Druckschrift 
Postilla super epistolas et evangelia
(Mora 1415 [vielmehr 1495])
Entstehung
Seite
CIIIr
Einzelbild herunterladen
 

Ciij

me eſt et qui non colligit mecum diſꝑgit. cum immundus ſpiritus exieritab homine ambulat per loca inaquoſa quęrens requiem et non inueniensdicit reuertar in domum meam vndeexiui. Et cū venerit inueniet eamſcopis mundatā ⁊ ornatā ⁊ tunc vadit ⁊aſſumit alios ſeptē ſpūs ſecum neqͥo-

Illos pulſare negligit quos quieto iure poſſidere ſentit (ſi autem fortioseo ſuꝑueniēs) ſcꝫ chriſtus (vicerit eū vniuerſa arma eius auferet in qͥbꝰ cōfidebat) Chriſtus em̄ cū factus fuit hō inuaſit diabolū ⁊ arma eius abſtilit .i. aſtucias ⁊ neqͥtias ip̄ius (⁊ ſpolla .i. hoīes ab eo deceptos chriſtus ꝑſe ⁊ cōſequēter ꝑ apl̓os ſuos ad noticiā ꝟitatis ⁊ fidē ſcē trinitatis reuocauit Quę ſpolia chriſtus diſtribuit cū fideles ſuos cuſtodię angelorū mācipauit. ⁊ dona ſpūſſancti tribuit. reſiſtēdo amplius tēptatōibꝰ ſuis (qui nōeſt mecū aduerſum me ē) q. d. ẜm Glo. Oꝑa mea nō cōueniūt cū oꝑbꝰ diaboli. Ego em̄ volo bonū ille ꝟo malū. Ego amo huīlitatē ille ſuꝑbiā Egodiligo caſtitatē ille luxuriā. Ego volo aīas ſaluare. ille ꝑdere (et qͥ nō colligit mecū in vnitate fidei ⁊ dilectōis dei ⁊ ꝓximi diſꝑgit) qꝛ ſicut officiumchriſti ē diſꝑſa cōgregare Sic ecōuerſo officiū diaboli ē cōgregata diſꝑgere (cū immūdus ſpūs exierit ab hoīe) ſcꝫ ꝑ cōtritōem cōfeſſione ⁊ verā ponitentiā (ambulat ꝑ loca inaquoſa) .i. arida. Et intelligunt̉ corda fideliuꝫin qͥbꝰ exficcatus eſt humor mūdanę laſciuię qͥ diabolo reſiſtūt nō cōſentiētes ſuis ſuggeſtionibꝰ vt peccent ſed viril̓r reſiſtūt ſibi (q̄rens reqͥem ⁊ nōinueniēs) qꝛ vbi reqͥeſcit ſpūſſcūs ꝑ bonas meditatōes ſpūs malignus illuc intrare nō audet (dicit reuertar in domū meā) ſcꝫ q̄ olī erat mea (vn̄ exiui) id ē expulſus ſum ꝑpn̄iam (Et cū venerit inuenit eā ſcopis mūdatāet ornatā) ſcꝫ ꝑ pn̄iam ⁊vacatōem boni oꝑis vn̄nccē eſt vere penitēti vtſꝑ aliqͥd boni oꝑis faciat ne diabolusⁱ inueīateū ocioſum (⁊ tūc vaditet aſſumit ſeptē ſpūs ſecū neqͥores ſe) ꝑ ſeptenariū numeꝝ intelligūturſeptē pctā mortalia. Un̄ Grego. Magdalena ſeptē dęmonia habuit quęvniuerſis vitijs plena fuit ⁊ ingreſſi habitāt ibi) qꝛ de domo dei fit habitatio dęmonū (⁊ erūt nouiſſima hoīs illius peiora prioribꝰ) qꝛ qd̓libet pctm̄in recidiuāte peius ē qͣꝫ ſil̓e an̄ recidiuū ꝓpter ingratitudinē (ſcm̄ eſt auteꝫcū hęc diceret) ſcꝫ chriſtus loquēdo cōtra iudeos ip̄os redarguēdo (extollēsvocē) ſcꝫ in chriſti cōmendatōem (quędā mulier de turba) Gorra. nō diuesnō nobilis. ſed de cōi plębe quę fuit ſcā marcella famula ſcē marthę q̄ audiēs chriſtū a iudęis ⁊ pharizeis blaſphemari ⁊ dehoneſtari ⁊ nō valēs vlterius ſuſtinere. Ad laudē filij dei ⁊ cōfutatōem iudeorū ⁊ phariſeorum etſcriba: ⁊ prorupit in laudē fiiij ⁊ matris dicēs Btūs venter qͥ te portauit)Et ſic matrem dei ex filio laudat qꝛ ab ip̄o filio hꝫ grām ⁊ gl̓am. Et verebeatus venter quia ibi deus factus eſt homo ęternus temporalis immortalis mortalis. vt patet Ioānis capl̓o pͥmo. Et verbū caro factum eſt (etvbera quę ſuxiſti) ſcilicet a quibus alimentum lactis ſuſcepiſti At ille dixit quinimo) quaſi diceret non tantū illa eſt beata quę me portauit in vte-