TertiusDe here. que ab inteſta. defe.

4

ſint heredesᶜ pn̄t exiſtere: qꝛ quibꝰex cāis ignorantibus acquiritur nobis: ex his cāis ⁊ furioſis acquiriᵗpōt: ⁊ ſtatim morte parētis qͣſiᶜ cōtinuat̉ dn̄iū ⁊ iō nec tutoris auctoritate opus ē ī pupillisᵇ: cū etiā ignorātibus acquirit̉ ſuis heredibus hereditas nec curatoris aſſenſu acꝗrit̉ furioſo ſed ipſo iure. ¶ Interdūᵉ aūt lꝫ ī ptāte parētis mortis tēpore ſuusᶠ hr̄s nō fuit: tn̄ ſuus hr̄sparēti efficitur: ueluti ſi ab hoſtibꝰquis reuerſus fuerit poſt mortempatris ſui. ius aūt poſtliminijᵍ hocfacit: ¶ Per cōtrariū aūt hͦ euenitut lꝫ ꝗs in familia d̓functi ſit mortistꝑe: tamen ſuꝰ hēs nō fiat: ueluti ſipoſt mortēᵏ ſuaꝫ pr̄ iudicatꝰ fueritꝑduellionisᵗ reus ac ꝑ hͦ memoriaᵏeius dānataˡ fuerit. ſuū enim heredē hr̄e nō pōt cū fiſcus ei ſuccedit:ſed pōtᵐ dici ipſo iure eſſe ſuum heredē ſed deſinereⁿ. ¶ Cū filius filiaue ⁊ ex alteroº filio nepos neptiſue exiſtant pariter ad hereditatemaui vocātur: nec ꝗ gradu ꝓximiorē vlteriorē excludit. Equuꝫᵖ enimeē videt̉ nepotes nepteſqꝫ in pr̄isſui locū ſuccedere: pari rōne ⁊ ſi nepos neptiſqꝫ ex filio ſit ⁊ ex nepote ꝓnepos ꝓneptiſue ſimul vocanturq. ¶ Et qꝛ placuit nepotes nepteſue. itē ꝓnepotes ꝓnepteſue inparētis ſui locū ſuccedē̓ ꝯuenienseē viſū ē nō ī capita: ſꝫ ī ſtirpesʳ he̓ditatē diuidi: vt filius ꝑtē dimidiāhr̄ditatiſ hēat: ⁊ ex alteroᶠ filio duoplure ſue nepotes alterā dimidiaꝫ.¶ Itē ſi ex duobꝰ filijsᵗ nepotes nepteſue exiſtāt: exⁿ altero vnus forteaut duo: ex altero tres aūt qͣttuor:

ad vnū aūt ad duos dimidia ꝑs ꝑtīeat: ad tres vl̓ ad qͣttuor altera dimidia. ¶ Cūᵗ aūt q̄ritur: an ꝗs heres ſuꝰ exiſtere pōt: eo tꝑe q̄renduꝫē quo certū ēʸ aliquē ſin̄ᶻ teſtō deceſſiſſe: qd̓ acciditª ex teſtō deſtituto.Hac rōe ſi filius exhr̄datꝰ fuerit⁊ extraneus hēs īſtitutus ē: ⁊ filiomortuoᵇ poſtea certū fuerit hr̄demīſtitutū ex teſtō nō fieri heredeꝫ: autqꝛ noluit eē hr̄s: aut qꝛ non potuitᶜnepos auo ſuo her̄s exiſter̄: qꝛ quotꝑe certū ē īteſtatū deceſſiſſe patrēfamilias: ſolꝰᵇ īuenit̉ nepos: ⁊ hoccertūᵉ ē: ⁊ lꝫ poſt mortē aui natꝰ ſittn̄ auo viuo ꝯceptꝰ ē mortuoʳ pr̄eeiꝰ. poſteaqꝫ deſerto aui teſtōᵍ ſuushr̄s efficit̉. Plane ſi ⁊ ꝯceptus ⁊natꝰ fuerit poſt mortē aui mortuopatre ſuo deſertoqꝫ aui poſtea teſtō: ſuꝰ hēs auo nō exiſtet: qꝛ nulloiur̄ cognatōis partē ſui pr̄iſ tetigitSꝫ nec ille ē īter liberos aūt queꝫfiliꝰ emācipatꝰ adoptauerat. Hiaūtⁱ cū nō ſint ſui quātū ad he̓ditatē liberi: neqꝫ bo. poſ. pete̓ pn̄t qͣſiꝓximi cognatiᵏ. hec d̓ ſuis hr̄dibꝰ.