Druckschrift 
1 (1494) Prima pars operum Johannis Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De erroribus

forte ſine laborauerim in vob̓. Itē ſi timet aliqͥs vel recuſat bonū aliqd̓ opꝰ agerevel inchoare certo die. vel ē ꝓpt̓ reuerentiā ſctītatē diei. qꝛ vult diē illū ſctīficare. ſi ſic multomagis deberet abſtinere ab īchoatōe alicꝰ oꝑisdiebꝰ ſolēnibꝰ vt ſūt feſtaſctīſſimaᵉ Natiuitatis xp̄i reſurrectōis dn̄ice Aſcēſiōis aduētus ſpūſſctī. qd̓ faciūt obſeruatores dieꝝ ānoꝝ. Uel tal̓ obſeruātia fit ꝓpt̓ deuotiōeꝫ ad ſctōs/ qͦꝝ dies agit̉ vel qͦꝝ celebritas tali die colebat̉.talis deuotio nullū hꝫ fundamētū nullaꝫhꝫ rōnē niſi ſolā volūtatē obſeruātis talesdies. ſi dicāt ſe tales dies obẜuare ꝓpt̓euētus ꝑicula ꝯſueuerūt euenire his qinchoāt aliqd̓ opus vel iter aliqd̓ vanūeſt ſuꝑſticioſum ac ſine aliqͣ rōne. Quolibet em̄ die anno hora diei bona malaꝯtingunt. Sic ergo ꝑiculū diceret̉ qͦlibetdie aliqͥd inchoare. Uel dicat̉ a talibꝰhec obſeruāt/ quā nec ph̓i nec medici/ immo nec aſtrologi docēt tales obſeruātiasde feſto Innocentum vel alijs feſtis. Uoluntaria igitur eſt abſqꝫ apparentia rationis alicuius talis obſeruantia. Sexta ꝯcluſio. Sicut vera xp̄ianafides mirabilia oꝑat̉ in bn̄ credētibꝰ. ſicfalſa mala credulitas deo ꝑmittēte euentus malos interdū oꝑat̉ vel potius demeret̉. Primā ꝑtē ad longuꝫ deducit exempla qͣꝫ plurima Apl̓s ad Hebreos. xi. Sꝫ de virtute fidei ip̄a euangelia multa loquunt̉. Reliqua ꝑs ꝯcluſionis experit̉quotidie in male credulis quos ita deuspunit ꝓpter malam fidem. īmo cognoſcit dn̄s nimiū adherere aliqͥbꝰ vanis obſeruātijs ꝑmittit aliqͦs euētus ꝯtingereita eos plus ꝯſequēter firmari in tali opinione vt maior fiat cecitas eoꝝ. in laqueum cadāt quē ſibi fecerūt. Pret̓ea imaginatio talit̓ obẜuātiū dies ānos/ actuat̉vltra nimis circa tales dieſ. qͥcqͥd mali euenit tali die īputāt malicie diei. nec aſpiciūtad ea bn̄ aūt ꝓſpere ſucceſſerūt tali die adeo. occupat̉ vis imagīatiua circa aliqͦseuētus minus bonos pōt ꝯuerti adalia bona illo die ꝯtingūt. Quare ꝑiculūeſt firmare fidē vel credulitatē tollit omne iudiciū oēꝫ rōnem ad oppoſitū. Unde merito permittit deus tales decipi/ inlaq̄os ſue credulitatis vane incidere. Reijciat ergo fides catholica ac iudiciū exꝑtorum ſeu viroꝝ litteratoꝝ tales vanitates

ſuꝑſticioſas obſeruantias. Septima ꝯcluſio. Uictoria bellidiei ſꝫ ſoli deo attribuēda ē. patet/ qꝛ attribuere tantū opꝰ vt ē victoriā diei/ ē tollerehonorē deo debitū cuius ē vincere. ātvictoria ſit ſolius dei habet̉ in ml̓tis locisſcpͥture ſacre. In libris Regū. Paralipo. Machabeo. Hoc teſtat̉ rex ſapientiſſimus ſalomō Prouer. xxi. ſic dicēs. Equꝰparat̉ ad diē belli dn̄s autē ſalutē tribuet.Propterea dauid rex deuotiſſimus qͦtienſcūqꝫ pugnaturus erat auxiliū dei ꝯſiliūqueſiſſe inuocaſſe legit̉. Inde ē ꝓuerbiūvulgare. Les hōmes fontla guerre et dieūla victorie.Incipit tractatusmagr̄i Ioh̓is de Gerſon de erroribꝰ circaarte magicā/ articulis reprobatis.Ollaudāti mihi nuꝑ vt mos hꝫ venerabiles licētiatos in medicina oblata eſtoccalio. vt ꝯͣ ſuꝑſtitioſas obſeruatōes nr̄aꝓchnefas tēpeſtate minus nimis p̄ualeſcētes aliqͣ diſſerereꝫ. Ea nūc ſeorſum advtilitatē aliqͦꝝ ſeꝑare curauimꝰ/ ne ꝑmixtaalijs minꝰ placerēt/ minꝰ cōmode ꝓdirētin publicū. Sūpto itaqꝫ ꝓuerbio themate. Medice cura teip̄m. Circa hanc int̓reliqͣs medicū decere retuli/ vt eēt ornatusad deū filialē ſubiectōeꝫ/ ne qͥcqͣꝫ impiuꝫvel ſuꝑſtitioſum/ aut diuinis legibꝰ aduerſum/ ſanitatis adipiſcēde cauſa/ ſuis egrisſuaderet. rememoret̉ qͦꝫ iugiter illius decretalis. Cum corꝑalis infirmitas ⁊c̄. Incidit vt ꝯquererer de ſuperſtitionibꝰ peſtiferis magicoꝝ/ ſtulticijs vetularum ſortilegarum/ ſe qͦſdam ritus maledictos mederi patientibꝰ pollicent̉. at ego data occaſiōe facilius in diuerticulū lapſus ſuꝫvtilius in pr̄ociniū huius corrupteledam adducere nitunt̉ in crimē medicinā.Nōne inqͥunt apud ſolēnes qͦſdam medicoꝝ tales ſuꝑſticioſe obſeruatōes inducūtur/ qͣs etiam ſcriptis ſuis inſerere curauerūt. Et ꝯſiſtunt in ligaturis in characteribus in figuris. Qn̄qꝫ in v̓bis ꝑegrinisincognitis. Quāuis āt ab ip̄is / nulla talibꝰ adducat̉ naturalis hn̄t nihilominꝰefficaciam in curādo. Alioqͥn vane immoſtulte locuti fuiſſent de eis medicoꝝ ſapientes ſcpͥtis inſeruiſſent. Un̄ refert Iſido.