De ſuſceptione humanitatis
inferioris aut ſenſualis. et hͦ paſſibiliter etpenoſe. licꝫ bene cognouerit pͥus penas ſēſus intellectualit̓/ īmo ⁊ gaudioſe. alioqͥnnō fuiſſet paſſus volūtarie deſideranter etꝯſone diuine volūtati. Ueritas hec eſt catholica ⁊ conceſſa.Octaua veritas. ¶ Chriſtꝰ voluit ꝙ p̄cognitio ſue paſſiōis quā habebat ex viſioon ꝟbi vel etiā ex reuelatōne in rōe inferiori deſcēderet aut redūdaret in ſenſualitateꝫſic ꝙ a ꝑte ſenſuū dolor exꝑimentalis ſuſciꝑetur qͣlis in agonia vl̓ in tota paſſiōe. autetiā qualis fuit ꝑ decurſum totiꝰ vite/ nūcaūt miſcēdo leta cū triſtibꝰ. Sicut enī puer ⁊ inſciꝰ flebat. ſic ſugēdo beata vbera cōſolabat̉ ⁊ arridenti mr̄iblāduſ erat. Stultū eſt enī dicere ꝙ nūqͣꝫ gauiſus ē aūt letatus exꝑimentali ꝯſolatōne. Nō enī ꝑdiderat guſtū ciboꝝ aut tactū ſuauiū. ſꝫ nunqͣꝫin viciū.¶ Nona veritas ¶ Chriſtꝰ voluit ꝙ diloctiſſima mr̄ ſua dolores et conſolatōes haberet in vita ſua iuxta modū ſue ꝯuerſatōnis ad ip̄m filiū ⁊ ad v̓ginalē ſpōſum Ioſeph. ⁊ ita ꝓportionabilit̓ reſpectu ꝓximorū. Non enī fuit inciuil̓ aut aggreſtꝭ aut lapidea ⁊ inſenſibil̓ gl̓ioſa mater ſua.Decima veritas ¶ Chriſtꝰ voluit dilectiſſimā mr̄em ſuaꝫ dolores ⁊ penalitateshuiꝰ vite deſtitute ſuſciꝑe. Nedū voluntarie pure ſicut ſuſcepit. ſꝫ ex ꝯditōe nat̉e viatricis deſcēdētis ab adā ⁊ cū neceſſitate ꝯͣhēdi originale pctm̄ ſicut alij ꝑ generatōeviri ⁊ ml̓ieris ꝯcepti. niſi gr̄a ſuꝑnaturaliſp̄ueniſſet caſū in hͦ originalis culpe p̄cipitiū. Factū eſt ꝑinde cōſeq̄nter in maria qntū ad nature debitas ex originali ſic̄ ī alijsſctīficatis aut baptizatis niſi qͣntū ex pͥuilegijs ⁊ gͣtijs ſpūalibꝰ fuit adiuuata. ꝟitaſhec ꝓbabili pietate cordis credi poteſt¶ Undecima veritas ¶ Chriſtꝰ p̄ẜuādomatrē ſuā ab originali nō ob hoc dedit dignitatē eqͣlem ſibijp̄i etiā ẜm hūanitatē viatricē. Rō qꝛ nunqͣꝫ chriſtꝰ habuit neceſſitatē originale peccatū ꝯͣhēdi. qꝛ non deſcēdit ꝑ naturalē ꝓpagatōem / ꝓpt̓ea rō ſumpta ex hac eqͣlitate ꝙ maria ꝯͣxit originaleꝓrſus eſt inualida. Sil̓r ⁊ altera ꝙ marianō indiguiſſet redēptōe. Nec valeret apoſtoli ꝯn̄tia. chriſtꝰ ꝓ oībꝰ mortuꝰ ē. gͦ omēsmortui ſunt. hͦ inqͣꝫ argumentū potiꝰ eſt adoppoſitū. qꝛ ſi xp̄s fuit oīm ꝑfectiſſimꝰ redemptor mortē ꝓ oībꝰ ſuſtinens. decuit ꝙ
