Aſſertiones magiſtri
quia papa vel generale conciliū determinādo de fide ſecluſa reuelatōe ſpēali nō faciūt alid̓ niſi declarare talia eſſe de fide niſicum penaꝝ adiectione. Deniqꝫ nō pōt allegare ꝯtra p̄latos vel doctores ſi priꝰ dānent aſſertiones doctrinalit̓ ⁊ iudicialit̓ qͣꝫeuocent et damnent aſſertores. Exēplū ml̓tiplex de numiſmate falſo et de morbo cāceris ac ſil̓ibus. Hoc inſuꝑ practicatū eſtī hoc ſacro cōcilio de erroribꝰ wicleff ⁊ deiſto quilibet tyrānꝰ ⁊c̄. Et in alijs cōcilijset de hereſibꝰ et apocriphis dogmatibꝰ ſine actione dānatꝭ. Eſt enī pͥus dānare hereſes qͣꝫ damnari poſſint errātes. ꝓpt̓ea ꝑuerſiſſimus ac ꝑnicioſiſſimꝰ eſt/ nō qͥdemordo iuris ſed illius cōfuſio nolle quōlibꝫtractare prius de intereſſe fidei qͣꝫ diſcuſſūvel deſciſum fuerit de intereſſe ꝑſonali. Ethic locū habꝫ dictū chriſti Matth̓. xv. Irritū feciſtis mandatū dei ꝓpter traditōneſvr̄as. Nunqͥd nō eſt iudiciū ſufficient̓ fūdatū vbi error nūciatus eſt/ reus ꝓmotoraccuſans iudex dānans. Aduertāt prelatiea q̄ ſeq̄rent̉ incōuenientia paſſim ac libere aliqͥ p̄dicarēt quicqͥd vellent. Neqꝫ poſſent corrigi niſi referēdo cauſas ad ſedemapl̓icā vbi plerūqꝫ pauci ſūt theologi. niſi forte tales qͥ poſſunt eſſe rei et parg audēter nō arrogāter affirmo ꝙ in damnatōneꝫnouē aſſertionū pl̓es fuerūt mgri in theologia ac licētiati abſqꝫ baccalarijs format⁊ alijs/ qͣꝫ ſunt in hoc ſacro ꝯcilio/ ⁊ tribuſmenſibꝰ durauit eoꝝ deliberatio q̄ fiebatpublice et libere ꝓteſtādo ꝙ ſolū ad extirpatiōem errorū ſicut ſua ꝓfeſſio reqͥrit inM tendebāt. Propterea nō euocata ē facl̓tasdecretorū tota ſicut theologi omēs vocatiſunt. qꝛ de ſolo fidei ītereſſe q̄rebat̉. Addoꝙ nullus vnqͣꝫ inuentꝰ eſt me ſciēte qui auderet dicere ꝙ aſſertōes iſte ⁊ ſil̓eſ eſſent vere. qͣꝫuis aliqͥ diuerticl̓a ꝯfingerēt ne reſpōderent ad rē iſtā. Rurſus executio facta ēnō ꝑ vnū aūt ꝑ duos/ ſꝫ ꝑ ſedecim mgr̄osad hͦ iudicialiter deputatosUꝑeſt declarāda quarta ꝑs etvltima dicēs ꝙ he aſſertōes nouem ſunt ꝑ hoc ſacrū cōciliuꝫvel ꝑ ſedem apl̓icā de neceſſitate ſalutis reprobāde ⁊ hͦ ꝟe vel interp̄tatiue. Reddit̉ hec ꝑs ꝑſpicua tā ex pͥoribꝰ reprobatōibꝰ qͣꝫ ex probatōibꝰ partis p̄cedētis. vicꝫ ex iure diuīo ex iure naturali ⁊ humano. Nō enī minꝰ īmo ampliꝰ ꝯciliū ge
