Druckschrift 
Postilla super epistolas et evangelia
(Mora 1415 [vielmehr 1495])
Entstehung
Seite
CIIv
Einzelbild herunterladen
 

Pagina

ces veſtri erunt. Porro ſi in digito deieijcio demonia profecto peruenit invos regnū dei. Cum fortis armatuscuſtodit atrium ſuum in pace ſunt eaquę poſſidet. ſi aūt fortior illo ſuꝑueniens vicerit eum. vniuerſa arma eiusauferet in quibꝰ cōfidebat ⁊ ſpolia eiꝰdiſtribuet Qui nō eſt mecū aduerſum

buit in tanta reuerentia vt ſi aliqui fugitiui vel facinoroſi ad eam cōfusrent. eſſent ſecuri de vita ſua ideo ceperunt ⁊ honores diuinos ei ſcꝫ imasni exhibere. volentes regi placere in hoc. Quo exemplo cęteri de locis adicentibus in honorē patrū ſuorū ſtotuas aureas fecerūt. ⁊ ſic creuit idolatria Beelzebub interp̄tatur vir muſcarum ſiue habens muſcas qꝛ muſccōgregabantur ad idolum illud ꝓpter cruorem aīalium quę ibi immolabantur. In p̄dicto aūt ſimulachro dicebant iudęi principem dęmoniorihabitare. Cum qꝛ illud d̓r pͥmum fuiſſe idolum ſicut d̓r in hiſtorijs Tuꝫqꝛ cultus eius apud gētiles generalior erat atqꝫ celebrior. ⁊ ꝑ ip̄m dicebātchriſtum eijcere dęmonia. hoc aūt ex magna inuidia dixerūt. Un̄ ChriẜInuidus non q̄rit quid dicat. ſed ſolū vt dicat (⁊ alij temptātes ſignuꝫ decœlo q̄rebant ab eo) Glo. fortaſſis q̄rebant deſcēſuꝫ ignis de cœlo. ſicut factum fuit tpͥe Helię. iij. Regū. xviij. aut mannę deſcēſum ſicut temporeMoyſi. vt pꝫ Exodi. xvi. vel ſicut tꝑe Ioſuę ſol ſterit ad ſpaciū vnius diei. Ioſuę. x. Uel ſicut tꝑe Ezechię. ſol retroceſſit deceꝫ gradibꝰ. vt habeturEſaię xxxviij. Ipſe aūt vt vidit cogitationes eorū) Beda non ad dictaſed ad cogitata chriſtus rn̄dit. vt vel ſic cōpellerētur credere potentię eiusqui cordis occultata videbat. Hoc em̄ nō pōtdęmon nec aliqua creatura ſed ſolus deus vt ⁊ipſi in ſua ſcriptura habebant. Un̄. iij. Regū.viij. Tu ſolus noſti corda filiorum hominum.Item pͥmo Regū. xvi.Homo videt ea quę patent. deus āt intuet̉ cor(dixit eis. Om̄e regnuꝫin ſeip̄m diuiſum deſolabit̉) .i. ꝑibit ⁊ deſtruet̉. Naꝫ vt d̓t Hiero. ꝑuę rescōcordia creſcūt diſcordia maxīę dilabunt̉. vn̄ Ariſto. Oīs em̄ ꝟtus vnita fortior eſt ſeip̄a diſꝑſa ⁊ domus ſupra domū cadet) Glo. domus ſupͣ domū cadit cū habitatores vnius domus a familia alterius domus opprimunt̉ (ſi aūt ⁊ ſathanas inſeip̄m diuiſus eſt) .ſ. ita vt vnus expellat alium(quō ſtabit regnū eius:) .i. ptās eius (ſi āt ego in beelzebub eijcio dęmoīavt vos dicitis (filij vrī) .i. apl̓i qͥ ẜꝫ carnē a iudeis nati ſunt (in quo eijciūtꝭq. d. Si filij vri .i. apl̓i qͥbꝰ dedi ptātem ſuꝑ demonia. Et in nomīe meo demonia eijciūt Iniquū eſt dicere me in virtute beelzebub dęmonia eijcere.(ideo ip̄i iudices veſtri erūt) qꝛ exn̄tes aſſeſſores mei in finali iudicio ſnīaꝫmeā approbabunt Porro ſi in digito dei eijcio dęmonia) id eſt in virtuteſpūſſancti qui bene digito comꝑatur. Sicut em̄ digitus ꝓcedit a corꝑe etmanu. ſic ſpūſſanctus ꝓcedit a patre ⁊ filio (profecto ꝑuenit in vos regnūdei. Gor. id ē ſnīa diuini iudicij. vn̄ Augꝰ. Regnū dei eſt ptās iudiciariaqua dānant̉ īpij ⁊ a fidelibꝰ ſecernūtur (cū fortis armatus .i. diabolus (cuſtodit atriū ſuū) Gor. .i. mūdū. qꝛ diabolus an̄ aduētū filij dei in mūdo ſine cōtradictōe pͥncipabat̉ (in pace ſuntea quę poſſidet) id eſt omnes peccatores qͥ obediūt ⁊ fauent ei in pace ſunt qͣꝫtum ad diabolū. vn̄ Gregorius