dierum obſeruationemB8L
honor magis deberet̉ ſi eēt rōnabilis dn̄onr̄o ieſu xp̄o/ ⁊ gl̓ioſiſſime mr̄i ſue in ſuis ⁊ꝓ ſuis feſtiuitatibꝰ qͣꝫ in feſtis innocentuꝫ.¶ Relinquit̉ gͦ ꝓ cauſa octaua ⁊ vltīa ꝙ tal̓obẜuatio ꝯfingit̉/ vl̓ tenet̉ vel exercet̉ ex ſola hoīuꝫ fantaſiatōe ⁊ melācolica imaginatiōe. ¶ Et hec fantaſiatio ſuꝑſticioſa ⁊ corrupta ꝓuenit in hac materia ſic̄ ⁊ in mille.īmo in millemilibꝰ alijs ſil̓ibꝰ/ ex varijs ſeductōibꝰ ſeu corruptela multiplici v̓tutisfantaſtice in hoībꝰ/ tā ex leſiōe intrīſeca cerebri/ ſic̄ teſtant̉ medici ꝙ īfinite ſunt ſpēsmelācolie/ ſic̄ ī ſomniātibꝰ ita frequēter invigilātibꝰ ⁊ ſemidormiētibꝰ ⁊ manifeſte inmultis egritudībꝰ. Prouenit rurſus hec leſio ab intrīſeco (iuſto dei iudicio ꝑmittēte)ꝑ dyabolicas illuſiōes/ ſic̄ ꝑ autoritates etꝙ hiſtorias poſſet introduci. ¶ Sunt p̄tereacauſe ꝑticulares aliq̄ tā ꝑ ſeqͣꝫ ꝑ accidēs q̄tales fantaſias ⁊ ſuꝑſtitōnes ⁊ ꝓut vulgodr̄ ſorcerias/ cauſant aūt nutriūt/ q̄ oēs adduas radices p̄miſſas pn̄t trahi. Proueniunt em̄ hmōi falſe credulitates ⁊ ꝯficte obſeruatiōes qn̄qꝫ ¶ Prīo ex demonū ſuggeſtiōe ⁊ illuſiōe ad aīaꝝ damnatōeꝫ/ ⁊ fideixp̄iane ſubuerſionē. ⁊ ſctōꝝ infamationeꝫ.¶ Uel ſcd̓o ex gētiliū ⁊ paganoꝝ ⁊ alioꝝ infideliū derelicta in pͥncipio ꝯuerſionis adfidē xp̄i ſuꝑſtitōe. ¶ Ul̓ tercio ex poetaꝝ cōfictōe. ¶ Uel qͣrto ex magicoꝝ maligna traditōe. ¶ Uel qͥnto ex fomitis original̓ corruptione/ ſicut in vi ꝯcupiſcibili. ita ⁊ in rōnali. ¶ Uel ſexto ex fantaſie vel imaginatiue v̓tutis debilitatiōe. Cuius ſignū eſt ꝙvetule pueri puelle ⁊ idiote ꝓniores ſūt adUetule ſortilege gallice vielles ſorciers. iuxta ꝙ vnus p̄dicās aliqn̄ corā rege ⁊ nobilibꝰ dixit. Solebat inqͥt appropriate dicivielles ſorciers. videāt dn̄i nobiles nec trahāt ad ſe vt dicant̉ gallice nobiles ſorciersnobiles ſortilegi. Et qͥ vidit teſtimoniū ꝑhibuit. Attēdēdū illud pſalmiſte ad dn̄mIn manibꝰ tuis ſortes mee. Quidat per hͦītelligi nō ī ſuꝑſtitōibꝰ ⁊ ſortilegijs hmōifictis ⁊ plerūqꝫ noxijs eſſe ꝯfidenduꝫ. Retrahūt em̄ ſpem a deo. ſuſpitionibuſ occupant. in moribus inqͥetant/ obſunt aliqn̄reipublice ⁊ viā ad hereſes aperiūt. ¶ Uelſeptimo ꝓuenit hec corruptio iudicij rationis ex pͥmeua a puero ꝑ ſtultas matres ⁊nutrices enarratōe. Delectant̉ em̄ dicere fa
