Druckschrift 
1 (1494) Prima pars operum Johannis Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Cōtra ſuperſti. cuiuſ. medi. imaginē

Item ab eodē cancellario. viij. Decembris. M.cccc. xxviij.Lugduni aduerſus doctrinam cuiuſdaꝫmedici delati in Montepeſſulano/ ſculpētis in numiſmate figuram leonis cum certis characteribus/ curatione renū ⁊c̄. aliud opuſculumdius eſt imago hec ſuꝑſcriptio. Conformit̉ ad caſū ꝓpoſitū de leōisimagīe curatōe renū dicūt̉xij. ꝓpoſitōes additis ſequunt̉. Prima propoſitio Imaginū aſtrologice noīant̉ fabricatio vſus. ſuſpectꝰ ē pl̓imū de ſuꝑſtitiōeidolatria ſeu magica obẜuatōe. patebit exſequentibus. Scd̓a ꝓpoſitio. Imaginum hmōi fabricatio vſus rōnabiliter ꝓhibitus ē perſacros doctores eccleſiam. Tercia ꝓpoſitio. Imaginū hmōi fabricatores pn̄t debēt ſuos ſuꝑioreshiberi inqͥri culpari. ſi parere noluerītꝯdēnari. obſtātibꝰ palliatꝭ allegatiōibꝰſuis ſub titulo aſtrologie. maxīe qn̄ ſūthuiꝰ ſcīe ml̓tū ꝑiti ẜm termīos a verꝭ aſtrologis idolatris ꝯſtitutoſ. Ponunt̉ adiſtaꝝ ꝓpoſitionū declaratōneꝫ q̄dā regulefundamētales. Et ē qͣrta ꝓpoſitio in ordine Oīs obẜuatio cuiꝰ effectꝰ expectat̉ aliter qͣꝫ rōnē naturalē aūt diuinū miraculum dꝫ rōnabilit̓ reprobari. de pacto demonū exp̄ſſo vl̓ occulto vehemēter haberiſuſpecta. Sic determinauit tēꝑe nr̄o ſacratheologie facultas Pariſien̄. vniuerſitatꝭ. Propoſitio qͥnta. Oīs obẜuatio qͣꝫtūcūqꝫ ſctā ſalubris videat̉/ in decē aūt vigīti aut centū ꝑticul̓ ſi hēat vnicā ꝑticulā deidolatria vl̓ de hereſi. vl̓ de apoſtaſia ſuſpectā aūt īfectā dꝫ tota ſuſpecta īfecta reputari. niſi fiat māifeſta ſeꝑatio p̄cioſia vili. Propoſitio ſexta Oīs obẜuatio ꝑticularꝭ ſuꝑ effectibꝰ mirabilibꝰ extraneis ſubtitulo veraꝝ artiū palliata. dꝫ examīari excircūſtātijs libroꝝ autoꝝ obẜuationēhmōi ꝑticularē tradiderūt. Ponunt̉ ꝯſequēter ꝓpoſitōes ſeu regule ad declaratiōꝫp̄miſſoꝝ. ad ꝑticularem applicatōeꝫ ſuꝑimagine leōis fit inqͥſitio. Et eſt pͥma.ſeptīa in ordine. Characteres ſeu figure

vl̓ lr̄e hn̄t vl̓ ſortiunt̉ ex pure naturali corꝑali efficaciā ſic̄ nec entia mathematica cuiuſmōi ſunt figure characteres ſūtde potētijs actiuis. in eis ẜm ph̓m ēbonum neqꝫ finis. Propoſitio octaua. Characteres ſeufigure vl̓ lr̄e hn̄t de rōe ſua ordinent̉ad aliqͦs effectꝰ niſi mediāte rōnali vl̓ ītellectuali ſub̓a. Significare em̄ ē ī ītellectu Propoſitio nona. Chara (ꝯſtituerecteres hmōi ſi habeāt vl̓ hr̄e credant̉ efficaciā/ oꝑtet ſit a ſpūali a pure naturali corꝑali/ qͣlis ē celū ſuis īfluētijs ī corꝑa. Accipiat̉ ex p̄cedētibꝰ regulꝯſiliū qͥd agēdū ſit in materia pn̄ti imagine leonis circūſtātijs. Et ſit hec ꝓpoſitio pͥma decīa in ordīe. Cōſtat in pͥmis Bex īſpectōe ibi ſūt characteres. lr̄e/ figure dictōes nullū effectū hn̄t naturalē pure corꝑalē ad curatōeꝫ morbi renū ſil̓iumẜm ꝓpoſitiōeꝫ ſeptimā p̄cedētē. Iuxta qd̓notet̉ in ſpāli .ſ. Tho. tribuit aſtrologieqͣꝫtū rōnabilit̓ dari pōt/ ad exēplar alb ertimagni mgr̄i ſui ꝯſone tn̄ ad fidē catholicāNotet̉ inqͣꝫ ī. ij.. iij. ꝯͣ gētiles ī ml̓tis capitul̓. a. cxiij. ſpālit̓ in. cxvij.. cxviij. Propoſitio vndecima. Cōſtat tal̓obẜuatio ē poſita ab eccl̓ia ſacris doctoribꝰ tāqͣꝫ eueniat effectꝰ ſperatꝰ miraculū diuinū. īmo nec ſctōs āgelos deiſunt admīſtratorij ſpūs ꝓpt̓ electos dei advitā eternā magis qͣꝫ ad curā corꝑalē. medicꝰ aſtrologus verus hn̄t ſe multumintromittere de actōibꝰ ſctōꝝ angeloꝝ circa hoīes. patet ex īmediate p̄cedēti īſpectionibꝰ iuriū. ſatis ē manifeſta. Propoſitio duodecīa. Cōſtat ſi tal̓obſeruatio nitatur expectet effectū a malis angelis ſeu demonibus. illa eſt manifeſte penitus reprobanda/ etiam ſi videaturfinis bonus vtilis vel honeſtꝰ. qͣꝫtomagꝭſi eēt malꝰ vl̓ ſuſpectꝰ/ ſic̄ ē int̓ alios. finisq̄ſtus ſimulatōeꝫ aſtrologie aut mirabiliū effectuū. ſuꝑ qͥbus admirant̉ homīespauce religiōis aut fidei. Uerūtn̄ circūſtātie p̄dicte magis apparebūt iuxta p̄cticampͥmaꝝ ꝓpoſitionū ſi reꝑiat̉ ꝯiūctio iſtiusobſeruatōis de imagīe leonis alijs obẜuatōibꝰ ꝯtētis in autoribꝰ vel libris tradētibꝰ hmōi figurationem. Et ideo dicit̉/qm̄ temꝑibus noſtris inuentus eſt libermagnus/ ꝯtinēs tales obſeruationes. quarum alique videbant̉ pie vtiles. alie ꝟo