Druckschrift 
1 (1494) Prima pars operum Johannis Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De erroribus

in omni obẜuatione ſuꝑſtitioſa. cuius effectus debꝫ a deo vl̓ a natura rōnabiliterexpectari. Porro ad ſciendū qͥd vocamꝰpactū implicitū vl̓ explicituꝫ demōibꝰ. cur iſtud vl̓ fiat narrabimꝰ verā fideinr̄e traditionē. et qͥdē breuiſſime/ qm̄ latior ꝑſcrutatio aliā facultatē exigit aliū lo et actū. Tradit vera fides demoneſnequā ſunt ſpūs hūane nature hoſtes acerrimi/ ſeuiſſimi/ aſtutiſſimi. quoꝝ violētiaꝫimprobiſſimāqꝫ tyrannidē/ ſi ꝯpeſceret frenaret diuīa bonitas/ de hoībꝰ actū eēt ip̄i funditus deꝑirent. Iob. xli. Non eſtptās ſuꝑ terrā que cōparet̉ ei. attn̄ ſuꝰ conatus om̄ino vanꝰ ē niſi qͣnto ꝑmiſerit deꝰ Sed cur ꝑmittat/ obſtupeſcūt inſipientes corde. Pōt tn̄ hoc ꝑmitti ob alterā qͣttuor cauſarū vel obſtinatoꝝ dānationē. vl̓ad peccantiū purgatiōem punitōem. velad fideliū ꝓbatōem exercitatōem/ vel adgl̓ie dei manifeſtatōem. De obſtinatoruꝫdānatōe ſcriptū eſt in pͣs. Immiſit in eoeindignatōes ſuas. indignatōem et irā perangelos malos. ꝑpendit̉ in dānatis. De peccantiū purgatōe punitōe patuitī magdalēa ſubiecta erat ſeptē demonijsqꝛ carnalibꝰ vacabat vicijs ẜm glo. Preterea dabant̉ excōicati ab initio eccl̓ie ip̄i ſathane corꝑaliter vexandi vt ſpūs ſaluꝰ fieret. Unus ex ſctīs pr̄ibꝰ magna p̄ce obtinuit a dn̄o/ vt torq̄ret̉ a demone qͣtinus careret elatōe. Ceterū de fideliū ꝓbatōne etexercitatōne patuit in Iob Anthoniopaulo ẜm quoſdā. cui datꝰ eſt angelꝰ ſathane. Sicut enī neceſſe ē ẜm eundē apl̓m hereſes fieri/ vt ꝓbati ſint manifeſti fiāt. itafiūt ad hoc illuſiōes ſil̓es miraculis. quēadmodū ꝑſpicue poſitū eſt Deutero. xiijTemptat inqͥt vos dn̄s ſi ex toto corde diligatis. Hec nr̄is tēꝑibus magnumlocū habꝫ. Deniqꝫ manifeſtatio gl̓ie deip̄t eſſe cauſa tal̓ vexatōis ſicut in ceco natode quo eſt hodiernū euāgeliū. patuit Ioh̓.ix. et in legione demonū porcos intrauitet ſubmerſit. ad porcorū punitiōem ſedad potētie xp̄i manifeſtatōem. Ampliusꝟo neqͣꝫ ſpūs ſeuire ꝑmittit̉ ſcuit ſolum aꝑtis viribꝰ ſed freq̄nter aſtutis doliſ fraudibꝰ. tam ad ꝑdēdū corꝑa/ qͣꝫ adſeducendū aīas. eas in idolatrie apoſtaſic inferni foueā dādo p̄cipites. Quāobrem excogitauit vt ſuꝑbus vt fallax doloſus. quo pacto vſurparet ſibi ab hoībꝰ ho

norē diuinū/ et a vera religiōe abducere/ reperit quoſdā ex hoībꝰ falli magꝭ idoneos.quales ſunt oēs deo reiecto nil aliud curant. ad nihil aliud ſtudent qͣꝫ fas aut nefas ſua deſideria peſſima ꝯpleri. Quoruꝫalij ad diuitias inopes. alij ad honores vanos. alij ad infames ꝯcubitꝰ. alij ad curioſitatē libidinoſam faciēdi futuros reꝝ effectus aut alia nature ſecreta dānabilit̓ aſpirant. Tales aſpexerit demon ītēdit nūcocculte nūc aꝑte ad obẜuādū q̄dā inſtituta ſua oͥbꝰ mediātibꝰ fidē habeāt optataſequi. Suadet itaqꝫ has obẜuatiōes fieri a ſeip̄is habeāt efficaciā aliquā. aut eas ip̄i neceſſitent̉. iuxta determinatōꝫfacultatis theologie nuꝑ factā. ſꝫ ob alterāquattuor cauſaꝝ. Primo vt dei lex p̄uaricetur. Scd̓o vt ip̄e demon diuino cultū ritu veneret̉. Tercō vt ſpes deo minor autnulla habeat̉. Quarto vt fraus ſua minuſvideat̉. De lege dei ꝓhibente talia hꝫ expreſſe textus Leui. xix. et. xx. Deūt̓. xviij. in ſanctorū opuſcul̓. In legibꝰ quoqꝫ naturalibꝰ ml̓ta omnē modū. qͣs leges trāſgredit̉ talibꝰ oꝑam p̄ſtiterit. Un̄ Exod̓.xxij. Maleficos patierꝭ viuere. Coliturp̄terea demon oratōes ſacrificia thurificatōes iuſſas fieri ī artibꝰ magicis. Manet ſiqͥdem ip̄e nequā ſpūs in pͥori fantaſia ſuꝑbiſſima qua q̄ſiuit eſſe ſil̓iſ altiſſimoīmo extolli vult ſuꝑ om̄e quod d̓r deꝰ ẜmapl̓m. Et ita verū eſt hi ritus tāto plushabēt de ſacrilega ido latria minꝰ excuſātur qͣnto ſanctiora ſunt que in eis ad hono demonioꝝ impendūt̉. Rurſus ſcit ip̄eſerpens antiquꝰ btūs vir cuiꝰ ē nomendn̄i ſpes eius. reſpexit in vanitatesinſanias falſas. econtra maledicti ſuntodio habent̉ obẜuantes vanitates ſuꝑuacue. Quid igit̉ mirādū ſi talibꝰ q̄rit īplicare hoīes adinuentiōibꝰ? Poſtrēo qꝛ demōſꝑ dare qd̓ ꝓmittit neqꝫ vult neqꝫ ꝑmittit̉adīuenit quō cultores ſui deputarent illoſdefectus demoni. ſue arti. ſꝫ ꝓpͥe velnegligentie vl̓ imꝑitie/ atqꝫ dicerēt/ ſe nonoīa atqꝫ taliter obẜuaſſe qualia qualit̓ iubebant̉. Cōſtat quoqꝫ falli citiꝰ hoīes ſubquadā boni ſpecie. et in mira ꝓrſuſ miſerabil̓ eſt hūane cecitatꝭ inſania. qm̄ ī hacre decē aut crebra mendacia vnā caſualiter ſi obtigerit veritatē excuſat. vbi mille īalia materia ꝟitates vnico mendacioꝑto deſpiceret. Deniqꝫ tāta ad credendū