¶ Emancipatiⁱ aūt liberi iure ciuili nihil iuris habēt. neqꝫ eniꝫ ſui heredes ſūt qꝛ ī ptāte deſierūt parentis eſſe neqꝫ vllo alio iureᵐ ꝑ legemduodeciꝫ tabulaꝝ vocant̉: ſed pretor naturali equitate motꝰ dat eisbo. poſ. vnde liberi ꝑinde acſi ī poteſtate parētis tꝑe mortis fuiſſent:ſiue ſoli ſintⁿ ſiue cū ſuis heredibꝰᶜꝯcurrūt. Itaqꝫ duobus liberis extātibus: emācipato vno ⁊ eo qui tēpore mortis in ptāte parētis ſui fuerit. ſane is quidē ꝗ in ptāte parentis fuerit ſolus iure ciuili heres eſt.

¶ ¶ Heredes .ſ. ſint al̓s etiam nō niſi per curatorē ẜm quoſdam: ut. C.de cura. fu. l. fi. §. tali itaqꝫ.p ¶ Acꝗri pōt. ſic. ff. de ac. ⁊ ob. ſi a furioſo. ⁊. ff. ſi cer. pe. l. ſi a furioſo.c¶ Quqꝛ in corporalibus dicit̉ proprie cōtinuatō ſed domnium eſt incorporoc reprobo quia ⁊ poſſeſſio eſt res corporalis ⁊ tamen vna cum alia continuatur: vt. ff. de acquiren. poſſeſ. pomponius. §. preterea. ⁊ .§.in dote. ⁊. §. ſi iuſſu. et.§. ſed ⁊ legata. ⁊. §. pe.dic ergo improprie fiericōtinuationē qꝛ inter diuerſa non eadeꝫ fieri dꝫſed pater ⁊ filius vnumfictione iuris ſūt: vt. C.de impu. ⁊ alijs ſubiti..l. fi. §. fi.d ¶ In pupillis. al̓s ſieſt hereditas extranei etnon patris tutoris auctoritas ⁊ pupilli actusneceſſarius eſt niſi ſit infans quo caſu ſufficit tutor: vt. C. de iu. deli. potuit. ⁊. l. ſi infanti. §. parente: ⁊. ff. de tur. ⁊ cur.da. ab his. l. īpuberi.¶ Interdum. Reuerſus ab hoſtibus fictione poſtliminii efficit̉ ſuus heres ēt ſi reuerſusfuerit poſt mortē pr̄is.ſed ſi teſtator ꝑ duelluꝫdānatus fuerit heres ſuus eſſe deſinit. hoc dicitAreti.e ¶ In terdū. ſic. ff. d̓ ſuis ⁊ legi. l. i. §. interduꝫf ¶ Suus. ff. de teſti. l.lex cor. in fi. ꝯͣ. ſo. ibi illequi fuit captꝰ nō fuit reuerſus: ſed h̓ ſic.g ¶ Poſtliminij. qd̓fingit eum ſemper in ciuitate fuiſſe: ut. sͣ. qui.mo. ius pa. po. ſol. §. ſiab hoſtibus.h ¶ Poſt morteꝫ. no.quedam delicta trāſireꝯͣ hr̄des ēt lit. nō cōteſt.vt leſe maieſtatis in duobus caſibus qn̄ quisꝯͣ principē uel rēpu. fuit molitus. al̓s non: vt.ff. ad. l. iul. ma. l. fi. ethis duobus caſibus hoc tm̄ loꝗtur. Itē de reſiduis ⁊ peculatus ⁊ repetūdarum: vt. ff. ad. l. iul. repe. l. fi. Item apoſtatatus: vt. C. de apoſta. l. ii.