝ ſcꝫ eiuſdē corꝑis: ſit eccleſiareligio ꝯfraternitas vel domꝰ pͥuata: ⁊ bn̄factoꝝ tꝑaliū: ſint funda-tores vel alij fautores: tꝑalia nob̓ obſequia impendētes: familiaresaut extranei. In qͥbꝰ qͥlibet ſibi ꝯſtituat regulā: ⁊ ordinē ſibi ꝯgruentc̄: qͥbꝰ ꝓmptiꝰ ſine ꝯfuſione ſibi occurrāt: nec opus eſt aduerſarioꝝaut inimicoꝝ in hͦ loco ſpēalē memoriā hr̄e: niſi quis ꝓ illis ſpeal̓rcelebraret. ſufficit em̄ quantū ad illos gn̄aliſſima applicatio. Si tn̄qͥs etiā ſpēalē eoꝝ memoriā hr̄e maluerit: ꝑfectōis eſt ⁊ non culpandū. Nā in hac mēoria: caritatis ordo legittimꝰ eſt ſeruandꝰ. An̄ oēstn̄ ſpēaliſſime fui ip̄iꝰ mēoria p̄ferēda eſt: vt ſupra tactum eſt.☞ De his oībꝰ latiꝰ Lec. 25. et. 26. Nec impedit in hmōi applicatione ſacerdotis malicia: excōicatio: aut ſuſpēſio. Hec em̄ nō tollūtvirtutē ſacrificij: quā habet ex oꝑe oꝑato: qꝛ quantū ad hāc v̓tutemnō habet ſacrificiū illud efficatiā ex bonitate ſacerdotis: ſed ex inſti-tutione xp̄i ⁊ merito eccleſie cuius nuncius eſt ſacerdos celebrans.☞ Nec impedit ſuſpē̄ſio aut excōicatio qͣ ligatur ſacerdos qꝛ nonligat̉ vt nō poſſit: ſed vt non debeat. qm̄ ptās celebrādi radicatur incaractere ſacerdotali qͥ eſt indelibilis. Secꝰ qͦ ad virtutē ſacrificij exmerito ꝑſonali ſacerdotis. vnde ſtat ſacerdotē celebrādo iuuare ali-os ⁊ damnare ſeip̄m: ⁊ de iſta materia late Lec. 27. q̄ bn̄ eſt notāda.Multa ⁊ alia de valore miſſe ſi minor ſit dum celebrat̉ ꝓ multꝭqͣm ſi pro paucis: ⁊ quō ſine vicio ſymonie poſſit miſſa celebrari re-cepta pecunia ab his pro quibus celebratur: ac quō aſſumēda ſintanniuerſaria perpetua in eccleſijs ſine preiudicio prius inſtitutoꝝ ⁊plura alia. Uide lec. 27. et. 28.