chriſti tropologice ⁊ anagogiceXV
¶ Decimaſeptima ꝟitas ¶ Chriſtꝰ potuit ⁊ p̄t ml̓ta facere ⁊ hͦ decet eū. gͦ fecit aut faciet. ꝯſeq̄ntia tal̓ q̄ fit a ml̓tis ſepe fallit ꝑfallaciā petitōis pͥncipij. qꝛ vicꝫ p̄ſuppōit īminori ꝓpoſitōe qd̓ ē eq̄ ignotū vl̓ ignotiꝰqͣꝫ pͥncipale. Rō qꝛ nihil decꝫ deū facere niſi ẜm ꝙ vult fieri/ recte ꝑ oppoſitā ꝯſuetudinē ad volūtates creatas. q̄ iō volūt agere qꝛ pn̄tat̉ eis aliqd̓ obiectū ſub rōe boniaut ꝯueniētis. ⁊ iō agūt qꝛ videt̉ eis bonū⁊ nō ideo illud ē bonū aut decēs. Cauſa ēNō eī ſt̓ regl̓e pͥme ſꝫ regl̓ate a pͥma bōitate¶ Decimaoctaua ꝟitas ¶ Chriſtꝰ neſcit̉aliqͥd velle qꝛ decēs niſi a ſeip̄o. aut ſi ab altero hͦ ē ꝑ reuelatōeꝫ vel oꝑis exhibitiōeꝫ.⁊ hͦ argumēto a poſteriori ⁊ nullo mō a pͥori. Unde ſicut chriſtꝰ ſolꝰ nouit pr̄em et ſe⁊ ſpm̄ ſctm̄. nō excludendo ip̄os pr̄eꝫ ⁊ ſpiritū ꝓpter vnitatē eēntie. ſic ſolꝰ ſcit qͥd deceat eū ad extra ꝓducere. qꝛ ſolus ſcit quidvuli agere et cui voluerit reuelare.S ¶ Decimanona ꝟitas. ¶ Chriſtꝰ ſi aſſerit̉aliqͥd ad extra facere debere/ qꝛ decet eū ſicfacere fallit̉ aſſerēs mō tacto. qꝛ p̄ſupponitqd̓ ē eque vl̓ plꝰ ignotū. vt ſi qͥs ita ꝑalogizet Xp̄s potuit ꝯmūicare mr̄i ſue in vteroꝙ gl̓ioſa ⁊ ꝯſūmate felicitatis naſceret̉. ethͦ decuit ip̄m facere. qꝛ decuit eū mr̄eꝫ honorare. gͦ ſic fecit. Cōſtat ꝙ ꝯcluſio hereticalis ē. et tn̄ p̄miſſe ꝯmūiter aſſumūt̉ a nōnullis in aſſertōibꝰ ſuis ꝯfirmādis.¶ Uiceſima ꝟitas ¶ Chriſtꝰ nō ꝯmūicauit mr̄i ſue ſtatī dū ꝯcepta vl̓ nata ē vſumꝑfecte rōis. qͣꝫuis hͦ potuiſſꝫ. ⁊ ſi feciſſꝫ decuiſſet. Et oppoſitū aſſerere ſcribēdo vl̓ p̄dicādo eſt penitus temerariū. ſic̄ ⁊ ꝙ nunqͣꝫ ſomniauerit. aut ꝙ in om̄i ſomno ſemꝑactu deū ꝯtēplata fuerit hic in via. Ꝙ autē ex ſcripturis ſanctis autoritatē non habet iunge nec ex ꝓbabili rōe. eadem facilitate ꝯtemnit̉ qua ꝓbatur.¶ Uiceſimapͥma ꝟitas ¶ Chriſtꝰ potuitꝯferre dilectiſſime mr̄i ſue cognitōem lucidiſſimā totiꝰ decurſus vite ſue ⁊ filij. cōfeſtim dū nata ē. et ſi hͦ feciſſet hͦ vtiqꝫ decuiſſet. gͦ fecit. temerariū ē ⁊ ꝯͣriū ſctīs doctoribus hͦ inferre. Contrariū inſuꝑ videt̉ euāgelice doctrine ſic aſſerere factū eē. Siqͥdēꝑditus fuit ieſus ignorāte maria ⁊ ioſeph.ideo dolētes ꝑ triduū q̄ſierūt ipſum ⁊ nonintellexerūt rn̄ſū pueri ieſu. Neſciebatꝭ inqͥt ꝙ ī his q̄ pr̄is mei ſunt oꝑtꝫ me eē. ⁊ ita Vſerendo ſuſceptos.ī ml̓tꝭ. ſꝫ nō ob hͦ dicēda fuit ignorās btā
