circa artem magicamXXI
iiij. ethimol̓. ꝙ appollo quē deū fecit antiqͥtas ꝑ methodica q̄dā .i. ꝑ carmīa ⁊ incātatōes. Eſculapiꝰ īſuꝑ ⁊ filiꝰ eiꝰ ꝑ emperica .i. ꝑ exꝑimēta ſanauerūt hoīes qͥngētisannis an̄ hypocratē qͥ rōcinatiuā medicinā qͣ vtimur adīuenit. Deinde vox publica v̓tutibꝰ hmōi carminatōnū ⁊ ligaturarū ⁊ empericoꝝ atteſtat̉/ quā ex toto falſaꝫdicere videt̉ inciuile. Nec deeſſent argumēta ad hͦ ex dictis poetaꝝ/ virgilij/ ouidij/ lucani/ ⁊ alioꝝ. ex varijs qͦꝫ gētiliū celebribꝰhiſtorijs. Cur nō licebit inqͥunt iſtis vti/ p̄ẜtim cū deꝰ omp̄s virtutes ſuas indiderit(vt vulgꝰ loquit̉) herbis gēmis ⁊ verbis?Hāc dubitatōnem ego tūc tribꝰ dictis ſeuleratōibꝰ breuiter abſolui.Dy.Nclmum dictum.Robabile ī ph̓ia naturali et ẜm v̓itatē fidei/ certū ē eſſe demōes. Primā ꝑtē tenuerūt elegātiſſimi ph̓orū/ hermes termegeſtes/ plato ⁊ oēs doct̉ne ſue ſectatores. apuleiꝰ porphiriꝰ/ ⁊ ceteri. Hoc libri ab eis editi. hͦ libri de ciuitatedei ab Auguſ. palā docēt. Hīc ē illa famoſa int̓ eos diſtinctio de cacademonibꝰ ⁊ kalodemonibꝰ mal̓ .ſ. et bonis ſpiritibꝰ. Heceſt poſitio de exiſtētia demonū apd̓ philoſophātes faciliori ratōe qͣꝫ oppoſita defēditur ſaluādo effectus qͦſdā mirabiles/ qͣlesreferūt hiſtorie fidedigne in qͣlibet gēte obtigiſſe. qͣs oēs negare ꝑtinacit̉ ꝓteruire eſt.⁊ ciuilitatē hūana ſocietatēqꝫ politicā diſſipare. quā mutua fides ⁊ credulitas vniusad alteꝝ ꝯſonat ꝯiūgit agglutinatqꝫ. Porro negare demōes eē. negare eos pl̓imorūeffectuū oꝑatoreſ exiſtere damnat̉ apd̓ xp̄ianos vt erroneū ⁊ impiū ⁊ ſacris lr̄is aduerſū. Qua in re ridēdi ſunt/ īmo dure corrigendi qͥ theologos deridēt mox vt ẜmonē de demonibꝰ faciūt. mox vt eis effectusqͦſdā attribuūt/ qͣſi fabuloſa ſit eoꝝ reſponſio. Prouenit error iſte apud qͦſdaꝫ lr̄atostū ex defectu fidei/ tū ex debilitate ⁊ infection ratōis. Gerūt ꝓpͥe aīam ſic occupataꝫcirca corpus/ circa res ſenſibiles ac earuꝫſollicitas curas. vel ita in cauſaꝝ ꝑticl̓ariū⁊ viſibiliū ꝑſcrutatōe ꝯſiſtūt/ ꝙ de vniuerſalibꝰ ⁊ pͥmis entibꝰ ac ſpiritibꝰ nihil credere vel ſaꝑe nihil tenuiter et eleuate cogitare pn̄t. Hoc Plato dixit maximū eſſe īpedimentū veritatis. referre .ſ. oīa ad ſenſus.⁊ nō auerti ab eis. Hoc idē Tulliꝰ. hͦ Au-
guſtinus in de vera religiōe. hͦ Albertus ⁊Guil. ꝑiſien̄. īmo et exꝑientia docuer̄t. Tales erat apud iudeos ſaducei qͥ referēte ioſepho ⁊ hiero. negabāt ſpūs eſſe. tales inimici ph̓i qͥdā (vt tullius loquit̉/ tales epicurei et alij vitā pecudū eligentes qͥ nihil eſſeꝯcipiūt aliud a corꝑalibꝰ et extēſis. In qͦrum ꝑſona loquit̉ eccl̓iaſtes ⁊ ſapiēs Sapiētie. ij. Ita qͣſi ſint incātati ⁊ dementesnullā ſibi ineſſe ratōem/ nullū ſpm̄. nulloseffectus ſpūales atqꝫ īuiſibiles iudicare vident̉. nō minꝰ errātes a nabuchodonoſorqͥ credebat ſe bouē eſſe. ⁊ ab alijs maniacꝭ:quoꝝ aliqͥ ſe gallos. aliqͥ murilegos opinati ſunt. De grege taliū erat inſipiēs ille quidixit in corde ſuo nō eſt deus. qꝛ ſi ē deusvtiqꝫ eſt ſpūs. ⁊ ſi nullꝰ eſt ſpūs nullꝰ ē deꝰNeqꝫ enī ego negauero qͦſdam plerūqꝫ nimis leuit̓ ea demōibꝰ aſcribere q̄ fieri a cauſis materialibꝰ/ naturalibꝰ rōnabiliꝰ dicerent̉. nā multas ⁊ miras in rebꝰ ſenſibilibꝰefficacias/ multas v̓tutes exiſtere qͥs negauerit/ ex qͣꝝ cōbinatōne alteratōne ⁊ ꝯfiguratōe fiūt effectus mirabiles. ſicut ex applicatōe varia ſpeculoꝝ. ſicut ex celeri motu ⁊iactatōe quarūdam reꝝ. ſicut ex immutatōne diuerſa imaginatiue potētie in homībꝰ.ſicut ex alijs qͥdam docuerūt ⁊ oꝑati ſunt.qͦꝝ oꝑationū noticia dici pōt magica naturalis. de qͣ inueſtigare qͣꝫuis ſepe curioſumeſſꝫ et maioris boni impeditiuū. īmo et aderrores ꝓnū non tn̄ eſt fidei nr̄e ꝯͣriū. dummodo ph̓ia ſuis ꝯtēta limitibꝰ nihil īpiūnihil mēdoſum nefariū ve miſcuerit¶ Secundū dictū.Bẜuatio ad faciendū aliquē effe Hctū qͥ rōnabilit̓ expectari n̄ p̄t a d̓omiraculoſe oꝑante. nec a cauẜ naturalibꝰ debꝫ apud chriſtianos hr̄i ſuꝑſtitioſa et ſuſpecta de ſecreto pacto īplicito vl̓explicito cū demonibꝰ. Iſta ē doctrina ſāctorū doctorū/ nominatim Aug. in locispluribꝰ/ qͥbꝰ has obẜuatiōes valide ꝯdemnauit. v. de ciui. dei. iiij. ꝯfeẜ. ij. de doct̉. xp̄iana. Et recitant̉ multa in decretis. xxvi. q.v. et. q. vij. pluribꝰ ca. Hanc ꝯſideratōꝫ notauit vtiqꝫ facultas theologie in multꝭ articulis qͦs ad elucidatōem huiꝰ mat̓ie cenſuit ꝯdēnādos. ¶ Articulꝰ tercius ē tal̓ ꝙīire pactū cū demonibꝰ tacitū vel exp̄ſſumnō ſit idolatria vel idolatrie ſpecies ⁊ apoſtaſie. error. Et intendimꝰ eē pactū īplicitū