Druckschrift 
Epitoma Expositionis sacri canonis Missae
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

canonis miſſeSic in diuerſis collegijs beneficijs prebendis diuerſi inſtituuntur: ſpēaliter celebrent ꝓfundatoribꝰ: his quibꝰ ex ſuis fundationibꝰ obligant̉. Etiam his. quibꝰ naturali iuſtitia gratitudineaſtringunt̉. vt parentibus: benefactoribꝰ: ſpūalia: tꝑalia ꝯferen-tibꝰ. Ubi vero ꝯcurrit talis obligatio eſt in arbitrio ſacerdotis:quibꝰ hoc tertio velit applicare: pōt nunc vni: nūc alteri appli-care: ſiue vni ſoli ſiue pluribꝰ ex equo: ſiue pluribꝰ non ex equo: ſꝫ ẜmdiuerſos gradus. Un̄ imaginat̉ ſcotus diuerſos valoris gradus iniſto medio: priores poſteriores. Un̄ pōt ſacerdos applicare valorem hunc tertij modi alicui in pͥori gradu: quantū illi valere pōtin hoc gradu nihilominus ſine eius preiudicio applicare: alij inpoſteriori gradu: gr̄a exempli: ordinauit deus quantū officiū miſſevalere debet (ceteris paribꝰ) parentibꝰ: quantū fundatoribꝰ: quantum amicis: quantū his aut alijs hoc tam ex oꝑe oꝑato: quā etiāex oꝑe oꝑante. Sic pōt applicare ſacerdos virtutē miſſe fundatoriin ſuo gradu vt ſibi tm̄ valeat quantū ei valere pōt in iſto gͣdū: tn̄ſirnul applicare parenti in alio gradu: vt illi valeat quantū poteſtin gradu ſic de alijs ita quotqͦt in poſterioribꝰ gradibꝰ applicatur: nullū fit preiudiciū pͥoribꝰ quibꝰ portio ſua debet̉: non minor qͣꝫſi nullus poſterior fuiſſet adiūctus. Quantū aūt debeat̉ huic vel il-li in vel alio gradu: ille ſolꝰ nouit: officiū inſtituit: in eo pr̄i oībꝰ offertur ſcd̓m ſacerdotis determinatōem fructū miſſe ꝑtit̉. Sil̓r ſatis dubiū quis cui ſit p̄ponendus: vtrū fundator parētibꝰ: vel ecōtrario: benefactor amicis aut ecōuerſo. Ideo ſalubre cō-ſilium eſt: vt celebrans in miſſa vel ante: generalē applicatōem faciat vel ſil̓i. digneris dn̄e oblatōem illā acceptare illis quibusnoſti me obligari ſpēal̓r: in eo gradu in me noſti obligatū. Nectn̄ dꝫ omitti particularis determinatio: ꝓpt̓ multiplice ſacerdotꝭobligatōem: tum ꝓpt̓ ingͣtitudinis vitatōem tum ꝓpter deuotionisactualis augmentū: qd̓ naturaliter parit bn̄ficioꝝ recordatio ſi gr̄adei coniungat̉: tum ꝓpter certiorem debiti impletōem ꝯſcīe ſcrenationem. Un̄ debet ſacerdos in hoc loco particularem memoriā hr̄eeoꝝ viuoꝝ qͥbꝰ ſpecialiter celebrat: pōt nōia eoꝝ ſi nouit vocalit̓expͥmere: aut ſolū cogitando mente recitare. Non em̄ de p̄ceptumeccl̓ie reꝑitur: qd̓ dr̄ noīa intelligo naīa ꝓpria: ſed qd̓cūqꝫ ducēsin noticiā rememoratiuā perſone determinatā vel confuſam. Et ne ſacerdos nimis moret̉ in memoria: vn̄ circūſtantes te-dio affligant̉: ſacerdos a diſtractione p̄ſeruet̉: vtile eſt an̄ acceſſumſe recolligere quibꝰ velit ſpēal̓r celebrare: tūc ſufficeret in locohabere memoriā vnius vel duoꝝ nōiatim: ceteroꝝ pͥus memo-ratoꝝ in genere: vt ſic cogitando: illiꝰ illiꝰ: eoꝝ quoꝝ priꝰ ſpēalēD iij.