aiām eiꝰ) Amē dico tibi hodie mecū eris in ꝑadiſoOmitiſſiē ih̓u ⁊ vbi erat mr̄ tua Nōne pn̄s. nōne vidiſti ⁊ audiuiſti lamētātem. nōne ꝯgͣuiſti dolorē īgētēcor eiꝰ ⁊ aiām ſecātē. Cur n̄ ꝯſolaris: O ꝟe t̓ribil̓ inꝯſilijs d̓s ſuꝑ filios hoīm. Quis hͦ eſtimaſſet. Quiscredidiſſꝫ. Quis ſꝑaſſet. Aſſumit̉ ad gl̓e ꝑadiſū aīalatrōis ⁊ aīa mr̄is reliqͥt̉ ad lamētū: Cui longo tꝑepoſt ptꝫ īgreſſus ad idē filij regnū. Potuit īuidiā ſibi facere gl̓ificatꝰ ip̄e latro: ſi n̄ feciſſet eā charitasvnū cor ⁊ vnā aiām cū eo Suaſit eadē charitas (q̄rēsq̄ dei ſt̓ (hr̄e vitā in paciētia ꝓpt̓ electos dei ꝑ ſe ⁊ ex ſedocēdos de miſterijs ꝟe fidei: vt ꝓprios filios qͦs tūcſub cruce cū maxiō dolore ⁊ amaritudīe genuit. vt inꝟbo ſequēti miſtice ſpūſcō dictāte declarat̉. Audiciqͥd dixerit mr̄i ſue taliter lamētāti aliqͣliter ꝯſolādo.⁊ ꝯmēdādo eā dilecto diſcipl̓o iuxta crucē ſtāti: in qͦquis xp̄ianꝰ vēit ītelligēdꝰ vt ſupra patuit Inqͥt em̄Mulier ecce filiꝰ tuꝰ Et qͣꝫuis aliqͣlē ꝯſolatioēm ī il-la cōmēdatiōe debuit acciꝑe: fuerūt tn̄ oīa viſcera eꝰcommota. ⁊ ſi adhuc qͥcqͣꝫ ſenſibilitatis ⁊ viriuꝫ ī ipſa manebat: hoc totum immerſerat amaritudo. adillam eius vocem qua ſic loquens de cruce valefecitei. dans ſibi iohannem pro ſe. ⁊ vocande eam mu-lierem non matrem. O quantum lamentum ⁊ quātus flctus in ipſa tunc inundauit. Dicit ioſephusꝙ fletus ſub cruce ad ſanguineum ſudorem ſe ex-tendebat. ⁊ in multis partibus orbis: ſanguis de