quietis ſue ſpēm. terreni actus pulue̓ fedaturCūqꝫ ſe ꝓ ꝯdeſcenſione multoꝝ ad exterioraſparſerit: etiā cū intei̓ora appetit. ad hec ꝓculdubio miōe redit. Perpēdo itaqꝫ qͥd tolero: ꝑpendo qͥd amiſi. Dūqꝫ intueor illd̓ qd̓ ꝑdidiſit hoc grauiꝰ qd̓ porto. Ecce ebenī nūc magni maris fluctibꝰ qͣtior: atꝫ ī naui mētis tēpeſtatis valide ꝓcellis illidor Et cū prioris viteſtatū recolo: qͣſi poſt tergū ductis oculis viſolitoe̓ ſuſpiro. Qd̓qꝫ adhuc eſt gͣuius dū im-menẜ fluctibꝰ turbatꝰ feror vix iā portū va-leo vide̓ quē reliq̄. qꝛ ⁊ ita ſūt caſus mētis utprius qͥdem ꝑdat bonū qd̓ tenet ſi tn̄ ſe ꝑdi-diſſe memīerit. cūqꝫ longius receſſei̓t. etiā ipſius boni qd̓ ꝑdidea̓t obliuiſcit̉. ſitqꝫ vt poſtneqꝫ ꝑ memoriā videat qd̓ an̄ ꝑactionē tenebat. Vnde hoc agit̉ qd̓ ꝓmiſi qꝛ cū longiusnauigamꝰ. iam nec portū qͣetis quē reliq̄mꝰvidemꝰ. Nonnūꝙͣ vero ad augmētū mei do-loris adiūgitur ꝙ quorūdā vita q̄ p̄ſens ſeculum tota mēte r̓liq̄runt mihi ad memoriā re-uocatur quoꝝ dū culmē aſpitio qnͣtum ipē ininfinis iaceo agnoſco quoꝝ plurimi cōditoriſuo in ſecrecōri vita placuer̄t. Qui ne ꝑ huānos actus a nouitate mētis veteraſcerēt: eosoīpotēs deꝰ huiꝰ mūdi laboribꝰ noluit occu-pari. Sꝫ iā ea q̄ ꝓlata ſūt meliꝰ inſinuo. ſi ea