minꝰ (qͥ oīa nouit) vbiqꝫ ei multiplicabat̉ dolor ⁊ anguſtia In illo gͦ mutuo ꝯſpectu magnꝰ valde dolorfuit vtriuſqꝫ. Uel forſita auertit vultū ſuū ſputis iudeoꝝ totū maculatū: ne plus augeret mrīs doloreꝫ.qd̓ vtiqꝫ etꝭ ſine vtriuſqꝫ ſpeciali miẜia n̄ fuit. Quartū tūc gladiū mater doloroſa accepit qͥ aiām ꝟgīs ꝑtrāſiuit: qn̄ iuxta crucē filio in ea pedēte ſtetit ⁊ eumpͥmo ītuita fuit tā miẜe ⁊ crudeliter expāſum ⁊ laceratū ⁊ ōibꝰ veſtibꝰ ſpoliatū ⁊ māibꝰ ⁊ pedibꝰ ꝑfoſſuꝫnolēs deſerere moriētē quē viuū an̄ reliq̄rat. ⁊ qͥa einō dabat̉ mori cū filio: ſaltē ocl̓os habebat fixos ī eoſuſpēſo: imo in cruce dn̄a mūdi: regīa celi cū filio af-fixa ſtabat. filiꝰ em̄ in corꝑe ſꝑſa: ip̄a ꝟo in aīa ōniailliꝰ vulnera habuit vnita. O qͣꝫ miẜabilis ītuitus ⁊aſpectus ītollerabilis. vn̄ dolor inexplicabilis n̄ īmerito aiām eiꝰ ꝑtrā ſiuit: nec ſolū ex ītuitu. ſꝫ etiā ex auditu. cū audiret hīc inde blaſphemātes ac filiū ſubſānātes atqꝫ dicētes: Uach qͥ deſtruis tēplū ⁊ ī triduoree dificas: ſi filiꝰ dei es deſcēde de cruce. ⁊ alia multain deriſum ꝓferētes. Un̄ poterat ꝟgo illa ſanctiſſiālamētabiliter dicere O fili mi aīe mee olim ꝯſolatio⁊ gaudiū: nūc āt gladius penetrabiliorōni mucroneacutiſſimo. Fili mi quē nouē mēſibꝰ in vtero tenui-quē ꝑuo lacte paui quē totiēs īfante ⁊ ꝑuulū pānisinuolui: in cunabulis repoſui ⁊ amoro ſis āplexibusſtrinxi īter vbera mea: ⁊ oſculata ſum: vbi ſunt gaudia q̄ de te ſuſcepi: ꝯuerſa ſūt mihi in merorē ⁊ luctū