De proteſtatione
¶ Corollariū primūR ¶ Rurſus corollariū vnū ex p̄cedētibꝰ. Exofficio dignitatis ep̄alis tenet̉ p̄latꝰ cognoſcere tenorē p̄ceptorū decalogi. nedū implicite ſed explicite. p̄ẜtim cū ī ꝯſecratōne ſuaꝓfiteat̉ vtrūqꝫ teſtamētū ſe ſcire. vetꝰ ⁊ nouū. Ꝙ ſi neſciat vl̓ dubitat vbi nō ē dubitandū ꝓinde reddit̉ inexcuſabil̓. attēto ꝙd̓ talibꝰ pͥnceps apl̓oꝝ dixit. parati dare ſatiſfactōem/ omni poſcenti rōem de ea quein nob̓ eſt fide et ſpe. Un̄ etiā ẜm iura hūana nō admittit̉ aliqͥs allegās ignorātiamin illis q̄ ex officio ſuo ſtatu vel gradu ſcire debet.¶ Corollariū ij ¶ Ex officio doctoral̓ autoritatis in theologia tenet̉ doctor cognoſcere tenorē p̄ceptorū decalogi. nedum implicite ſꝫ explicite/ ⁊ ꝑatus eedebꝫ reddereſaltem doctrinalit̓ ratōem/ iuxta intellectūꝯmunem doctoꝝ. nec in ꝯtrariū excuſatioignorātie proficere tali debet.Corollariū iij. ¶ Stat aliquē poſſe reputari vehemēter et rōnabiliter ſuſpectumde hereſi dū dogmatizat doctrinā aliquaꝫvel de ip̄a dubitat. vbi vel qn̄ aliꝰ ſil̓ia faciens vl̓ dogmatizās vl̓ dubitās ſuſpectusin fide neq̄qͣꝫ hr̄i deberet. Patet in eruditiſꝓfeſſoribꝰ ſacre ſcripture ⁊ ſacroꝝ canonū.⁊ in habentibꝰ reuelatiōem ſpēalē reſpectunō eruditorū rudiū atqꝫ ſimpliciū. ⁊ in p̄latis qͥbus annexa ē obligatio iſta ſciendi. nedum implicite ſed explicite.¶ Corollariū iiij/ Stat in hͦ ſacro ꝯcilioꝯſtantien̄. reꝑiri qͦſdā qͥ circa dilatōneꝫ reprobationis nouē aſſertionū denūciatarūin mat̓ia homicidij/ ꝑiurij ⁊ īſidiarū mortaliū nequaqͣꝫ culpandi ſunt. qm̄ alioꝝ expectabāt iudiciū. vbi tn̄ nō poſſunt alij defautoria et ſuſpitōe pͣuitatꝭ heretice vehem̄ti vllatenus excuſari. qm̄ ad eos ſpectabatꝓuiſiōis modus ⁊ pōdus huiꝰ negocijAutoritates pro primo gͣdu. Augꝰ ad Hiero. epl̓a. viij. di. ix.decreti. Ego ſolis illis libris ſcriptorū. idē ſcriptoribꝰ qͥ iā canonici appellant̉ didici hunc timorē honorēqꝫ referre. vt nulluꝫeoꝝ ſcribēdo erraſſe audeā credere. ¶ Idē īepl̓a ad Hiero. Si ad ſacras ſcpͥturas vl̓cauſas admiſſa fuerint vl̓ officioſa mēdacia/ qͥd ī eis remanebit auc̄tꝭ. Que tandemde ſcripturis illis ſnīa ꝓferet̉. cuiꝰ pōdere