ꝟgo ſi nō ſcierit oīa. Dicit enī igͦrātia pͥuatōeꝫ ſcīe debitā ineſſe. ⁊ ex ꝯſeq̄nti culpam.nō ſic neſciētia q̄ in angelis reꝑitur.¶ Uiceſimaſcd̓a ꝟitas. ¶ Chriſtꝰ etiā ſidederit acceleratōem vſus rōis mr̄i ſue ſic̄opinant̉ aliqͥ pie de exultatōe ioh̓is ī vteronō oꝑtuit tn̄ in talibꝰ gͣtijs ꝑſeuerātiā eſſe.qͣꝫuis ſine pnīa ⁊ retractatōe ſint dona deiSunt enī ſine pnīa/ ſupplēdū eſt hͦ mō qͦdonant̉ q̄dā ad morulā ꝑuā. q̄dā ad tꝑusmaius. q̄dā ī euū. ptꝫ in gͣtijs gratis datisin ꝓphetijs et gratijs ſanitatū que durantad tempus.Uiceſimatercia ꝟitas ¶ Chriſtus ſi ꝑqͥrit̉ a talibꝰ cur mr̄em ſuā honorauit in gͣtijs iſtis/ et nō ī alijs oībꝰ qͥbꝰ poterat? Reſpōdeas qͥs es o hō vt īueſtiges ſenſū dn̄iqͥs es vt ꝯſiliariꝰ eius fias. qͣs es vt p̄ſumas dicere. cur ita facꝭ? ponat gͦ hūana loqͣcitas digitū ori ſuo ⁊ t̓mīs ſuis ꝯtēta ſit.¶ Uiceſimaqͣrta ꝟitas. ¶ Chriſtꝰ poſuittermīos nr̄e ꝯqͥſitōis vt nō liceat de diuīſalia vel alit̓ aſſerere qͣꝫ q̄ ex diuīs ſcpͥturishabent̉/ vl̓ euidēter ꝯcludūt̉/ vl̓ ab eccl̓a q̄ſpūſctō regit̉ credenda tradūt̉. Hec eſt regula btī dionyſij pluries repetita. Ceteruꝫde opiniōe temeraria vl̓ ꝓbabili vl̓ de credulitate pia latiꝰ p̄t dici ꝓut alibi notauimus. ⁊ hͦ vnū placꝫ repetere h̓ qͥd ſit piumcredere/ aut q̄ ꝓpoſitōes ſunt de pietate fidei cēſende. Oēs ille .ſ. q̄ nec euidēter ſequūtur ex ꝯtētꝭ ī ſacra ſcpͥtura. nec etiā euident̓repugͣnt ⁊ edificāt caritatē vl̓ deuotōꝫ pijcordis temerarie nihil aſſerētꝭ. tales ſt̓ narratōes ſctōꝝ patꝝ. tales deuote recogitationes circa totū euāgelij decurſū erga xp̄m⁊ mr̄eꝫ ſuā. ꝯſiderāda ml̓ta n̄ explicita quēadmodū fieri potuerūt. vl̓ qͥd egerint ieſuſ⁊ ioſeph et maria ab initio vſqꝫ ad morteꝫioſeph. qͣliter ꝓceſſuꝫ ē ī ioſephino carmīeheroice. qͣlit̓ etiā inducūt doctores illd̓. miẜicordia ⁊ ꝟitas obuiauer̄t ſibi. iuſticia ⁊pax oſculate ſūt. qͣſi ſint res aīate inuicē colloq̄ntes ⁊ ꝯcludētes dn̄s dabit benignitatē. terra nr̄a dabit fructū ſuū. qd̓ vtiqꝫ conſtat factū dū ſuſcepit deꝰ iſrl̓ pueꝝ ſuūriꝯtAlle Ueditāles. xii. 2Ubiū gunt̉ alie duodecim ꝟitatesꝓpinqͥus ad interrogatiōeꝫ tuampater amātiſſime terminos nō de¶ Prima veritas ¶ Suſceptio ſancti iſrl̓