De erroribus
ptāte. Deniqꝫ p̄figit̉ ibi terminus operādiip̄i diuīe oīpotētie. p̄ſtituit̉ modus qͦ qͣi cōpellat̉ oꝑari ip̄i diuīe ſapīe/ ſtatuit̉ etiaꝫ finis ip̄i diuīe bonitati ⁊ clemētie. Nā qͥd aliud ſonāt iſte traditōes. ſcribat̉ hͦ in pergameno v̓gineo. portet̉ in figura triangularicū characteribꝰ incognitis ⁊ thurificet̉. ſuſpendat̉ ad collū. fiāt iſta certis horis tūc infra triduū aut qͣtriduū. ꝓueniet abſqꝫ vlladubitatōe effectus ille quē q̄rimus. īmo hſub ꝑiculo capitis aſſerit̉. ſiqͥdē reuelaueritdeus eis ip̄i viderīt. nos ſcimus qm̄ reuelatōes diuīe nō tales ſunt nec ꝓhibet deusM credere illud qd̓ dignat̉ reuelare. ¶ Arguūtiteꝝ ⁊ nos in ſil̓eꝫ cauſam trahere ſatagūt.Nōne inqͥt talia ſil̓r fiūt aut tolerant̉ ab eocleſia in peregrinatōibꝰ certis in cultu imaginū. in cereis aut ceris aut aqͥs bn̄dictis.⁊ in exorciſmis. Nōne dicit̉ qͦtidie ſi nouēdiebꝰ ꝑdurat in hac eccl̓a. ſi ex aqͣ illa ꝑfundat̉. aut ſi tali ſe voueat imagini. aut ſi aliquid taliū faciat. ip̄e mox ſanabit̉ vel optato potiet̉. Fateor abnegare nō poſſumus.multa int̓ xp̄ianos ſimplices ſub ſpecie religiōis ītroducta eſſe qͦꝝ ſanctior eēt omiſſio Tolerant̉ tn̄ qꝛ nequeūt funditus erui.⁊ qꝛ fides ſimpliciū qͣꝫqͣꝫ minus in aliqͥbꝰbn̄ ſapiat. regulat̉ tn̄ ⁊ qͦdammō rectificat̉ſaluaturqꝫ ī fide maioꝝ. quā fideꝫ generaliſaltē intentōe in oībꝰ ſuis obſeruatiōibꝰ p̄ſupponūt ſi pie ⁊ humilit̓ hͦ eſt xp̄iane ſapiunt. ⁊ ſi ad on̄ſam veritatis normā obedire ꝑati ſunt. Hec aūt eſt intētio. vt talia ſuſcipiant̉ aut fiāt nō tanqͣꝫ neceſſario efficacia. aut tanqͣꝫ ſpes pͥncipalis in talibꝰ poſita ſit deo poſtpoſito. ſꝫ ꝙ pietas fidei ꝑ iſtanutrit̉ ⁊ auget̉ ⁊ exaudiri meret̉. Secꝰ vbifides ledit̉ ⁊ diuīa lex violat̉. Uane igit̉ etꝓterue ſumit̉ in hac re vel exemplū vel argumentū. ex his q̄ vulgus indoctū n̄ q̄ cetus theologoꝝ ⁊ ſapiētū docet obẜuatqꝫ.Quid mirū ſi theologia et fides corruptores quoſdā patiat̉ vt hereticos ⁊ ſuꝑſtitioſos vt temerarios aſſertores. qn̄ ⁊ medicina ⁊ ph̓ia et aſtrologia vera/ et oīs deniqꝫars ⁊ ſciētia pati aliqͥd tale cognoſcat̉ ſedA fundamentū ſtabile ſtat. ¶ Tandē oppoſitionē ſuam ꝯuertūt alij in q̄relam dicētes.Ecce talis infirmꝰ eſt in grandē et luctuoſam totius gentꝭ vnius ꝑditōeꝫ. ip̄e deſperat̉ a medicis. Cur nō inqͥunt ꝑ ſuꝑſtitioſa curabit̉ p̄ẜtim ſi ꝑ ſuꝑſtitioſa p̄ſumit̉ inegritudine teneri ⁊ ꝑ ſimilia ꝓmittit̉ libera