⁊. l. apoſtatarum in fi. quedam etiam nō trāſeunt lit. non conteſta. ⁊ oīaalia publica: vt. ff. de actio. l. ex iudiciorum. al̓s cōteſtata lite tranſeuntal̓s non: vt omnia priuata delicta: vt. C. ex delic. defun. l. ii. ⁊. jͣ. de perpe. ⁊ tempo. ac. §. nō autem. accur.i ¶ Perduellionis. ideo dicit ꝑduellionis qꝛ per duellū fiebat certamenſi aliquis criminis huius dicebatur reus ꝙ aliquid in ipſum principemvel rempublicā fuit molitus ẜm. P. ⁊ poteſt dici hoc ⁊ defendi: quia etẜm iura romana videtur poſſe fieri debere pugna. ⁊ ſunt aliqua arg. vt.ff. ad. l. acquil. qͣ act. §. ſi quis in colluc. vt. ff. de re. iudi. cōmodis. ⁊. ff.de his ꝗ no. īfa. athletas. l. i. ⁊. C. d̓ athletis. l. i. ⁊. C. que res pi. ob. poſſpēm. ⁊. ff. de dona. dōatiōes in fi. his. u. legibꝰ hr̄ mētio de tali pugnaque nō fieret niſi de iure eſſet uel dic ꝑduelliōis .i. hoſtilis criminis. namk ¶ Memoria. nā ipſe cum ſit mortuus nō poteſt dānari niſi a deo: vtperduelles hoſtes dicunt̉: ut. ff. de ver. ſigni. qd̓ nos.l ¶ Dānata. hoc .ſ. modo ꝓnuncio cōtra imperiū Luciū feciſſe. ⁊ iō bōa.ff. q̄ ſentētie ſine appel. re. l. pe.in fiſcum inferri. nam per hoc memoria dānatur ⁊ infamia qͣdam defunctus afficitur: ut. sͣ. qui ma. nō poſ. §. i. ⁊ ex tempore cōmiſſi delicti alienationes ab eo facte nō valebūt: vt. C. ad. l. iul. ma. le. pe. in fi. ⁊. ff. de dona. l. donationes. §. fi.m ¶ Poteſt dici .ſ. verius. accur.n ¶ Deſinere .ſ. lata ſententia. nam non facit ipſo iure deſinere heredemſuum eſſe tale delictum. accur.¶ Cum rilius Nepos ex filio premortuo ſuccedit ſimul cum alio filio

veniente qꝛ aſſumit locum patris ſui. ⁊ ideo ſuccedit cum patruis ⁊ filiis patruiin ſtirpes ⁊ non in capita. h. d. are.o ¶ Et altero filio. ſecus ſi ex filia: ut. jͣ. e. §. item uetuſtas. ⁊. jͣ. §. diui.p ¶ Equum. vt in anc̄. ꝗ. mo. na. effi. ſui. §. ergo. col. ix.q ¶ Uocant̉. idē ē. ⁊ ſi per bo. poſ. vocent̉: ut. ff. d̓ ꝯtra ta. l. i. §. vocant̉. ſed ꝯtra.ff. de cōtra tabu. l. iii. §. i. ſol.nō eſt contra: quia ibi preceditfilius quia patris loco eſt adoptatus ad nepotem: vt. sͣ. §.ita demum.r ¶ In ſtirpes. jͣ. eo. ti. §. hocetiam addendum in fi. contra.s ¶ Er altero. ſic. jͣ. e. §. fin. ſicSo. vt ibi..ff. de inoffi. teſt. papi. §. ꝓīdeſi ex duobus. ſic. ⁊. C. de ſuis⁊ legit. l. nepotes.t ¶ Item filiis. premortuis.u ¶ Ex altero .ſ. nepote.retto ab̓ honea demeuit iue din. Conditocitur propinquior qui tempore deſtituti teſtamēti eſt propiquior ēt ſi naſcatur poſt mortēillius de cuius hereditate agit̉dummodo fuerit conceptus īvita eius. h. d. Are.x ¶ Cū aūt. eo diligenter notato qui ſunt ſui heredeſ. nūc no.quo tempore querendus eſt ꝗsſuus heres ſit.y ¶ Certū eſt. sͣ. eo. §. ita demū. contra ſo. vt ibi.z ¶ Sine teſtō. qd̓ contingit.vii. modis: vt. sͣ. eo. in prin.diximus.a ¶ Accidit .ſ. vt videat̉ quisſine teſtamēto deceſſiſſe. ib ¶ Mortuo .ſ. exheredato.c ¶ Non potuit. morte preuentus: vt. sͣ. e. §. ita demum.d ¶ Solus .ſ. ſuus heres.e ¶ Certū eſt .ſ. nepotem ſuuꝫheredem eſſe cum nullus precedat eū: vt. sͣ. eo. §. i.f ¶ Mortuo. anteꝙͣ adeat̉ exteſtamento hereditas: vndiconſtat non tranſmitti ad filium de inofficioſo querelam īmo etiam ea adita non tranſmittebatur olīm: ſed hodie cōtra: vt. C. de īoffi. teſtamē. ſancimus. al̓s. l. ſi quis filiū. §. fi.accur.g ¶ Ceſtamento .ſ. ab heredequi nō vult adire.h ¶ Tetigit. nec enim eſt proximus cognatus ei ſcilicet auo viuo quo viuo nondum animal erat: vt. ff. vnde cogna. l. i. §. ſi quis proximus. Sed nunquidhodie per autentica ſuccedit: vt in autentico de heredibus que ab inteſtato..§. i. collatione. ix. P. dixit ꝙ ſic. quia naturalis cauſa tm̄ ſpectatur. Ioannes contra: quia nec de iure pretorio quo caſu naturalis inſpiciebatur admittebatur: vt ſequitur: vt. jͣ. eodem. §. emancipati. ⁊. ff. de ſuis ⁊ legiti. l. ticius. ⁊l. penul.i ¶ Hi autem. concepti ⁊ nati poſt mortem aui.k ¶ Cognati. ideſt tanꝙͣ agnati. nam agnati ſunt proximiores ꝙͣ cognati. nunquid ergo tertio ordine inter cognatos vocantur. Reſpondet Mar. ꝙ ſic: vt.ff. eodem. l. i. in fin. Io. contra quia ibi de conceptis prius natis poſtea loquiturſecus ſi poſtea concipiuntur ⁊ naſcuntur: ut hic. ⁊. ff. de iniuſ. rup. teſtamen. ſiquis filio. §. non fuiſſe.¶ Ernancipati. Emancipatus de iureciuili incognitus ad ſucceſſionemparentis non venit. pretoris tamen beneficio per bonorum poſſeſſionemvnde liberi perinde admittetur ac ſi in eius poteſtate manſiſſet. hoc dicitAretinus.l ¶ Emancipati: quia bona ratio: ut. sͣ. eo. de heredum: qua ⁊ differen. §. ſui. et.§. i. ibi. Sui autem ⁊cͣ.m ¶ Ullo alio iure .ſ. neqꝫ ut patroni neqꝫ vt agnati quos vocat lex. xii. tabularum: ut. jͣ. titu. i. in princi. ⁊ jͣ. de ſuc. lib. in princi. aliud econtra: vt. jͣ. titu. i..§. finali. accur.n ¶ Soli ſint .ſ. emancipati.o ¶ Heredibus .ſ. cum alijs qui remanſerunt in poteſtate. Dimidia: vt. ff. deverbo. ſigni. nomen filiarum. §. portionis.¶ At hi qui. Filius emancipatus et poſtea arrogatus ab alio non poteſt