De ſuſceptione humanitatis
noſtri fuit ꝑ allegoriā īcarnatio v̓bi. ꝑ tropologiā ꝟo ⁊ anagogiā ſuſceptō ſctī iſrl̓ pueri ſui ē hoīs ꝑ gr̄aꝫ iuſtificatio. ⁊ ip̄ius adꝯtemplationē celeſtiū eleuatio. nūc ꝑ intelligentiā nūc ꝑ ſimplicē fidē cū deuotiōe q̄mentē eleuat ī deū ꝑ piū ⁊ humilē affectū.nūc ꝑ vtrūqꝫ/ ꝑ intelligentiā .ſ. ⁊ deuotōeꝫ/fide/ ſpe charitateqꝫ ſubnixam.Scd̓a veritas. ¶ Suſceptio tal̓ myſtica nutrit̉ maxime ⁊ roborat̉ ꝑ ſuſceptionēdignā bn̄dicte euchariſtie ſacr̄i qͦ deus ip̄eſumit̉ recolit̉ memoria paſſiōis eius/ mēsimplet̉ gr̄a. ⁊ future gl̓ie nobis pignus datur qͣ ſuꝑ re tractatus ē ſpālis in notulā cātici Marie. Eſuriētes impleuit bonis.¶ Tercia veritas. ¶ Suſceptio iſrl̓ pueri ſui dei qͣꝫuis poſſit agͦſci ꝑ ꝓbabiles ꝯiecturas ab illo qͥ ſuſcipit̉ nō tn̄ euidenter reuelatōe ſuꝑ hͦ nō hīta. Signa q̄dā ſunt ſiqͥs ſit iſrl̓ ꝑ certā fidei illuminatōeꝫ ſeu viſionē ſi ſit puer nō ſenſibꝰ ſꝫ malicia ꝑ hūiliatōeꝫ/ ſi ſit poſſeſſio dei .i. ſeruus ꝑ dignatiuā adoptōeꝫ in charitate q̄ patiēs ē ⁊ mitis ſub ſuaui iugo xp̄i.¶ Quarta veritas. ¶ Suſceptio ꝑ gr̄aꝫ q̄tu faciētē nos ſꝑ latet ad certū qͣtinꝰ īpleamus illud. Seruite dn̄o in timore. ⁊ ne ſeruitus meſta ⁊ gͣuis videat̉/ exultate ei. Uerum ne ſit exultatio diſſoluta iungit̉. cū tromore. ⁊ ſubſequit̉. app̄hendite diſciplinaꝫ¶ Quinta veritas. ¶ Suſceptio gͣtificāsvidet̉ h̓ in via potiſſimū cognoſci ꝑ cordiſſentimēta ſumēdo cor ꝓ toto eius triclinioẜm triplex cenaculū mētis .ſ. ⁊ orōnis ⁊ aīeiuxta tractata ſuꝑ hac decacordi pſalterijMarie fidicula. Diſꝑſit ſuꝑbos mente cordis ſui. pn̄tiā inquit verbi Bern̄. ex motucordis accepi. Sic alij fere oēs ꝯtēplationi vacātes ſigna tradiderūt nūc hec nuncilla multiplicia valde variaqꝫ cordis ſentimenta vſqꝫ ad ꝓfuſionē lachrymaꝝ de qͥbꝰnō eſt h̓ dicendum ꝑ ſingula. ſꝫ ſub cauteleneralis monitione ſiſtendū.Sexta veritas. ¶ Suſceptio gͣtificansſtat frequent̓ ſine qͥbuſdā ſentimētis actualibꝰ cordis. ptꝫ ī pueris baptizatis. ptꝫ iniuſtis dormiētibꝰ aut ī ſolo gr̄e hītu ſine qͣs actōe gͣtis deo ſimul ⁊ acceptis.Septima veritas. ¶ Suſceptio gratificās ſepe fit ⁊ ē in ſuo actu ītrinſeco ⁊ formali elicito vl̓ exteriꝰ imꝑato ſine ꝑceptibilibꝰ certitudīaliter gr̄e ſentimētꝭ in cordevl̓ ſenſibꝰ. ptꝫ in actiuis ꝑ varia diſtractis