id ē ſcpͥture aucͣte cōtentioſe falſitatis ꝯteret̉ īprobitas ¶ Idē eadē diſ. de vnico baptiſ. li. ij. Quiſ neſciat ſanctā ſcripturā canonicā tā veterꝭ qͣꝫ noui teſtamēti certꝭ terminis ſuis ꝯtineri. eāqꝫ poſterioribꝰ oībꝰ ep̄orū lr̄is ita p̄poni vt d̓ illa oīno dubitari ediſceptari nō poſſit vtrū verū vl̓ vtꝝ rectūſit qͥcqͥd ī ea ſcpͥtū ꝯſtiterit eē. Ep̄oꝝ auteꝫlr̄as q̄ pꝰ ꝯfirmatū canonē vl̓ ſcpͥte ſūt vl̓ſcribūt̉. ⁊ ꝑ ẜmonē forte ſapiētiorē cuiuſlibet ī ea re ꝑitiorꝭ ⁊ ꝑ alioꝝ ep̄oꝝ gͣuiorē autoritatē doctiorēqꝫ prudētiā ⁊ ꝑ ꝯcilia licere rep̄hēdi ſi qͥd ī eiſ forte a ꝟitate d̓uiatū ēNota deſcriptones.aliqͣs q̄ ſequūt̉ ex p̄miſſis ¶ Ueritas catholica p̄t deſcribi ꝙ ē ꝟitas habita ꝑ diuinaꝫreuelatōem īmediate vl̓ mediate/ explicitein ꝓpͥa forma v̓borū. vl̓ implicite ī bona⁊ certa ꝯſeq̄ntia. ¶ Fides ꝓ habitu infuſodeſcribit̉ ꝙ ē habitus ſuꝑnaturalit̓ infuſuſinclinans ad credēdū catholicꝭ ꝟitatibus¶ Fides ꝓ actu deſcribit̉ ꝙ ē aſſenſus verꝰ⁊ certus catholice ꝟitatis ex infuſa fide ꝓueniēs. ¶ Fides ꝓ habitu acqͥſito ſic d̓ſcribit̉ ꝯformit̉ ad deſcpͥtōes qͣs dat ph̓s deſcīa arte ⁊ ſapīa. ꝙ ē habitus verꝰ ⁊ certusꝑ auditū v̓bi xp̄i acqͥſitus. ſicut dic̄ apl̓usꝙ fides ē ex auditu. ⁊ auditꝰ ꝑ v̓bū xp̄i. EtAug. dicit ꝙ ꝑ ſcripturā ſacrā fides ſalub̓rima gignit̉. Dicit̉ verꝰ ad dr̄ntiā errorū.Certus ad dr̄ntiā opinionū. Acqͥſitꝰ ꝑ auditū v̓bi xp̄i ad dr̄iam ſcīe artꝭ ſapīe et ītellectꝰ. ¶ Fides ꝓ obiecto qn̄qꝫ d̓r ip̄a ꝓpoſitio credita vl̓ aggregatio ml̓toꝝ credibiliū ſeu vitatū catholicaꝝ. vt h̓. Hec eſt fides catholica ⁊c̄. Qn̄qꝫ d̓r ip̄a res ſignificata ꝑ ꝓpoſitōem creditā ſeu catholicam.Et ita nulla res ē qͥn poſſit cadere ſub fideQn̄qꝫ d̓r ip̄a rō credēdi/ ⁊ hec vna ē omnium credibiliū .ſ. auc̄tas pͥme vitatꝭ reuelatis q̄ nūc videt̉ ī enigmate. Et ſub hac rōed̓r fides argumētū nō apparētiū. ſecꝰ eritdū videbimꝰ facie ad faciē. ¶ Ueritas imꝑtinēs ad fidē ē q̄ nec ſeqͥtur nec repugnatad catholicas ꝟitates. ¶ Ueritas ſapiensfidē eſt ꝟitas ꝯtinens aliqd̓ vel aliqͣ q̄ ſuntꝓprie de fide. cū aliqͦ vel aliqͥbus adiūctisq̄ nō ꝑtinent ad fidē ſeu catholicā vitateꝫ.Et oppoſita falſitas d̓r ſapiens hereſim. ſiid qd̓ adiūctū ē ſit tale qd̓ nō poſſit vl̓ debeat rōnabil̓r negari qͣꝫuis nō ſit de fide¶ Finit