Incipit liber ſecundus de vita et miraculis venerabilis benedicti abbatis. Qui ſcripſit re-gulam monachorum cum magna diſcrecione.Vit vir vite venea̓bilis grā Benedictus ⁊ noīe. ab ipſo pueritie ſuetēꝑe cor gerens ſenile. Etatē qͥppemoribꝰ tranſiens: nulli animū de-dit voluptati. Sed dum in hac terra adhuceſſet qͦ temꝑaliter libere vti potuiſſet: deſpexit iam qͣſi aridū mūdum cū ſuo flore. Qui li-beriori genere. ex ꝓuincia nurſia exortus: rōme libea̓libꝰ litteraꝝ ſtudijs traditus a paretibus fuerat. Sed cū in eis multos ire per abrupta vitioꝝ cerneret. eū que quaſi in īgreſ-ſum mundi poſuerat. r̓traxit pedem ne quidde ſciencia eiꝰ attingeret. ipſe quoqꝫ poſtmodum in imane p̄tipitiū totus iret. Deſpectisitaqꝫ litterarū ſtudijs. relicta domo rebuſqꝫpatrijs ſoli deo placere deſiderās; ſancte con-uerſacōnis habitum queſiuit. Receſſit igiturſcienter neſcius: ⁊ ſapienter indoctus. Huiꝰego omnia geſta non didici. ſed pauca quenarro qͣtuor diſcipulis illius referētibꝰ agnoui. Cōſtantino ſcꝫ reuerēdiſſimo valde viro q̄ei in moͣſterij regimīe ſucceſſit. Valētinianoqͦꝫ. q̄ ānis multis lateranēſi moͣſterio p̄fuit.