nullā ī corde ſuo ſpūaliū ſentimētoꝝ molliciē. aut liq̄factōnis ſuauitatē hn̄tibꝰ. īmomaxima xp̄ianoꝝ ꝑs abſqꝫ talibꝰ ſentimētis al̓s ẜuit d̓o. qͦs iudicare dānādꝰ vl̓ extra ſtatū ſalutꝭ ob hͦ eē ꝑuerſiſſime ē temeritatis ⁊ intolerabil̓ arrogātie apd̓ illos quiſentimētꝭ hmōi crebro gaudēt. qͥ ſuā in ill̓totā ſalutē ponūt ⁊ gl̓iam. Sꝫ heu ſepe qͣꝫꝓfunde fallit eos ſtulta p̄ſūptō cordis ſui.qͣꝫ freq̄nt̓ illudūt̉ a d̓monio meridiano. qꝛſuꝑbia meret̉ illudi. deniqꝫ meret̉ etiā duꝫeuchariſtiā ſuſcipit illd̓ imp̄catū ꝑ pͣs. fiatmēſa eoꝝ corā ip̄is ī laq̄uꝫ. cū ceteris q̄ ſequunt̉ ſub trinodecīo nūero maledictis.¶ Octaua veritas. ¶ Suſceptio euchari Uſtie gͣtificans qͣꝫuis nō fiat niſi ſit aliqͥs ingr̄a gratū faciēte nō tn̄ inducit ſꝑ nouumpctm̄ niſi in ꝯtēnēte. Contēnit aūt qͥ ſe ſcithabere impedimētū legitimū ne ſuſcipiataut qͥ nō habuit ꝓbabilē ſue ꝯſcīe examīationē iuxta modū cōit̓ requiſitū vt ſuū cognoſceret impedimentū ⁊ ceſſaret a cōionevel tolleret nexū ſuū ſicut ꝑ ꝯfeſſionē ſi conſcius ē ſibi culpe mortaliſ. Aut ſi ꝑ ſtatutūregule ſue ſit artatus de venialibꝰ ꝯfiteri lꝫdura videat̉ hec hortatio niſi forte ꝓ grauibus ⁊ multis venialibus valde diſponentibꝰ ad mortale aūt ꝓpinquis multū.¶ Nona veritas. ¶ Suſceptio euchariſtie ſi dimittat̉ qꝛ nō ꝑcipit acceſſurus ſentimēta deuotiōis actualis in lachrymis ⁊ſil̓ibꝰ. ſi tn̄ aliūde ſit ſibi bn̄ ꝯſcius de carētia impedimēti ſtultē agit ſi ſit tēpus et locus aliūde. Rō ē qꝛ magnis bonis ſe ⁊ ſuos ꝓxīos pͥuat ⁊ defraudat dānatōꝫ incurrens/ de ſuſcepto talēto ordīs nō ml̓tiplicato. Sibi tn̄ abſit gl̓iari ſi ſentimēta nonſētiēs deuotōis/ ſi ſiccꝰ et aridꝰ aīo ſit mōsgelbōe ſine rore et pluuia/ ſi nō timeat lapſū qͣlē aliqn̄ patiunt̉ gl̓iantes de ſentimentis ſuis. qꝛ ſi demones in viridi dei ꝑmiſſione hͦ faciūt/ in arido qͥd fiet?¶ Decima ꝟitas. ¶ Suſceptio gͣtificansſi q̄rit̉ ꝑiculoſe ꝯgͦſci ꝑ curioſitatē in qͦlibꝫhoīe. tn̄ hͦ maxime ꝑicl̓oſum ē in femīs ettenacis app̄hēſiōis ⁊ auiditatis temerariepenetrādi ſecreta dei. Sunt ⁊ lapſus ⁊ illuſiones ꝓcliuiſſime diligūt tales aliquādo deū velut adulterū ꝯcubitu fornicario.quare? ſane quia delectationē ſentimentoꝝip̄ius dei ſolā/ nō plurificationē bonoruꝫſunt operū reqͥrentes. ſed ꝑdes om̄es deꝰqui fornicantur abs te.