De neceſſitate ſalutisXIIII
vel de euidentibꝰ ꝑ rōem naturalē nō ſti fides etiam proprie dicta. Licꝫ non ſic ſubrōe exꝑientie vl̓ euidentie rōis naturalis fides habeat̉ ſed alio reſpectu. īnitēdo .ſ. diuine reuelatōi ꝓut fides ē ex auditu fidei ꝑv̓bū xp̄i. ad Rom̄. ix. Patet qm̄ p̄cepta decalogi euidentia ſūt ī lumīe naturali. ⁊ iſtaDeus eſt. Sil̓r ꝙ rhoma fuerit vl̓ hierl̓mfuit notū eſt ꝑ exꝑientiā. Hec nihilominꝰput nobis ī ſcriptura ſacra tradūt̉ tāqͣꝫ approbata ꝑ eccl̓iam/ ſūt certa fide tenenda.qm̄ credulitas oīm traditorū in ſacra ſcriptura innitit̉ huic pͥncipio ſolū credito etnaturaliter ineuidēti ꝙ tota ſacra ſcpͥturaa deo reuelata ē. remanet euidens totū ſubhac credulitatis rōe. ¶ Unde ꝯn̄ter inferripoſſet ꝙ tot ſunt articl̓i fidei qͦt ſunt veritates ꝯtente in ſcriptura ſacra. niſi forte fiat reſtrictior acceptio articl̓oꝝ fidei. ꝓ illistm̄ modo ꝟitatibus q̄ continent̉ ī ſymbolo apl̓oꝝ. que .ſ. de directo ⁊ īmediate reſpiciūt myſteriū gl̓ioſe trinitatis ⁊ incarnatōnis bn̄dicte. qͣꝫuis eadē ſit vtrobiqꝫ generalis rō credēdi .ſ. diuina reuelatio. Intantūꝙ ſub hac rōe nō minꝰ alie credēde ſint firmiter hͦ eſt abſqꝫ formidine de oppoſito ꝓpoſitōes ꝯtīgentes de futuro qͣꝫ ꝓpoſitōeſneceſſarie. Sic̄ apparet de iſta. reſurrectiomortuoꝝ erit. ¶ Poſſent ꝯſeq̄nt̓ inferri pl̓ima. qͣlis ſit vl̓ nō ſit auc̄tas ꝯdendi articulos fidei. ⁊ ſi poſſit fieri nouꝰ articulꝰ. Sip̄terea poſſit fieri ꝓpoſitio heretica de nonheretica. ſi deniqꝫ poſſit eē aliqͥs neſcienterhereticꝰ. et ita de pl̓imis q̄ breuitas iubetIomittere.Corollariū iij ¶ Falſum blaſphemuꝫ⁊ hereticū ē aſſerere ꝙ p̄cepta d̓calogi nonſint d̓ fide etiā ꝓpͥe dicta/ qͣꝫuiſ reputari debeāt euidētia in lumine naturali. ptꝫ ex declaratōe p̄miſſoꝝ. Un̄ Mat. v. Qui igiturſoluerit vnū de mādatis iſtis mīmis ⁊ docuerit ſic hoīes minimꝰ vocabit̉ in regnocelorū. Et accipit̉ lyminimꝰ negatiue. id ēnullꝰ. ⁊ ita ſeꝑatus a regno celorū. qd̓ ē eocleſia. ⁊ hereticꝰ iudicādꝰ ſi ſe nolit corrigereCorollariū iiij/ Falſū blaſphemū ⁊ hereticū eſt aſſerere ꝙ aſſertōes oppoſite p̄ceptis decalogi nō ſpectāt ad fidē tanqͣꝫ r̄pugnātes fidei. aūt ꝙ nō ſint iudicio fidei reprobande. Et ꝙ iudices ordinarij nō habeant ſuꝑ his reprobādi et ꝯdēnādi facultatē vbi notorie ſcādalizāt. ptꝫ exp̄miſſis.Addito ꝙ aſſertio ꝓpoſitōis ad vnā ꝑteꝫ
