Duid iꝰ.CxatiusIenḡnꝰOuidiꝰ.CothoEſopus.Auianꝰ.Alonus

liberCredebant ꝙ grande neſas et morte piandūSi iuuenis vetulo nō aſfurrexerat/ et ſiSarbato cuicumqꝫ puer/ licet ipſe videretPlura domi farra et maiores glandis aceru osNcgna fuit quōdam capitie reuerencia caniInqꝫ ſuo precio ruga ſenilis eratEt medius iuuenuꝫ/ nō indignantibus ipſisIbat et anterior ſi comes vnus eratVerba quis auderet corum ſene digna ruboreDicere ſenſuraꝫ longa ſenecta dobat.Ꝙ vnicuiqꝫ perſone ſit ꝓprius honor exhibendusVid̓ didicit prīe qͥd dēat ⁊ qͥd amicis. c. xxxviijQuo ſit amore parens qͦ ſrat̉ amādus ⁊ hoſtiſQuod ſit conſcripti quod Iudicis officium/ quePartes in belluui miſſi ducis/ ille profectoReddere perſone ſcit conueniencia cuiqꝫPrima prior/ poſt turba minor/ ſerieqꝫ ſedendiPerſonam ꝓprius quāqꝫ tuetur honorSingula queqꝫ locum teneant ſortita decenterQuod ſit officium iudicis. ¶ Capitulū. xxxix.Vdicis officium eſt/ vt res ita tempora rerumQuerere/ queſito tempore/ tutus erisNolo ſinas prauos homines peccata lucrariTemporibus peccata letent et tempore patentNeminem eſſe contempnendum. ¶ Capitulū. xl.P ſi ſumma potes ne deſpice ꝑua potenteꝫNaꝫ proeſſe poteſt ſiquis obeſſe nequitSi quadam virtute nites ne deſpice quemꝙͣFortaſſis dote qua micat ille/ caresVnius probitas multoruꝫ crimina penſetVnaqꝫ ꝙͣ plures exterminat vnda lituras¶ De diuerſis donis nature.¶ Capitulū. xlj.