SeptimusDe conſuetudine peccandi. ¶ Capitulum. xxxviijSſerit vt ſolomon tria ſunt verſucia quorumExcludit fragiles cōmodiore domoHec tria ſunt/ fumus/ aqua ſtillans/ noxia coniunxEſt aqua conſuetum ſcelus/ ignorancia fumusConiunx eſſe poteſt/ nata nocere caroInterdum rapimur vicijs/ ſequimur volentesEt quod non capiunt pectora bruta voluntCredo equidem aſſuetas amnno remeare figurasEt fallox ſtudium ludit ymago ſuumConſuetudo potens natura forcior ipſa eſtConſueti ſceleris:. vicium didiſcitur egreꝘ non ſit gloriandū de peccato. Capitulū. xxxixVis furor eſt que nocte latent/ in luce fateriEt que clam facias/ facta referre polumIgnoto meretrix corpus iunctura quiritiOppoſita populum ſubmouet ante ſeraTu tua proſtituēs famē peccata ſiniſtreCommiſſi ꝑages iudiciumqꝫ tuiVloria peccati nulla petenda tui eſtParua queror/ finguūt quidam/ que vera negarentEt nulli non ſe concubuiſſe feruntCorpora ſi nequeuūt/ que poſſunt nomina tanguntFamaqꝫ non tacto corpore crimē habetQuid tuti ſupereſt cum nominis exſtetadulterEt credi quod nō contigit eſſe cupitSed meriti famā corpuſqꝫ animūqꝫ pudicumQui male perdiderit/ perdece verba leue eſt¶ De opimionē amancium.¶ Copitulū. xl.Vpiter eſſe pium ſtatuit quodcumqꝫ iuuaretꝙos eſt antiquus vt amicam querāt amitus

ThobiaˢgoximiꝰAlexād̓.z0z1.Ouidiꝰ.Ouidiꝰ.