Thobicſ.CraciusIuuenalOratiue

Liber¶ De fugienda auaricio.¶ Caxitilum .xv.Eſit auaricie ſex/ cui ſua deeſſe ſtupeſcitCopia nuda/ ſitis ebria/ plena famesSi latus aut renes morbo temptantur acutoQuere fugam morbi/ vis ſanus viuere/ quis nonSi virtus hec vna poteſt dare fortis omiſſisHoc age delicijs virtutem verba putas vtlucum ligna/ caue ne portus occupet alterSi tibi nulla ſitim finiret copia limpheNorrares medicis/ quid quāto plura ꝑaſtiTanto plura cupis nulli ne faterier audesSi vulnus tibi monſtrata radice vel herbaNon fieret leuius fugeres radice vel herbaProficiente nichil curarier/ audieras/ cuiſicin dij donerent/ illi diſcedere prauamStulticiam/ cum ſis nichilo ſapiencior ex quoPlenior es/ tamen vteris monicoribus hijſcemAc ſi diuicie prudentem teddere poſſentSi cupidum timidumqꝫ minus te/ nempe ruberesNiueret in terris te ſiquis aucrior vnoSenſit alexander teſte cum vidit in illoNagnū habitatorem/ ꝙͣto felicior hic/ quiNil cuperet/ ꝙͣ qui totum ſibi poſteret orbemDeniqꝫ ſic finis querendi/ cūqꝫ habeas plusPaiuperiem metuais miuns/ et finire laboreꝫIncipias/ parco quod habebas ſufficienterSemper quarus eget/ certum voto pete fineꝫEſt modus in rebus/ ſunt certi deniqꝫ finesQuos vltra citraqꝫ nequit conſiſtere rectumCapitulum. xvij.¶ De petendo.I