circa artem magicamXXI
hoc ſolū habemus reſidui vt ocl̓os nr̄osdirigamus ad te. Tēptet̉ via natural̓ rōis⁊ prudentie et artis q̄ntū ſciuerimꝰ. Hocvocat̉ facere qd̓ in ſe ē ne videat̉ tēptari deus. qua via naturali deficiēte ſolū reſtat indei miẜicordia refugiū. Hec aūt miſericordia nō ſuꝑſtitioſis obẜuatiōibꝰ ſꝫ pijs obſecratōibꝰ. nō demonū inuocatōibꝰ ſꝫ viteemēdatōe. nō ꝑ hoīes reprobos ſꝫ ꝓbatosꝯparat̉. Si demū volumꝰ mutare ſententiā ſuā nr̄am in meliꝰ mutemꝰ vitā ¶ Ceterum ſi ꝑmittēte iuſto dei iudicio licꝫ occulto. fiant in aliquo vexatōnes ⁊ īmiſſiōes ꝑangelos malos mediātibꝰ pactꝭ quorūdāſacrilegoꝝ cū demōibꝰ/ vt ꝑ inuultuatōes/ꝑ faſcinatiōes aut carminatōes. qͣꝫqͣꝫ de ſeꝓrſus ad hec inefficaces. Dicit vnus doctor talia ſi reꝑiant̉ poſſe deſtrui. qͥbꝰ amotis ⁊ diſſipatꝭ neqꝫ ſpūs diſſipare poterita vexatōe ad hͦ vt pactū ſuū ẜuare ⁊ artē ſuam ꝯfirmare videatur. aut qꝛ bōa fides deſtruentiū oꝑa hec diaboli ſic meret̉ exaudiri. Ita egit philippus quondā rex frācorū de imagine quadā cerea quā dicebāt baptizatā ⁊ execratā talit̓ noīe ſuo ꝙ ea d̓ſtructa ip̄e rex moreret̉. Et videbimꝰ inqͥt pirex fide plenus/ ſi potētior erit demon adꝑdendū me qͣꝫ deꝰ ad ſaluādū. ⁊ hec dicēscerā ꝓiecit in ignē. Ita ꝯciꝑe eos arbitrorqͥ dicūt vana vanis eē refellēda. ⁊ ꝙ n̄ maleficijs ꝯtra maleficia liceat abuti. ſꝫ hūanārurſus impatiētiā adire videor. ¶ Obſecrauimus inqͥt deū nec exaudit. ieiunauimūꝑegrinatōes ml̓tas fecimꝰ ⁊ ꝓceſſiōes. necattendit. ſic murmur reſonat/ ſic q̄rimoniaquaſi gens q̄ fecerit iuſticiā. et qͣſi ppl̓us qͦnō auerſus fuerit a deo ſuo. ſic erecta ceruice deū ſuis petitōibꝰ oībꝰ volūt eſſe obnoxiū. cū tn̄ veriſſime ſint ppl̓s qͥ labijs ſuisdeū honorat (vtinā ⁊ hͦ inueniret̉. nec veriꝰdiceret̉ h̓ blaſphemat) cor autē eoꝝ lōgelē adeo. Cōticeſcat hec obſtinatio diabolicafrendēs ⁊ tabeſcēſ ꝯͣ diuinā ꝓuidentiā qͥnpotius patiēter expectemꝰ nō p̄figētes teminū diuine miſcd̓ie iuxta ꝯſiliū ſctē. Iudith. Nos in deū totiēs deliqͥmus ⁊ ī oēꝫiuſticiā/ īmo ī omnē creaturā ſuā/ cur nontolerabimus flagella pij pr̄is Nos filij nequā dū ꝑ filios cliētes etiā reprobos placuerit nos punire durū ſane ē ꝯͣ ſtimulum⁊ talē ſtimulū dei calcitrare ꝑ impatiētiamqꝛ duplici cuſpide mortis ī aīa et corꝑe recalcitrātes feriunt̉. ¶ Hec interim de tota
collatōe ꝓ medicis an̄dicta libuit excerꝑe.¶ Placuit inſuꝑ determinatōem ſacre facl̓tatis theologie/ cuius mētio facta eſt huicopuſculo ꝯnectere qꝛ ad dictorū firmitatēetiā nō mediocrit̓ vtilē iudicaui. ¶ Datumꝑ copiam ſub ſigno ⁊ ſubſcriptōne mei notarij publici ſubſcripti.Niuerſis ortho. ꝯdoxe fidei zelatoribꝰ cācellariꝰ eccl̓eꝑiẜ. ⁊ facultas theologie ī alma vniuerſitate pariſien̄. mr̄e nr̄a/ cū integro diuini cultus honore ſpem habere in dn̄o / ac īvanitates ⁊ inſanias falſas n̄ reſpicere. Exantiqͥs latebris emergēs nouiter erroris feda colluuio/ recogitare ꝯmonuit ꝙ plerunqꝫ ꝟitas catholica apud ſtudioſos in ſacrꝭlr̄is aꝑtiſſima ē/ que ceteros latet. nimiruꝫcū hoc ꝓpriū habet oīs ars manifeſtā eſſeexercitatis in ea. ſic ꝙ exīde ꝯſurget illa maxima. Cuilibꝫ in ſua arte ꝑito credendū eſtHīc ē Oratianū illud qd̓ Hiero. ad paulinū ſcribēs aſſumit. Quod medicoꝝ eſt ꝓmittūt medici tractant fabrilia fabri. Accedit ad hec in ſacris lr̄is aliud ſpeciale qd̓nec exꝑientia nec ſenſu ꝯſtāt vt alie artes.nec p̄nt oculis circūuolutis nube viciorūfacile dep̄hēdi. excecauit eī eos malicia eorū. Ait ſiqͥdē apl̓s ꝙ ꝓpt̓ auariciā ml̓ti errauerūt a fide. ꝓpterea n̄ irratōnabilit̓ idolorū ẜuitus ab eodē noīat̉. Alij ꝓpter ingͣtitudinē qui cū cogͦuiſſent deū nō ſic̄ deuꝫgl̓ificauerūt/ in omnē idolatrie impietateꝫſicut idem ꝯmemorat corruerūt. Porro ſalomonē ad idola/ et didonē ad magicas artes ꝑtraxit effrena voluptas. Alios ad hͦip̄m intorſit ſuꝑba curioſitas inueſtigādorūqꝫ occultorū dira cupido. Alios poſtremo miſera timiditas. tota ex craſtino pendens in obſeruatōes ſuꝑſtitioſiſſimas impiaſqꝫ depulit. quēadmodū apd̓ Lucanūde filio Pōpei magni ⁊ apud hiſtoricos d̓pluribꝰ notatū eſt. ita fit vt recedens pctōra deo/ declinet in vanitates ⁊ inſanias falſas. ⁊ ad eū qui pater ē mēdacij. tandē imprudēter palā apoſtaſiādo ſe ꝯuertat. Sicſaul a dn̄o derelictus phytōniſſaꝫ cui pͥusaduerſabat̉ ꝯſuluit. ſic Ochozyas deo iſrl̓ſpreto miſit ad ꝯſulendū deū acharon. ſicdeniqꝫ oēs eos qͥ fide vel oꝑe abſqꝫ deo vero ſunt/ vt a deo falſo ludificent̉ neceſſe eſt.¶ Hāc igit̉ nephariā peſtiferā mōſtriferāqꝫ inſaniaꝝ falſaꝝ cū ſuis hereſibꝰ abomiff 3