ri? Nonne vana vanis/ ſicut clauū clauo licet repellere? Nonne ſanitas et auxiliū vndecunqꝫ q̄ri poſſunt/ ſicut ab herbis ita av̓bis ⁊ a virtute ſpirituū. ſicut a virtute lapidū vel corpoꝝ? Cur poſtremo ꝓhibebitaliqͥs cogere demonē ad obſequendū ſibiī bonis qn̄ ſanctorū pl̓imos vt anthidiuꝫarchiep̄m biſontinū ⁊ exorciſtas alios itafeciſſe ꝯmendant hiſtorie? Rn̄debimꝰ ad hͦdicentes pͥmo ad vltimū ꝙ demōes pn̄t ⁊licite poſſunt ꝑ deū et ſctōs eius ad hoc īſpiratos et electos cogi ad p̄ſtandū humana q̄dam obſeqͥa. Ita enī recta fides tenetfeciſſe chriſtū et moyſen et raphaelē angelū/ ⁊ dauid r̄ſpectu ſaulis ⁊ ſctōs qͣſi īnūeros demoniacoꝝ. īmo ⁊ Salomonē⁊ quoſdā exorciſtas iudeoꝝ. ſic egiſſe videtur ſēſiſſe Ioſephꝰ/ qͣꝫqͣꝫ de ſalomōe qͥ pꝰmodū idolatra fuit magꝭ dubia ſit ſnīa anvidelꝫ de peccato in peccatū. de errore idolatrie in errorē magicaꝝ artiū delapſus extiterit. an deo reuelāte dū bonus erat taliacognouerit. Atuero ſi coactio demōis alit̓expectet̉ qͣꝫ ꝑ miraculū d̓o ſpecialit̓ cooperante. iſtud falſe credit̉ et ꝑiculoſe queriturFalſe qͥdem ꝓpter libertatē demonibꝰ inſitam. que nec ab iſtis corꝑalibꝰ qͥbus perfectior eſt. nec a carminibꝰ cogit̉. Iſtud aūtꝑiculoſe querit̉. quia hoſtꝭ eſt doloſiſſimꝰ.⁊ nunc fingit ſe cōpelli ꝑ tales ritus īpiosquibꝰ honorari querit ⁊ aīas ꝑdere. Nūcꝑplexis rn̄ſis inuoluit ſentētias vt Tulliꝰloquit̉ ⁊ hiſtorie teſtant̉ nunc ſemitas tortuoſas ſue fraudis mille modis tegit. Nobis ꝓpter hoc interdicta eſt ſocietas ſua nequeramus ab eo veritatē qͥ mendax eſt. ſic̄chriſtus et apl̓s eius paulꝰ ip̄m etiā veraloquentē obmuteſcere p̄ceperūt. Non ſperemus inſuꝑ ꝓſꝑitatem ab eo qͥ hoſtis eſt.nec pactū ineamus cū eo qͥ infidus eſt. necꝯſortiū cū excōmunicato. nec fideꝫ ꝓditori ꝑfido adhibeamꝰ. Fefellit reuera om̄s ⁊fallet/ quos ſibi aut inſtitutis ſuis deditosinuenerit. Hiſtorias hec docētes qꝛ innūere ſunt nō numeramꝰ/ de Iuliano apoſtata. de zoroaſte pͥmo inuētore magice artis.de nectanabo ⁊ ceterꝭ abſqꝫ numero. ¶ Affirmamus ꝯſeq̄nter cū apl̓o ꝙ nō ſūt faciꝰenda mala vt bona eueniāt. Nō igit̉ ſuntmaleficia maleficijs repellēda. Aliter ſapeeſt ꝯtra fidem deſiꝑe. Suꝑeſt igit̉ in ominr̄a neceſſitate ſentire cū Ioſaphat rege etdeo dicere. Cū ignoramꝰ qͥd agere dēamꝰ