Vadā die dum nimis quorūdamſeculariū tumultibꝰ dep̄ſſus qͥbusin ſuis negocijs plerūqꝫ cogimenſolue̓ etiā qd̓ nos certum eſt nondebere ſecretū locum pecij amicū meroris vbiomnē qd̓ de mea mihi occupacōe diſplicebatſe patēter on̄de̓t ⁊ cūcta q̄ inflige̓ dolorē conſueurāt. ꝯgeſta an̄ oculos licēter venirēt. Ibiqꝫ cū afflictꝰ valde ⁊ diu tacitꝰ ſederē. dilectiſſimꝰ filius meus Petrꝰ dyaconꝰ affuit. mihia pͥmeuo iuuētutis flore. ī amicicijs familialiter obſtrictꝰ atqꝫ ad ſacri v̓bi indaginē ſociꝰqui gͣui excoqui cordis languore me inituensait. Nūquid nā noui aliqͥd accidit. ꝙ pluꝰ teſolito meror tenꝫ? Cui inꝙͣ eror petre quēquotidie patior. ſemꝑ m̄ per vſū vetus eſt; etſemꝑ per augmētum nouꝰ. Infelix q̄ppe ānimꝰ meus occupacōis ſue pulſatꝰ vulnere meminit qualis aliquādo ī moͣſterio fuit: qūo eilabētia cūcta ſb̓tererāt. quātum rebus omībꝰq̄ voluūtur eminebat: ꝙ nulla niſi celeſtia cōgitare cōſueuerat: ꝙ etiā retētus corꝑe. ipſaiam carnis clauſtra ꝯtēplacōe tranſiebat: ꝙmortem qͦꝫ que pene cūctis pena eſt videlicꝫvt īgreſſum vite ⁊ laboris ſui p̄miū amabatAt nūc ex occaſiōe cure paſtōa̓lis. ſeculariūhoīm negotia patit̉. Et poſt tam pulchrama. iiij.