notat fixam adheſiōeꝫ cū remotōe ꝓbabilitatis alteriꝰ ꝑtꝭ. Et hͦ ī falẜ ꝓpoſitōibꝰ ſinemā ifeſta temeritate ⁊ ꝑtīacia neqͣqꝫ fieri p̄tPrimū corollariū ſeq̄ns ex qͣrto gͣdu qͥſcd̓us ē ſi tres pͥmi reducunt̉ ad vnū.CCoroliariū primūObligat̉ aliqͥs certa ⁊ explicita fide tenereet nullatenus dubitare ſub pena hereſis ꝙaliqͣ ꝓpoſitio vera ē de qua aliꝰ p̄t ad tꝑsſine culpa dubitare. Et hͦ ſpēal̓r in exēplotriplici poteſt oſtendi ſicut in triplici ꝓpoſitione corollaria ſubſeqͥtur.Corollariū ij Obligat̉ aliqͥs vtputatheologꝰ exercitatꝰ ī ſcpͥturꝭ ſacrꝭ legēdo etꝯſiderādo eas certa et explicita fide tenere⁊ nullatenꝰ dubitare multa de qͥbꝰ ſimplex⁊ idiota reqͥſitꝰ rōnabilit̓ ſi nō ꝑtinacit̓ dubitaret. vt ꝙ thobias habuerit canē/ vl̓ aaron barbā. vl̓ arca teſtamēti de pil̓ cap̄ruꝫcoꝑturā. ¶ Dat̉ enī circa hͨ regula ꝙ dubiꝰī fide īfidel̓ ē. qd̓ ītelligit̉ vbi dubitat aliqͥſilla q̄ tenet̉ explicita fide credere. ſic̄ oꝑtꝫ īmultis p̄ẜtim in doctoribꝰ et p̄latisCorollariū iij. ¶ Obligat̉ aliqͥs/ vtputa canō iſta exercitatꝰ ī det̓mīatōibꝰ ſctē eccleſie legēdo et ꝯſiderādo eas certa ⁊ explicita fide tenere. ⁊ nll̓atenꝰ dubitare ml̓ta d̓qͥbus ſimplex et idiota īmo ⁊ theologꝰ ali N b7qͥs ī caſu reqͥſitꝰ rōnabilit̉ ſi n̄ ꝑtinacit̓ dubitaret. ptꝫ vt p̄cedens. Et ſic diceret̉ d̓ exercitatis ī p̄dicatōibꝰ et narratōibꝰ publicis nr̄e fidei. qͣꝫuis etiā eſſent laici. qm̄ adpl̓a explicite credenda tenent̉ ceterꝭ paribꝰqͣꝫ taliter vel alit̓ nō inſtructi¶ Corollariū iiij ¶ Obligat̉ aliqͥs vtputadoctꝰ ⁊ exercitatus ī logicalibꝰ moralibꝰ ⁊prudētialibꝰ ſciētijſ certa ⁊ explicita fide tenere ⁊ nll̓atenus dubitare ml̓ta de qͥbꝰ ſimplex ⁊ idiota vl̓ ſic n̄ exercitatꝰ rōnabiliterdū tn̄ ſine ꝑtīacia dubitaret ¶ Rō āt p̄cedētiū oīm vna ē. qꝛ cui plꝰ ꝯmittit̉ ab eodeꝫplꝰ exigit̉. Un̄ reputari dꝫ vna ꝯn̄tia deducta ex ſcpͥturꝭ ſacrꝭ vni magͦ logico vl̓ ph̓ovl̓ theologo euidēs vl̓ certa eē quā aliꝰ idiota vl̓ īexercitatꝰ pot̓it ad tꝑs vl̓ falſā vl̓ ſolū ꝓbabilē ⁊ incertā r̄putare. ¶ Deniqꝫ ſeqͥtur ex his oībꝰ ꝙ iudiciū ⁊ ꝯcluſiōes fideilicꝫ auctoritatiue ſpectēt ad p̄latoſ ⁊ doctores. ſpectare tn̄ p̄t ad alios qͣꝫ theologoſ deliberatio. ſic̄ et cognitio ſuꝑ his q̄ fidē r̄ſpiciūt. ita etiā vt ad laicos hͦ poſſet extendi. ⁊plꝰ aliqn̄ qͣꝫ ad ml̓tos clericorū