canonis miſſeSic in diuerſis collegijs ⁊ beneficijs ⁊ prebendis diuerſi inſtituuntur: qͥ ſpēaliter celebrent ꝓfundatoribꝰ: ⁊ his ꝓ quibꝰ ex ſuis fundationibꝰ obligant̉. Etiam ꝓ his. quibꝰ naturali iuſtitia ⁊ gratitudineaſtringunt̉. vt ꝓ parentibus: benefactoribꝰ: ſpūalia: ⁊ tꝑalia ꝯferen-tibꝰ. Ubi vero nō ꝯcurrit talis obligatio eſt in arbitrio ſacerdotis:quibꝰ hoc tertio mō velit applicare: ⁊ pōt nunc vni: nūc alteri appli-care: ſiue vni ſoli ſiue pluribꝰ ex equo: ſiue pluribꝰ non ex equo: ſꝫ ẜmdiuerſos gradus. Un̄ imaginat̉ ſcotus diuerſos valoris gradus iniſto medio mō: priores ⁊ poſteriores. Un̄ pōt ſacerdos applicare valorem hunc tertij modi alicui in pͥori gradu: quantū illi valere pōtin hoc gradu ⁊ nihilominus ſine eius preiudicio applicare: alij inpoſteriori gradu: gr̄a exempli: ordinauit deus quantū officiū miſſevalere debet (ceteris paribꝰ) parentibꝰ: quantū fundatoribꝰ: quantum amicis: quantū his aut alijs ⁊ hoc tam ex oꝑe oꝑato: quā etiāex oꝑe oꝑante. Sic gͦ pōt applicare ſacerdos virtutē miſſe fundatoriin ſuo gradu vt ſibi tm̄ valeat quantū ei valere pōt in iſto gͣdū: ⁊ tn̄ſirnul applicare parenti in alio gradu: vt ⁊ illi valeat quantū poteſtin hͦ gradu ⁊ ſic de alijs ⁊ ita quotqͦt in poſterioribꝰ gradibꝰ applicatur: nullū fit preiudiciū pͥoribꝰ quibꝰ portio ſua debet̉: non minor qͣꝫſi nullus poſterior fuiſſet adiūctus. Quantū aūt debeat̉ huic vel il-li in hͦ vel alio gradu: ille ſolꝰ nouit: qͥ officiū hͦ inſtituit: ⁊ in eo pr̄iꝓ oībꝰ offertur ⁊ ſcd̓m ſacerdotis determinatōem fructū miſſe ꝑtit̉.☞ Sil̓r ſatis dubiū quis cui ſit p̄ponendus: vtrū fundator parētibꝰ: vel ecōtrario: benefactor amicis aut ecōuerſo. Ideo ſalubre cō-ſilium eſt: vt celebrans in miſſa vel ante: generalē applicatōem faciat h̓ mō vel ſil̓i. digneris dn̄e oblatōem illā acceptare ꝓ illis quibusnoſti me obligari ſpēal̓r: ⁊ in eo gradu in qͦ me noſti obligatū. Nectn̄ dꝫ omitti particularis determinatio: tū ꝓpt̓ multiplice ſacerdotꝭobligatōem: tum ꝓpt̓ ingͣtitudinis vitatōem tum ꝓpter deuotionisactualis augmentū: qd̓ naturaliter parit bn̄ficioꝝ recordatio ſi gr̄adei coniungat̉: tum ꝓpter certiorem debiti impletōem ⁊ ꝯſcīe ſcrenationem. Un̄ debet ſacerdos in hoc loco particularem memoriā hr̄eeoꝝ viuoꝝ ꝓ qͥbꝰ ſpecialiter celebrat: ⁊ pōt nōia eoꝝ ſi nouit vocalit̓expͥmere: aut ſolū cogitando mente recitare. Non em̄ de hͦ p̄ceptumeccl̓ie reꝑitur: ⁊ qd̓ dr̄ noīa nō intelligo naīa ꝓpria: ſed qd̓cūqꝫ ducēsin noticiā rememoratiuā perſone determinatā vel confuſam.☞ Et ne ſacerdos nimis moret̉ in memoria: vn̄ circūſtantes te-dio affligant̉: ⁊ ſacerdos a diſtractione p̄ſeruet̉: vtile eſt an̄ acceſſumſe recolligere ꝓ quibꝰ velit ſpēal̓r celebrare: ⁊ tūc ſufficeret in hͦ locohabere memoriā vnius vel duoꝝ nōiatim: ⁊ ceteroꝝ pͥus memo-ratoꝝ in genere: vt ſic cogitando: illiꝰ ⁊ illiꝰ: ⁊ eoꝝ quoꝝ priꝰ ſpēalēD iij.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten