Neditatio prima diei ſabbatiUbi gabriel mihi dicēs Aue grā plēa: Oīa ꝯuerſa ſūtin ve ve. Ubi āgeli cātātes in tua ntītate; Iā ſol ⁊ q̄nia mecū plāgūt. Ubi paſtores ad p̄ſepe veniētes: vbi reges oriētales te adorātes; Ecce oēs te blaſphe-māt Ubi grata ꝑ triginta ānos tua dulcis ꝯuerſatio ⁊ iocūdā familiaritas? O qͣꝫ infelix facta eſt mihi ⁊tibi dies iſta. Heu me miſerā. Ecce iā morieris ⁊ nihil dicis: ⁊ qͥd̓ faciā ego ſine te filio meo; Quo diuer-tā Ad quē fugiā: Tu mihi pr̄: tu frater: tu mihi blā-dus filius eras Tu mee diuitie: tu delitie: tu mea gl̓a.O me deſolatā q̄ tm̄ filiū in cruce video deficere. O amātiſſime fili loq̄re mr̄i tue: loq̄re vt audiā vocē tuāNō deneges mihi qd̓ poſtulo Exaudi me ⁊ ꝟbo tuoꝯſolare: ne deficiā in tribulatiōe. O fili mi lumē ocl̓orū meoꝝ ꝯdeſcēdiſti latrōi miſericorditer loquēs ei.Acqͥeſce itaqꝫ voto mrīs tue: ⁊ dic mihi qͥd fact̉a ſimcui me orphanā relīqͥs. Latrōi paradiſum ꝓmiſiſtihodie ⁊ mihi mr̄i tue meſtiſſime nullā ꝯſolationemtribuis. Iudeis pius ꝓ qͥbꝰ oraſti ⁊ latroni: mihi durus. His vel ſil̓ibꝰ q̄relis pulſabat triſtiſſima mr̄ aures afflictiſſimi filij ſui: qͥ n̄ miōrem penā experiebatur ī mēte ꝓpter teneritudēm mr̄is: quā ſentiebat īcorꝑe a plāta pedis vſqꝫ capitis verticē vulnerato.Gerſon ī. ij. tractatū ſuꝑ magnificat Quid ſibi vultꝙ vnā ſuā vnice dilectā mrēm ſuſtulit īcōſolabilemqn̄ de cruce latronē ꝓtinꝰ ꝯſolabat̉. Audiēte em̄ mr̄.⁊ incōſolabiliter āxiāte (qm̄ ꝑtrāſierat dolorꝭ gladiꝰ