Druckschrift 
Precordiale sacerdotu[m] deuote|| celebrare cupientiu[m]|| vtile et con/||solatoriu[m] o[mn]i dilige[n]tia correctu[m].
Einzelbild herunterladen
 

Neditatio diei ſabbatipilatū ieſus mittēdus erat) tēptabat ad filiū ꝓpera-re: ſed nō ꝑmittebatur Tūc clamare potuit altiſo-na voce: fili ieſu. ie ſu fili mi. vbi es dilectiſſimi fili: v-bi te inueniā: Quis te cepit: cur te mihi abſtuler̄t be-nigniſſime fili: Et ſil̓ia poterat dicere. Et dū viderꝫarmatos iudeos atꝫ gētiles domū cayphe intrare etexire (qui oēs tanqͣꝫ lupi rapaces in agnū māſuctiſſimū ſeuiebāt) ml̓tiplicabat̉ dolor ip̄ius nimis. Et dūſic anguſtiata ſtaret: mox educūt dn̄m ieſū hn̄tē manus retro colligatas: qͣſi fureſſet ⁊ latro in medio armatoruꝫ: qͦs an ⁊ retro habuit. a dextris ⁊ a ſiniſtrisꝓpter metū cōis vulgi: qͦs ſūmi ſacerdotes ⁊ pͥncipe-multū timebāt Et cū ipſa meſtiſſima mr̄ (cuꝫ his q̄ſccū erāt) videret ſic ligatū: afflictū. cōſputū. ab om̄ibus deſpectū. a diſcipul̓ derelictū. ac oī ſolatio ⁊ au-xilio deſtitutū: nō loquentē. nō ſe excuſantē. ſic vituperabiliter ⁊ anormiter a tāta multitudīe armato-rū crudeliū duci: ad ſiſtendū tribunali iudicis iniqui⁊ cōdemnādum morti: quāto fuerit dolore ⁊ amaritudine repleta: nō poſſet dici. vel ſermone explicari.Dn̄s aūt vidēs mr̄em ⁊ forte audiēs eā ſic lamētantē ī tāto dolor̄ vald̓ dolebat ⁊ ip̄e ⁊ adaugebat̉ āguſtiamētꝭ ſue. Sciebat eī ꝙ ꝓ ip̄o vſqꝫ ad euulſionē aīoa corꝑe dolebat Nā qͣꝫto int̓ cos erat aōr vehemētiortāto vt̓uſqꝫ dolor ꝯpaſſiōis ītēſior Cōſtat āt ꝙ nūqͣꝫint̓ mr̄eꝫ ⁊ filiū maior ⁊ ītēſior fuerit dilectio Aōr eī qͥdꝫ eē pr̄is ⁊ mrīs ad filiū erat ī ꝟgīe ſola. ⁊ hͦ ſciēs do