nerale obligat̉ vigilanter intēdere ad extirpatōem errorū ⁊ emēdatōnem errātiū/ qͣꝫp̄lati inferiores vel etiā ip̄i ſecl̓ares principes qͥ qualiter obligant̉ notū eſt ex pͥoribꝰ⁊ ſcientibꝰ legem loqꝛ. Deinde patꝫ eadempars ex verbis huiꝰ ſacri concilij poſitꝭ inꝯdemnationē huius aſſertōis Quilibꝫ tyrannus ⁊c̄. vbi ſic dicit̉ Precipua ſollicitudine volēs ſacroſancta ſynodꝰ ad extirpatōem errorū ī diuerſis mūdi ꝑtibus inualeſcentiū ꝓcedere ſicut tenet̉ ⁊ ad hͦ collectaeſt. Nuꝑ accepit ⁊c̄. Deniqꝫ ſumit̉ ꝓbatioꝑtis huiꝰ ex notorietate multiplicis ſcandali quod viſil̓r tolli nō poteſt niſi ꝑ determinationē huiꝰ ſacri concilij. Scandalūvnū eſt inter p̄latos etiā eiuſdē regni pluribꝰ diffinientibꝰ vnā/ alijs murmurātibꝰet v̓tualit̓ reprobātibꝰ dicēdo ꝙ de opinion fidē facere volūt. ꝙ ſentētie pariſiꝰ lateꝑ regē et vniuerſatē approbate/ ac ꝑ regnūaccepte/ ſunt inique pridie dicebat̉ ī publico. Reuera bn̄ dixit apl̓s de hereſi/ ꝙ ipſaſic̄ cancer ſerpit. qm̄ ex vna iam centū exorte ſūt/ ita ꝙ ſanguis ſanguinē tagit. Scādalū alid̓ eſt inter doctores et ſcholaſticoſaliqͦs ſicut ptꝫ eorū qͣꝫuis nō exp̄ſſe reprobent ſentētias iſtas ſed ꝓfecto ſeducunt ſeſe diffamāt nec iuramētū cuſtodiūt. Scādalū alid̓ ē et fuit ml̓tiplex ⁊ horrēdū interſecl̓ares. Sed ve ꝑ qͦs? qꝛ nō ꝑ fidei defenſores neqꝫ ꝑ hereſuꝫ reprobatores viderītip̄i qͥ fecerūt et faciūt oꝑe vel ꝯſilio vn̄ ſcādalū tale venit/ quia ꝓfecto nō datū fuit ſꝫacceptū. Eſt enī pax ml̓ta diligentibꝰ legēdn̄i. et nō eſt illis ſcādalū. Ego fidēter ꝓme rn̄deo ꝙ nec tā potens ſū ꝙ poſſimoperari deſtructōnem talē totiꝰ cōitatis autregni. Nec tam ꝑuerſus et nequā vt hͦ vellem deo ꝓpicio/ et ad vitatē ꝑſcrutandameſſet vigilantiꝰ attendēdū qd̓ īportēt voces tales/ vt occurreret̉ deſtructiōis ꝑicl̓oſi tale ſit et vnde ſit hec ꝑcuſſio eſt inqͥunt ideſtructōem cōitatis totalit̓ ⁊c̄. Dicere hꝫoīs bonus ciuis. ecce ſi ꝓpt̓ me tēpeſtashec orta eſt mittite me in mare ⁊c̄. Sꝫ repͥmo. ¶ Cum hec ita ſe habeāt de tantꝭ ſcandalis/ dum ſacrū hoc generale conciliū p̄toccurrere/ et oꝑem ferre ſi diſſimulet/ ſi procraſtinet ſi in ꝑſonaꝝ acceptōnē velit habere fidem ieſu chriſti. Nonne iudicabit̉in ſe et in ſuis mēbris rep̄henſibile? Nōned̓ reatu apud deū et hoīes arguet̉. cur itaꝫquia vnico ſentētie diffinitiue v̓bo tantis