bulas āmirabiles/ ⁊ pueril̓ etas ībuta talibus vix repellit. qꝛ qd̓ noua teſta capit īueterata ſapit. ¶ Ul̓ octauo ex hūano tīore ⁊diffidētia diuini auxilij / ⁊ curioſa ſciēdi futura libidīe ſic̄ patuit in ſaul ⁊ in alijs ſinenūero. ¶ Ul̓ nono ex ſuꝑba p̄ſumptōe hominū qͥ volūt reputari ſcire mirabilia ⁊ deſpiciūt eruditos in ſciētijs/ ⁊ īducūt ꝓ autoritate qͥcqͥd imaginant̉. ⁊ maxīe ſi fuerītin terris lōginqͥs ⁊ audierīt ſtulticias aliarū ſectaꝝ aūt hoīuꝫ ſibi ſil̓iū. ¶ Uel decīoex certa ⁊ excogitata ꝯfictōe ad fallēdū alios ⁊ irridendū quēadmodū fit apud aliquos pueros ſcholaſticos vl̓ alios trufatores. ¶ Ul̓ vndecīo ex lectōe qͦrūdam romācioꝝ .i. libroꝝ cōpoſitoꝝ in gallico/ qͣſipoeticoꝝ de geſtis militaribꝰ in qͥbꝰ maxīaꝑs fabuloſa ē/ magis ad ingerendū qͣꝫdaꝫnouitatē ⁊ āmiratōeꝫ qͣꝫ veritatis cognitionē. ¶ Uel duodecīo ex inobediētia ad diuinā legē/ ⁊ ex modica eius reuerētia vl̓ cognitiōe. Cuius ſignū ē ꝙ tales ſuꝑſtitioſicitius crederēt v̓bis vel ſcpͥtis vl̓ narrationibꝰ fabuloſis qͣꝫtūlibet inapparentibꝰ qͣꝫdiuīe autoritati ⁊ ſuis doctoribꝰ. īmo ⁊ faciliꝰ īducunt̉ difficilia valde oꝑari vt ī ieiunijs ⁊ certis or̄onibꝰ ⁊ certis votis/ ꝓutdicūt̉ vota ſctē Katherīe/ qͣꝫ poſſent īduciſeruare legis xp̄iane facilia/ ſic̄ ſūt ieiunia ꝑeccl̓iaꝫ inſtituta. qͣlia oīa citius frāgerēt qͣꝫdimitterēt ſuas ſuꝑſtitiōes lōge difficiliores/ q̄ nec vtiles ſunt. ſꝫ in dānatōeꝫ aīaꝝ ⁊ſepe corpoꝝ vergūt. q̄ p̄terea faciūt ⁊ accerſiūt infortuniū. ſic̄ dr̄ ꝙ imaginatio fac̄ caſum. ¶ Prorſus vnū ꝓ talibꝰ eſt ſalubre remediū/ credere ꝑitioribꝰ ⁊ eis qͥ in lege deirecte viuūt ⁊ docēt alioqͥn talibꝰ (ꝓut ſupͣtāgebat̉) fiūt incaſſuꝫ rōcinatōes. ⁊ portabūt iudiciū ſuū. Sꝫ vtinā ſoli qm̄ voluntarie ſe ſeducūt/ ⁊ alios ſecū trahūt/ proutvnus pͥncipum temꝑe nr̄o duꝫ induceret̉vt q̄reret ꝯſiliū a ſapientibꝰ/ qͦs ſciebat eſſetales ⁊ ſibi beniuolos. vtꝝ licite eſſent ſuꝑſtitōes qͣs exercebat ⁊ credebat. ReſpōditCur inqͥrere a talibꝰ. Ego em̄ ſcio ꝙ diſcōſulerēt mihi/ ego tn̄ ſic agere ⁊ ſic credere penitus diſpoſui nec omittā. Et in hac infelicitate poſitus ⁊ p̄uētus morte repentinadeſtitit. vellet/ nollet. Nūc agnoſcens qm̄odit dn̄s obẜuantes vanitates ſuꝑuacue.Et ecōtra. Btūs vir cuiꝰ ē nomē dn̄i ſpeseiꝰ/ ⁊ nō reſpi. in vani. ⁊ īſanias falſas.Finit.