PrimusCedere principio malo ꝙͣ cedere finiVena miner tertam ſubito perferre ruināQm̄ timeas grauius ſuſtinuiſſe diuꝙicius ille perit ſubita qui mergitur vndoCmͣ ſua qui tumidis brachia iactat aquis¶ Ae omnici cijg pptentum. ¶ Copitulū. .xxviij.Ilcis inexpertis culturam potentis amiciExpertus metuet/ tu dum tua nauis in alto eſtHoc age/ ne mutata retrorſum te ferat vndahumaneqꝫ memor ſortis que tollit eoſdemEt premit/ incertas ipſe verere vicesNil homini certū. neſcis puer improbe neſcisQuo tua ſit fortuna loco.. quē te deus eſſeIuſſit/ et humana qua parte locatus es in reDiſceª leui motuʳ.; Nutantur proſpera iuraSic iuſſit natura potens nūqͣ omīne letoDiſtrahimur miſeri/ felix ſe neſcit qmariNtam ꝙͣꝙͣ ſoli poſſint prodeſſe potentesNon proſunt/ verum plurimū obeſſe ſolentConſtatˣ; amicitias regum non eſſe perhennes¶ Ne humiles ſe potentibus aſſocient. ¶ Cap̄. xxix.E fortem ſociet fragilis vult pagma pn̄sam fragili fidus neſ ciet eſſe potenePauperior caueat ſeſe ſociore potentiNamqꝫ fides illi cum parili meliorfortes fortis amet/ nam fortem fortior cingitHuiori timeat obuius ire minorAudetin audaces timidus/ fortiqꝫ minaturDebilis/ audendi cum videt eſſe locumCum maiore minor conferri deſincit/ et ſeConſulat/ et vires temꝑet ipſe ſuasC 2

AlanuſeſſopinꝰOuidiuſOraciij5OuidiꝰlucauꝰPerſiōLucanꝰQuidꝰAlexād̓EſopusAuianꝰEſopus