PricēciꝰczimasVaresIuuenal̓iudiuꝰProſꝑCobioſ

liberCum datur iniuſto peccandi optata voluptasVt mala menspraue quod cupit efficiatIra eſt mogna dei que multos ſit quoqꝫ punitUt quibus exultant criminibus̓ ꝑeantCreſcit enim occulte cum longa pena reatuAuſibus illicitis ſi nichil obſtiteritSic litet hic tutus ſic felix praua ſecutusIudicium grauius deus irrogat auſibus huiusContinuātqꝫ grauis clemencia proſpera prauieCumqꝫ diu parcit tandem.; premit vlcio noxasTunc grauior cum corda venit tunc̄ plena timoriſCum terrore caret blanda nil ſeuius iraUt ſit magna tamē certa lenta ira deorum eſtIſpiciunt oculis ſuperi mortalia iuſtisDe flagello dei et eius vtilitatē. Capitulum. xlij.Erbere non nūqͣ caſtigat cordr paternoNe cito conſumant/ ſeua flagella reosSic pietate dei terrarum non vacat orbisEt nichil eſt quod nos non trahat ad veniamCum rex ſaluandis ipſa quoqꝫ conſulitiraEt curat medicus vulnera vulneribusCum deus ex certa peccantes verberat iraUt norint homines quid mereantur agitNam dum mortalis ꝑaguntur tempora carnisAuxilium miſeris ipſa flagella feruntEt vindicta breuuis ſic noxiā crimina finitNe ſine fine habeat debita pena reosSic famulos temptat deus vt paciencia preſtetExemplum/ quaſi ſol collaterale iubarQuod fornax auro/ ꝙ ferro lima/ Ragellumeſſibus/ eſt iuſtis aſperitatis onus