IiaInuta amnrt huiu

Meditatio ſcd̓a quarte ferieeſt aīa mea ad populū iſtū. viuit dn̄s. Eijce illos: a facie mea egrediātur. Et ſil̓ia multa alia. Sil̓iter innouo teſtamēto iuramēto ſe cōſtrinxit dicēs Math̓v. Amē dico vobis: nō recedēt inde donec reddāt nouiſſimū qͣdrantē. Si gͦ ꝟitas q̄ deꝰ eſt mētiri nō po-terit: quāte veritatis iuramentū dei exiſtat. cōſiderꝫqui p̄t ¶ Secūdo ex hoc ira dei inflexibilis patet: neiuſticie deroget̉. Habet em̄ iuſticia dei tēpus debi-tū vt futuꝝ: ſicut miẜicordia pn̄s. Et ſicut nulli manēti in corꝑe in pn̄ti tꝑe negat̉ miẜicordia debite petenti: ſic iuſticia in tꝑe iuſticie om̄ibꝰ exhibet̉. Psͣ.lxxiiij. Cū accepero tēpus iuſticias iudicabo. Un̄ qͥdē ſanctus Quere miẜicordiā: ſi nō vis ſentire iuſticiam. Propt̓ qd̓ dicit̉ Eſaie. lv. Querite dn̄m dū inue-niri p̄t. Grego. Neqͣqͣꝫ in tꝑe iuſticie veniā inuenietqui in tꝑe miẜicordie veniā nō queſiuit ¶ Tertio deꝰiudex nō flectit̉: vt ſentētia ab eo taꝫ ſolēniter ꝓlataab oībꝰ aꝓpbetur Un̄ dn̄s qͥ in Exo. xxiij. p̄cipit. pauperis nō miſereberis in iudicio: neceſſe vt prius faciat qd̓ p̄cipit. Iudex enī inqͣntū iudex p̄cibꝰ nō flectit̉nec munere corrūpitur: nec mīa mollit̉: ſed iuſtū iu-diciū iudicabit. De iudicādorū miſerabili calamitate. q̄ ex his claret: dicit Augꝰ Idē Grego. in omeliaQuā anguſte erūt vie reprobis vndiqꝫ. Suꝑius eritiudex iratꝰ: ſubtus horrēdum chaos A dextris pctāaccuſantia: a ſiniſtris infinita demonia ad ſuppliciūtrahētia Intꝰ vrens cōſciētia: foris mūdus ardens.