nis (q̄ ſoror dn̄e erat) ⁊ alijs mulieribꝰ manebat Uel(vt alij dicūt) ioānes dimiſſo dn̄o ieſu in domo cay-phe: cucurrit verſus bethaniā ad domū magdalenevbi virgo remāſerat: qn̄ xp̄s cū diſcipul̓ venit hieru-ſalē ad cenā faciendā: ⁊ ibi clamās ad oſtiū a virgineorante. tremēte ⁊ attonita auditus eſt. Aduocauitmox magdalenā dicēs. Surge filia ⁊ audiamꝰ quidnob̓ de filio meo ſignificat̉. Intromiſſus ioh̓es eiu-lans flens ⁊ lachrymās dixit. heu me venerāda mat̓:qͣꝫ durus tibi nūcius venio. Et cuꝫ pre ſingultibꝰ vixloqͥ valeret: interrogabatur a ꝟgine cōlachrymante.Ubi eſt filiꝰ meꝰ; vbi ē ieſus meꝰ? Quid actū eſt d̓ filio: viuit adhuc. an iudei interfecerūt eum: Heu medolentē nimiū. Et ioh̓es rn̄dere poterat Nōdū mortuus ē: ſꝫ iudas ſcarioth dn̄m et magiſtꝝ vēdidit inimicis ſuis: ⁊ tradidit eū nocte iſta iudeis: quoꝝ mi-niſtri ꝯprehēderūt illū. ⁊ captū ligatū ac vinctū dux-erūt in domū cayphe. Aſſerūt qꝫ neqͣꝫ illi phariſei etſcribe eū debere morti adiudicaturi. O qͣꝫ gelidū fa-ctū ē tc̄ cor illud virgineū: quāto ve dolore repleta fuit aīa eiꝰ: Tūc gladiū ſymeonis (quē tot annis expectauerat) cū magna cordis triſticia atrociꝰ ſēſit. Alijdicūt ꝙ maria in ſpū cognouerat: qn̄ ⁊ quō captꝰ fucrat. Que ſtatim cū ineſtimabili lamēto fletu ⁊ planctu exiuit cū ioāne. magdalena ⁊ alijs comitātibus:hierl̓m feſtina petēs ⁊ mane veniēs vſqꝫ ad domuꝫpōtificis (vbi multitudinē cōgregatā inueīt: qm̄ ad