tione. ⁊ lingua eiꝰ qͣſi ignis deuorās: ⁊ ſpūs eiꝰ veludtorrens inudās vſqꝫ ad mediū colli ad ꝑdendas gentes vſqꝫ ad nihilū. Hunc furorē p̄uidit Iobeiuſdeꝫxiiij. dicens. Quis mihi tribuat vt in inferno protegas me ⁊ abſcōdas me donec ꝑtranſeat furor tuus:De huiꝰ diei tremore dicit Sophomias. pͥ. ca. Diesilla dies ire. dies tribulatiōis ⁊ anguſtie: dies calamtatis ⁊ miſerie dies tenebraꝝ ⁊ caliginis. dies nebu-le ⁊ turbinis. dies tube ⁊ clāgoris. Suꝑ quo Greg.Penſate fratres chariſſimi extremi diē iudicij ſupercorda reproborū q̄nta aſperitate vidit ꝓpheta amareſcere: quē tot appellatiōibꝰ valet explicare Huiusfuroris ⁊ indignatiōis dei ira. adeo inflexibilis erit:ꝙ oīꝫ ſcōꝝ vſqꝫ ad effuſionē ſāguīs ſupplicatio n̄ valeret vnā guttulā gr̄e īpetrare. Huiꝰ aūt rigoris tri-plex cauſa eſt: vt videlicet ꝟitas cōſeruet̉. vt iuſticienon derogetur. ⁊ vt iudicis ſn̄ia approbetur. ¶ Pri-mū patet qꝛ veritas duplex iuramētum fecit in veteri ⁊ nouo teſtamēto: vt incaute ad iudiciū veniētibꝰgratiā nō exhibeat. Un̄ Eſaie. xlv. dicit dn̄s. In memerip̄o iuraui: egrediet̉ de ore mee iuſticie v̓bū ⁊ nōreuertet̉. Gloſa. Iurat dn̄s ꝑ ſemetip̄m: vt oē ꝟbuꝫqd̓ loqͥtur firū ſtet ⁊ firmū ꝑmaneat in irrefragabi-li veritare. Itē Hiere. vij. Noli orare ꝓ ppl̓o hͦ nec a-ſumas ꝑ eis laudē ⁊ or̄onem: ⁊ nō obſiſtas mihi qꝛ n̄eraudiā te. Idē. xv. Si ſteterit moyſes ⁊ ſamuel corā me. noīe illoꝝ duoꝝ omnē cetū volēs intelligi: n̄

rimū inſa