uuenal̓OxatiusQuerūCxocꝰ.Ieuenal̓EſopusQuerulꝰCathoPerfiꝰCrecius
liberFatorum curam dulci ſub nomine iactatNec dubie tamꝙͣ frugi laudatur auarusUamꝙͣ parcus homo/ et rerum tutela ſuarumEt pater/ ergo amini felicis credit auarus.¶ De hijs qui poſteris theſaurizant. ¶ Can̄. xviij.Arcus ob heredis curam nimiumqꝫ ſeuerus☞Aſſidet inſano;. Certe nichil equius/ equiDiſpenſant ſuperi ꝙͣ ꝙ auarus egetVndiqꝫ dicatur merito delirus et amensQui numos aurumqꝫ recondit/ neſcius vtiCompoſitis/ metuenſqꝫ velud contingere ſacrumSed qūo diuicias hec per tormenta coactasCum furor haut dubius/ cum ſit manifeſta freneſisVt locuples moriaris egentis viuere fatoPauperius nichil eſt/ ꝙͣ miſer vſus opumGaude quiſquis eris/ ne poſt te gaudeat alterVtere quas nutris alter habebit opesVtere queſitis oꝑibus fuge nomen auariQuid tibi diuicie/ ſi pauper ſemꝑ habundasVtere queſitis modice cum ſumptus habundatlobitur exiguo qd̓ partum eſt tempore longoIndulge genio/ carpamus dulcia/ noſtrum eſtQd̓ viuis/ cinis et manes et fabula fies¶ Ꝙ beatum ſit nichil deſiderare. ¶ Capituluꝫ. xixIl ammnirari propr res eſt vna numaciSolaqꝫ que poſſit facere et ſeruare beatumQui timet hijs aduerſa/ fere miratur eodemQuo cupiens pacto/ timor eſt vtrobiqꝫ moleſtusImprouiſa ſimul ſpedes exterret vtrumqꝫGaudeat/ an doleat/ cupiat/ metuat ve/ quid ad remSi quicquid vidit melius prius ve ſua ſpe