matrē ꝑfectiſſime redimeret. hoc aūt n̄ potuit ꝯuenientiꝰ fieri qͣꝫ p̄ẜuādo ne caderetpotiꝰ qͣꝫ iā lapſam releuaret. Ueritas hecꝓbabilis eſt et pia. ſuꝑ qua mirū ē ꝙ nonnulli volētes virginē bn̄dictā ſupͣ limiteshonorare p̄dicāt nihilominꝰ ꝙ ꝯͣxit originale ſicut vnus de quo infra.¶ Duodecima ꝟitas. ¶ Chriſtus ꝯtulitmr̄i ſue ab initio/ ⁊ ꝯſeq̄nt̉ illas et tātas gͣtias qͣs et qͣntas cogͦuit eſſe ꝯueniētes ẜmordinē ſue ſapīe. ⁊ in hac ꝟitatis ſoliditatedebꝫ eē ꝯtētus qͥlibet xp̄ianus qͣntūcunqꝫſibi d̓uotus. Attn̄ qꝛ ꝑticularizata p̄coniamagꝭ ad deuotōem mouēt aliqn̄ pios animos placet adiūgere aliqͣs ꝟitates ſuꝑ iſtꝭad vtrunqꝫ libratas.¶ Tredecima veritas Chriſtus hūani Ptatē ſuſcipiēs dolores nr̄os ſola volūtatenō neceſſitate portauit in corꝑe ſuo. ⁊ verelāguores nr̄os ip̄e tulit/ p̄ẜtim in cruce. ethec cū tāta acerbitate qͣntā voluit deꝰ ẜmordinē ſue ſapīe ip̄am hūanitatē paſſibileꝫtolerare. Ueritas hec ꝯſonat vltime ꝟitatitradite de maria. Et ſufficit ad ſalutē ꝙ dechriſto teneat̉ ſūmatim fide certa ⁊ neceſſaria. Temerariū v̓o ē aſſerere ꝙ dolor ſuꝰfuit intēſior ⁊ acerbior qͣlitatiue qͣꝫ afflictioomniū aliorū hominū ſimul. īmo qͣꝫ ⁊ dānatorum.¶ Decimaqͣrta ꝟitas ¶ Chriſtꝰ nō habuit ab inſtāti ꝯceptōis oēm illū dolorē vſqꝫad inſtāſ mortꝭ ſue qͣlē ꝑtulit ī cruce aūt pͥꝰꝑ decurſum penal̓ vite ſue. ⁊ oppoſitū ſcribendo vel p̄dicando aſſerere eſt temerariūfalſum et p̄ſumptuoſum.¶ Decimaqͥnta ꝟitas ¶ Chriſtꝰ potuit dare ml̓tas gr̄as hūanitati ſue ⁊ dilectiſſimemr̄i pure gͣtis/ quas tn̄ actualiter et de facto nō ꝯtulit. Et oppoſitū aſſerere ē falſuꝫ⁊ temerariū īmo hereticale. Patet hec ſecūda pars/ qꝛ chriſtus potuit ab vtero mr̄isſue dare de potētia abſoluta impaſſibilitatē ſue hūanitati qͣlē habꝫ d̓ p̄ſenti. ſil̓r ⁊ matri ſue ſaltē poſt ꝯceptōem benedicte ꝓlisſue. Et ꝯſtat certa fide ꝙ neutrū fecitDecimaſexta ꝟitas ¶ Chriſtꝰ potuit dare ſue hūanitati et mr̄i ſue ꝓ ſtatu vie gr̄asalias qͣꝫ ꝯtulerit de facto. ⁊ ſi ꝯtuliſſet hͦ vtiqꝫ fuiſſet decens dare vel dediſſe. qualitertūc facere non erat decens ẜm ordineꝫ ſueſapientie. Ueritas hec ſimilis eſt p̄cedenti. ſed addit aliud de decentia. pro quo fitveritas ſequens.