Druckschrift 
Epitoma Expositionis sacri canonis Missae
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Lec. 19.Sonctus

ExpoſitioDeinde ꝯcluſione p̄fatiōis: iungit̉ deuota ſupplicatio: admiſ-ſionis vocū nt̄aꝝ vocibꝰ angeloꝝ in diuina laudatiōe. addit̉ qͥbꝰ: ſeꝫ angel̓: nr̄as: hūiles quidē ſed rōnabiles: qꝛ vox eſt ſonꝰ intentōe ꝓlatꝰ: vt admitti: in laude tua: huiuſqꝫ ſacr̄i iubeas dep̄-camur: qꝛ ſine tuo iuſſu facultatē dante: fieri neqͥt: vt inter angelosnr̄a vox audiat̉ Dep̄camur aūt ſupplici ꝯfeſſiōe. ſuꝑba p̄ſumttione dicētes. Sctūs. Sctūs. Sctūs ⁊c̄. Hec ſuccincte de expoſiti-on qͦtidiane prefatōis. Sunt etem̄ alie p̄fatōes: quidē ab illadiſſone: ſed: feſtoꝝ magnitudine aut tꝑis qͣlitate. ad maiorē deuotionis excitatōeꝫ: ex feſti tꝑis materia cauſas diuine laudis ſuper-addentes. Haꝝ decē ſunt nūero ab eccleſia romana recepte. Licetin eccleſia ambroſiana ſint multe pl̓es. In hac em̄ pene de ſingulisſctīs ſpēalis hr̄ prefatio: in ſūmarie merita miraculoſa eorundēꝯuerſatio declaratur. Sed vt dictū eſt in eccleſia romana decē ſuntrecepte: ſcꝫ Una in albis paſchalibꝰ. Alia in aſcēſiōe dn̄i. Tertia inpenthecoſtꝭ. Quarta in natali dn̄i. Quinta in epiphania. Sexta deapl̓is. Septima de ſctā trinitate. Octaua de ſctā cruce. Nona de ieiunio qͣdrageſimali: addit̉ Decima de Maria ꝟgine Que vbi inſtitute ſint. quere lec. 19. in fine. Sequit̉ hymnꝰ cōis laudis angeloꝝ et hominū.Poſtqͣꝫ prefatōeꝫ: ad ꝯfitendū dn̄o mirabilia in ſacr̄o oꝑantippl̓s exercitatꝰ eſt. Simul cōfitēde laudis declarata Premiſſadeniqꝫ ad dn̄ꝫ ſupplicatōe acceptatōe diuīe laudis. Seqͥt̉ cōis angeloꝝ hōimqꝫ adorāde trinitatꝭ excelſa laudatio. finita p̄fatōnerus voce ꝯſona hymnū canit dicēs: ſctūs ſctūs ſctūs ⁊c̄. In iūctaeſt ſil̓ vox angeloꝝ hōim. Et ẜm hymnꝰ ille diuiditur in duasꝑtes: in laudē ſcꝫ angeloꝝ hōim: ſcd̓a ibi: oſanna In laude angeloꝝ ter replicat̉ Sctūs: ſubdit̉ in ſingulari: Dn̄s deꝰ ſabaoth: in trinitas ꝑſonaꝝ: eſſentie vnitas deſignat̉: ter em̄ replicatum S.S. S. trinitatē ꝑſonaꝝ. qd̓ ſubdit̉ ſingularit̓ dn̄s ⁊c̄. vnitatē eēntieatteſtat̉ Dicit̉ aūt ſctūs: a v̓bo ſanctio is. ire. qd̓ eſt firmare: ſtatuere: ꝯſecrare. Sic hōies qꝛ fide firmati. ſctī dicunt̉: leges ſctc: quiaſtatute decrete mores ſctī: qꝛ ꝯſecrati honeſti. Dicit̉ ſanctꝰqͣſi ſanguine hoſtie tinctꝰ: tractū a veteris ꝯſuetudine legꝭ: in nihilſctm̄ dicebat̉: niſi qd̓ fuerat ſanguine hoſtie. ſperſum vel vnctū. Pene em̄ oīa in ſanguine ẜm legē mūdabant̉. ad Heb̓. 9. Dr̄ etiamſctūs: qͣſi a ſecularibꝰ negotijs ſeꝑatꝰ. ẜm Orige. Item dr̄ ſanctꝰquaſi ſine terra. agros qd̓ eſt ſanctus. grece ſonat qͣſi extra terrāHee aūt interpretatōes veriſſime diuine maieſtati ꝯueniūt. Deusem̄ nobis incarnatus. ſanguine alieno ſed ꝓprio tinctus eſt: factus hoſtia pctīs: incōmutabilis eternus firmꝰ. Ab oībus